Էդուարդ Այանյան (հրապարակախոս)

Էդուարդ Մելիքի Այանյան (հունիսի 5, 1971(1971-06-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հեղինակ, հրապարակախոս, հեղինակային խոսքի մարզիչ, հեռուստատեսային, բեմական, կինոյի, ռադիոյի, երաժշտական բազմաթիվ ​​նախագծերի հեղինակ: «Երևան» ամսագրի նախկին գլխավոր խմբագիրն է։ Դասավանդում է Հայ-ռուսական համալսարանում և Մոսկվայի «Սկոլկովո» կառավարման դպրոցում[1]։

Էդուարդ Մելիքի Այանյան
Eduard-Ayanyan-Author.jpg
Ծնվել էհունիսի 5, 1971(1971-06-05) (49 տարեկան)
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունգրող
ԿրթությունՀայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան

ԿենսագրությունԽմբագրել

Այանյանը ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 5-ին Երևանում: 1987-1992 թվականներին սովորել է Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի Տեխնիկական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետում՝ «Միկրոէլեկտրոնային և կիսահաղորդչային սարքավորումներ» մասնագիտացմամբ[2]։

1993-1995 թվականներին ծառայել է ՀՀ Զինված Ուժերում՝ որպես դասակի հրամանատար:

ԳործունեությունԽմբագրել

Այանյանն իր ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը (1996-1998 թթ.) սկսել է «Շարմ Հոլդինգ» ընկերությունում՝ որպես հեռուստահաղորդումների, գովազդային հոլովակների, ֆիլմերի սցենարիստ: Զբաղվել է մշակութային և սոցիալական ծրագրերի մշակմամբ[3]:

1990-ական թվականներին Հայաստանում հայտնի «Մեր բակը» (վարկանիշը IMDB-ում՝ 7.7[4]), «Մեր բակը 2» և «Մեր բակը 3»[5] ֆիլմերի սցենարի հեղինակներից մեկն է: Գլխավոր հերոսներից Հրանտ Թոխատյանը «Մեր բակը» ֆիլմի մասին գրել է․

  «Մեր բակը» ֆիլմ է մեր բակերի կյանքի մասին՝ նկարահանված հին տեսախցիկով։ Հայաստանում չկա մեկը, ով չի դիտել այն։ Մեր երեխաները պետք է իմանան, թե ինչ են կորցրել[6]։  

2000-2006 թվականներին Այանյանը եղել է «Կրեատիվ» ընկերության հիմնադիրներից և ղեկավարներից մեկը։ Ընկերությունը զբաղվում էր հեռուստատեսային, բեմական, կինոյի, ռադիոյի և երաժշտական ​​նախագծերի (հեռուստատեսային հաղորդումներ, ռադիոհաղորդումներ, պիեսներ, գեղարվեստական ​​և վավերագրական ֆիլմեր) մշակմամբ և իրականացմամբ: Քաղաքային և ազգային մասշտաբի ամենահայտնի իրադարձություններից էին․

  • «Գարուն Երևանը» քաղաքային տոն,
  • «Բազե» առաջին համահայկական երիտասարդական հավաք (2002 թ.)[7][8]։

2005-2008 թվականներին եղել է «Երևան» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալը, իսկ 2011-2013 թվականներին՝ ամսագրի գլխավոր խմբագիրը[9] և «Երևան Փրադաքշնս» հրատարակչության տնօրենը[10]։

2009-2010 թվականներին եղել է «RBA» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, իսկ 2012-2015 թվականներին՝ «Երևան Փրադաքշնս» ընկերության գործադիր տնօրենը[10]։

Դասավանդման և ստեղծագործական գործունեությունԽմբագրել

Այանյանը «Երևան-Մոսկվա տրանզիտ» երաժշտական ​​նախագծի ռուսական տեքստերի հեղինակն է[11]։

2010 թվականից դասավանդում է հեղինակային խոսք։ Հայ-ռուսական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի ուսանողների համար մշակել է ուսումնական կուրս հեղինակային խոսքի վերաբերյալ[12]։

2015 թվականից Մոսկվայի «Սկոլկովո» կառավարման դպրոցի դասավանդող է[13]։

  • «Պրակտիկում տնօրենների համար»[1]
  • «Ծրագիր հաջորդների համար»

ՀրապարակախոսությունԽմբագրել

Այանյանը մի շարք հոդվածների, ձեռագրերի և ակնարկների հեղինակ է․

  • Մութ տարիներ
  • Մետաղի ձայնով
  • Լավագույն լավաշ
  • Երկնային գործեր
  • Երազանքի թիմ
  • Տիեզերքի սյուները
  • Ժամանակի հաղթողը (նվիրվել է Արտավազդ Փելեշյանին)
  • Տասներկուերորդ մայրաքաղաքի ճարտարապետը
  • Մարդը կադրից դուրս
  • Այրուձիի մեծ գաղտնիքը
  • Մեծ սկանդալ
  • Սաքո
  • Joe The Turk
  • Խիստ գաղտնի
  • Ծաղրածուի կախարդական լռությունը
  • Քառակի դատապարտվածը
  • Ստամբուլի խրոնիկաները
  • Աստվածային հարցազրույց

ԸնտանիքԽմբագրել

Ամուսնացած չէ, ունի երեք դուստր: Պապը խորհրդային սպա, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Էդուարդ Այանյանն է:

ԾանոթագրություններԽմբագրել