Լենինգրադցիներ, իմ երեխաներ

«Լենինգրադցիներ, իմ զավակներ…» (ռուս.՝ «Ленинградцы, дети мои…»), ուզբեկ խորհրդային ռեժիսոր Դամիր Սալիմովի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1980 թվականին[1]։

Picto infobox cinema.png
Լենինգրադցիներ, իմ երեխաներ
ԵրկիրFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ժանրդրամա
Թվական1980
Լեզուռուսերեն
ՌեժիսորDamir Salimov?
Սցենարի հեղինակDamir Salimov?

ՍյուժեԽմբագրել

Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1942 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ծանր ժամանակներում։ Պաշարված Լենինգրադից և այլ արվարձանային քաղաքներից Միջին Ասիա են տարահանվում տասնյակ հազարավոր որբացած խորհրդային երեխաներ։ Նրանց ապաստան են տալիս ուզբեկական ընտանիքներում և մանկատներում։

Նրանցից մեկը, որն ընդունել է որբերին և նրանց ջերմություն ու հոգատարություն է տվել, կոմերիտուհի Խադիչ Բատիրովան է։ Նա իր խնամարկյալներից չի բաժանվում նաև պատերազմի ավարտից հետո՝ դառնալով մանկատան տնօրեն և իր սաների համար երկրորդ մայր։ Այս սխրանքի, Խադիչիի և նրա սաների բարդ փոխհարաբերությունների մասին պատմությունն էլ դարձել է այս ֆիլմի սյուժեի առանցքը։

ԴերերումԽմբագրել

  • Թամարա Շակիրովա – Խադիչա
  • Յուլյա Չերևկովա
  • Լիլիա Մելնիկովա
  • Սերգեյ Խաուստով
  • Յայրա Աբդուլաևա – Աբդուլաևա
  • Իգոր Պոդմարև
  • Թիմուր Յուսուպով
  • Անդրեյ Պոիսկով
  • Լև Լեմկե – Նաում Մարկովիչ, մանկական տարհանման կետի աշխատող
  • Ելենա Աստաֆևա
  • Լյուբով Վիրոլայնեն
  • Խամզա Ումարով – կայանի պետ
  • Ժաննա Սուխոպոլսկայա
  • Սագդի Թաբիբուլաև
  • Էրգաշ Քարիմով – Զաքիրով, մանկատան տնօրեն
  • Ֆերուզա Իրգաշևա
  • Դանուտա Ստոլյարսկայա – լրագրող

Հետաքրքիր տեղեկություններԽմբագրել

  • Ֆիլմի վերնագիրն ամբողջությամբ կրկնում է ղազախ ակին Ջամբուլ Ջաբաևի բանաստեղծության վերնագիրը (Մարկ Տարլովսկու թարգմանությամբ), որը նույնպես նվիրված է պաշարված Լենինգրադի բնակիչներին։

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել