Վասիլի Ստեֆանիկ
Վասիլի Սեմյոնովիչ Ստեֆանիկ (ուկրաիներեն՝ Василь Семенович Стефаник, մայիսի 14, 1871[1], Ռուսով, Սնյատինի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ - դեկտեմբերի 7, 1936[1], Ռուսով, Սնյատինի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ), ուկրաինացի գրող և հասարակական գործիչ։
Վասիլի Ստեֆանիկ | |
---|---|
![]() | |
Ծնվել է | մայիսի 14, 1871[1] |
Ծննդավայր | Ռուսով, Սնյատինի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ |
Մահացել է | դեկտեմբերի 7, 1936[1] (65 տարեկան) |
Մահվան վայր | Ռուսով, Սնյատինի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ |
Քաղաքացիություն | ![]() ![]() ![]() ![]() |
Կրթություն | Կրակովի համալսարան |
Մասնագիտություն | գրող և քաղաքական գործիչ |
Զբաղեցրած պաշտոններ | Աբգեորդնեթենհաուսի անդամ |
Կուսակցություն | Ukrainian Radical Party? |
Երեխաներ | Yurii Stefanyk? և Սեմյոն Ստեֆանիկ |
Ստորագրություն![]() | |
![]() |
Կրակովի համալսարանում ուսանելու (1892-1900 թվականներ) տարիներին զբաղվել է հասարակական ու գրական գործունեությամբ։ 1908-1918 թվականներին եղել է ավսարիական պառլամենտի դեպուտատ։ Հայտնի է դարձել «Կապույտ գրքույկ» (1899 թվական) նովելների առաջին ժողովածուով, որտեղ պատկերել է արևմտաուկրաինյան գյուղի կյանքը, ամենօրյա մարտահրավերները։ «Քարե խաչ» (1900 թվական) և «ճանապարհ» (1901 թվական) ժողովածուներում ռեալիստորեն արտացոլված են արևմտյան Ուկրաինայի գյուղացիության զարթոնքը, դասակարգային պայքարը գյուղում։ 1926 թվականին տպագրվել է նրա «Հող» ժողովածուն, որում նկարագրվում է Լեհաստանում ժողովրդական զանգվածների աճող բողոքը ֆաշիստական դիկտատուրայի դեմ։ Ստեֆանիկը ուկրաինական գրականության պատմության մեջ մտել է որպես գրող-նորարար։ Հոգեբանական կարճ պատմվածքի վարպետ է։ Նովելները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։
Ծանոթագրություններ
խմբագրել- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վասիլի Ստեֆանիկ» հոդվածին։ |
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 11, էջ 140)։ |