Կոլեկտիվ անգիտակցական

Կոլեկտիվ անգիտակցական (գերմ.՝ kollektives Unbewusstes), հոգեբան Կարլ Յունգի կարծիքով անգիտակցականի ձևերից է։ Ըստ Յունգի, կոլլեկտիվ անգիտակցականը մարդու հոգեկանի այն մասն է, որը պայմանավորված չէ տվյալ մարդու սեփական փորձով, այլ «ժառանգվում» է նախնիներից։ Այն մարդկության ընդհանուր փորձն է։ Կոլեկտիվ անգիտակցականը անգիտակցականի առավել խորքում գտնվող շերտն է, այն ավելի խորն է քան անձնական անգիտակցականը։ Կոլեկտիվ անգիտակցականում են գտվնում բոլոր արքետիպերը[1]։

Դանթե Ալիգիերիի Աստվածային կատակերգության Դժոխքի իլյուստրացիա: Հեղինակ՝ Սանդրո Բոտիչելլի (1480-1490): Ըստ Կարլ Գուստավ Յունգի դժոխքն իրենից ներկայացնում է յուրաքանչյուր մշակույթի մեջ կոլեկտիվ անգիտակցականի անհանգստացնող կողմը

Ի տարբերություն հոգեվերլուծական տեսության, որը խոսում էր միայն անհատական անգիտակցականի մասին, անալիտիկ հոգեբանությունը գտնում էր, որ անհատական անգիտակցականը առանձին գոյություն չունի, այլ կապված է կոլեկտիվ անգիտակցականի հետ։ Յունգը համարում էր, որ աշխարհում ոչինչ առանձին չի լինում, ամեն ինչ փոխկապակցված է[2]։

Կոլեկտիվ անգիտակցական տերմինն առաջին անգամ կիրառել է Յունգը 1916 թվականին «Անգիտակցականի կառուցվածք» («Über das Unbewußte und seine Inhalte», CW 7) հոդվածում[3][4] և համարվում է վերլուծական հոգեբանության կենտրոնական հասկացություններից։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Կարլ Գուստավ Յունգ։ Արքետիպեր
  2. Անալիտիկ հոգեբանություն
  3. В русском переводе опубликована в книге «Очерки по психологии бессознательного» изд-ва «Когито» http://cogito-centre.com/page.php?al=14013 Archived 2019-01-15 at the Wayback Machine.
  4. Полная хронология жизни Юнга http://www.jungland.ru/node/1008 Archived 2010-11-26 at the Wayback Machine.