Էրիկ Ալֆրեդ Լեսլի Սատի (ֆր․՝ Érik Alfred Leslie Satie) (մայիսի 17, 1866(1866-05-17)[1][2][3][…], Օնֆլյոր - հուլիսի 1, 1925(1925-07-01)[2][4][5][…], Արկեյ), էքսցենտրի ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, և դաշնակահար, XX դարի առաջին քառորդի եվրոպական երաժշտության ռեֆորմատորներից մեկը։

Էրիկ Սատի
ֆր.՝ Erik Satie
Դիմանկար
Ծնվել էմայիսի 17, 1866(1866-05-17)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՕնֆլյոր
Մահացել էհուլիսի 1, 1925(1925-07-01)[2][4][5][…] (59 տարեկան)
Մահվան վայրԱրկեյ
ԳերեզմանQ29341392? և Cemetery of Arcueil
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա
ԿրթությունՓարիզի կոնսերվատորիա (1882) և Փարիզի երգիչների դպրոց
ԵրկերLa Diva de l'Empire?
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր, դաշնակահար և երաժիշտ
Կայքerik-satie.com
Erik Satie Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Էրիկ Սատին ծնվել է 1866 թ․-ի մայիսի 17-ին Ֆրանսիաի Օնֆլեր համայնքում։ Սովորել է Փարիզի «Սխոլա կանտորում»-ում (1905-1908)։ Այդ տարիներին ստեղծել է արտառոց վերնագրերով դաշնամուրային պիեսների ժողովածուներ՝ «3 պիես տանձի ձևով», «Ձիու մորթու մեջ», «Սպորտ և զվարճալիք» են։ Սատիի առաջին թատերական գործը «Շքերթ» բալետն է (1916)։ Աջակցել է «Վեցյակի» նորարարական ձեռնարկումներին։ 1920-ական թվականների սկզբին նրա շուրջն են համախմբվել, այսպես կոչված, Արկյոյի դպրոցի ֆրանսիացի երաժիշտները։ Սատիի ստեղծագործական սկզբունքները և գեղագիտական հայացքները եղել են անկայուն, մեկ սատարել է իմպրեսիոնիզմին, մեկ էլ հարձակվել նրա հետևորդների վրա, իմպրեսիոնիզմին հակադրելով գծային գրության պարզությունն ու խստությունը։ Սատիի լավագույն գործը «Սոկրատ» սիմֆոնիկ դրաման է ձայնի համար (Պլատոնի դիալոգների տեքստով, 1918

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 Erik Satie
  4. 4,0 4,1 4,2 Encyclopædia Britannica
  5. 5,0 5,1 5,2 filmportal.de — 2005.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 208