Հայաստանի աշխատավորուհի

«Հայաստանի աշխատավորուհի», հասարակական–քաղաքական, գրական–գեղարվեստական պատկերազարդ ամսագիր: Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի հրատարակություն:

Լույս էր տեսնում 1924 թ.-ից (1941–1958 թթ.-ին ընդհատվել է), Երևանում: Խմբագիրներ Ֆ. Վարդանյան, Վ. Տարախչյան, Ա. Չոլախյան, Վ. Աթանեսյան, Ա. Երիցյան, Ժ. Մադոյան, Ա. Չիլինգարյան (1972 թ.-ից): Առաջին շրջանում հանդեսը ներկայացրել է Հայաստանում սոցիալիստական հասարակարգի ամրապնդման, կոլեկտիվ տնտեսությունների կազմակերպման և արդյունաբերական ձեռնարկությունների ստեղծման համար մղվող պայքարում էր հայ կնոջ մասնակցությունը, օգնել էր վերացնելու անգրագիտությունը, պայքարել էր աշխատավոր կնոջ իրավունքների համար: Վերահրատարակումից հետո (1958 թ.) «Հայաստանի աշխատավորուհի» ակտիվ մասնակցում է ԽՄԿԿ և ՀԿԿ համագումարների ու պլենումների որոշումները կյանքի կոչելու գործին, մասսայականացնում կուսակցության և կառավարության նախագծումները: Պրոպագանդում էր սովետական հայրենասիրություն, ժողովուրդների բարեկամություն ու պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմ, հետևողականորեն լուսաբանում կանանց դերն ու տեղը կոմունիստական հասարակարգի կառուցման գործում: Հանդեսի մշտական խորագրերն են նության ճանաչված ստեղծագործողներին: «Հայաստանի աշխատավորուհի» առանձնահատուկ ուշադրություն է նվիրում հասարակություն ընտանիք անհատ փոխհարաբերություններին, սոցիոլոգիական ուսումնասիրություններ կազմակերպում այդ թեմայով, հարցազրույցներ անցկացնում հանրապետության նշանավոր մարդկանց հետ: Անդրադառնում էր նաև կանանց ու երեխաների առողջապահության, հանգստի կազմակերպման հարցերին, տալիս բժշկական, կենցաղային խորհուրդներ: Ամսագրին թղթակցում են հանրապետության գրողներ, գիտնականներ, բժիշկներ, տարբեր մասնագիտությունների առաջավոր կանայք: Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով (1974 թ.):

ՀղումներԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 136