Իդիշ (ייִדישyidish կամ אידיש idish, բառացիորեն «հրեական»), եբրայերեն լեզվի բարբառ է, հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի գերմաներենի ճյուղին է պատկանում։ Պատմականորեն այս լեզվով խոսել են աշկենազի կոչվող հրեաները։ Նրանք եվրոպական ծագումով գերմանախոս հրեաներն են։

Այն մշակվել է ներգաղթած հրեա համայնքի կողմից Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում X—XIV դարերում` միջին և վերին գերմանական բարբառների հենքի վրա հին եբրայերեն և արամեերեն լեզուների բառապաշարից բազմաթիվ փոխառություններով։ Այն կրել է նաև սլավոնական լեզուների ազդեցությունը, երբ Աշկենազի համայնքը գաղթել է արևելք[1][2]։ Իդիշ լեզուն օգտագործում է հին եբրայերենի այբուբենը։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Introduction to Old Yiddish literature, p. 72, Baumgarten and Frakes, Oxford University Press, 2005
  2. "Development of Yiddish over the ages", www.jewishgen.org


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 311