Ռոզալիա Սերգեյի Աբգարյան (հունիսի 17, 1923(1923-06-17), Թիֆլիս, ԽՍՀՄ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից, վետերան[1], կապավոր։

Ռոզալիա Աբգարյան
հունիսի 17, 1923(1923-06-17) (98 տարեկան) -
ԾննդավայրԹիֆլիս, ԽՍՀՄ
Ծառայության տարիներ1941-1945
Պաշտոնկապավոր
Մարտեր/
պատերազմներ
Ուկրաինայի, Ռոստովի, Նովոսիբիրսկի, Կրասնոդարի, Լեհաստանի, Հունգարիայի և Չեխոսլովակիայի ազատագրման գործողություններ
Պարգևներ«Մարշալ Բաղրամյանի» մեդալ, «Մարտական սխրանքի համար» մեդալ, «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ, «Պրահայի ազատագրման համար» մեդալ, «Հայրենական պատերազմ» 1-ին աստիճանի շքանշան, «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան

ԿենսագրությունԽմբագրել

Հոր՝ Սերգեյի առաջին ընտանիքը զոհվել է Ղարսում՝ եղեռնի ժամանակ։ Հայրը եղել է նախկին բոլշևիկ։ Ռոզալիան ծնվել է Թիֆլիսում։ Ընտանիքում եղել են երեք քույր։ Դպրոցական տարիներին Ռոզալիան Մոսկվայում մասնակցել է պատանի կապավորների հանրապետական մրցույթին և հաղթող ճանաչվել[2]։

Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 18 տարեկանում Ռոզալիան եռամսյա կուրսեր անցել և մեկնել է ռազմաճակատ, եղել է կապավոր։ 1941 թվականի վերջին Ստալինգրադում վիրավորվել է գլխից և հոսպտալացվել։ Ապաքինելուց հետո ուղարկվել է Վորոշիլովգրադ։ Երկրորդ անգամ վիրավորվել է դեմքից[3]։ Մասնակցել է Ուկրաինայի, Ռոստովի, Նովոսիբիրսկի, Կրասնոդարի, Լեհաստանի, Հունգարիայի և Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ Ռոզալիա Աբգարյանի մարտական ուղին ավարտվել է Պրագայում[4]։

Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Թիֆլիս և 1945 թվականի վերջին ամուսնացել։ Ամուսինը՝ Եզնիկ Նալբանդյանը եղել է զինվորական, ծառայել է Լեհաստանում։ Ամուսնությունից հետո նրանք մեկնել են Լեհաստան, իսկ ամուսնու զորացրվելուց հետո՝ վերադարձել Հայաստան, որտեղ ամուսինն աշխատանքի է անցել Հայաստանի ներքին գործերի համակարգում։ Ռոզալիան ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը, զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։

Պարգևներ և կոչումներԽմբագրել

  • 1967 թվականին Գերագույն խորհրդի կողմից ստացել էր վաստակավոր ուսուցչուհու կոչում։
  • «Մարշալ Բաղրամյանի» մեդալ
  • «Մարտական սխրանքի համար» մեդալ
  • «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ[5]
  • «Պրահայի ազատագրման համար» մեդալ[6]
  • «Հայրենական պատերազմ» 1-ին աստիճանի շքանշան
  • «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ [7]

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «В Партизанском районе г. Минска 01.07.2019 почтили память воинов-казахстанцев»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-01-22-ին։ Վերցված է 2019-12-04 
  2. LLC Ayb Solutions։ «ԻՄ ԲԱՆԱԿԸ՝ ՀԱՂԹԱՆԱԿ ԱՆՈՒՆՈՎ»։ Hay Zinvor (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-12-04 
  3. «Храбрые армянки, которым поддалась самая мужская профессия в мире»։ Rusarminfo (ru-RU)։ Վերցված է 2019-12-04 
  4. «делегации - новости по ключевому слову, телеканал МТВ»։ МТВ.онлайн (ru-RU)։ Վերցված է 2019-12-04 
  5. «Պատերազմի վետերան. ԽՍՀՄ-ից վախենում էին, հարգում էին, նրա հետ հաշվի էին նստում»։ news.am (հայերեն)։ Վերցված է 2019-12-04 
  6. «Ветераны-участники фильмов»։ www.fond21.ru։ Վերցված է 2019-12-04 (չաշխատող հղում)
  7. «2016.12.06» (ru-RU)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-12-29-ին։ Վերցված է 2019-12-04 

Արտաքին հղումներԽմբագրել