Վլադիմիր Արիստով (ռուս.՝ Владимир Владимирович Аристов, հուլիսի 6, 1950(1950-07-06), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, էսսեիստ, մաթեմատիկոս։

Վլադիմիր Արիստով
Aristov.JPG
Ծնվել էհուլիսի 6, 1950(1950-07-06) (71 տարեկան)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբանաստեղծ և մաթեմատիկոս
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունQ42952392?
Գիտական աստիճանֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր
ԱշխատավայրՌԴ ԳԱ Ա․ Դորոդնիցինի անվան հաշվողական կենտրոն
Պարգևներ
Կայքchronos.msu.ru/lab-kaf/Aristov/ar-person.html
Commons-logo.svg Vladimir Aristov Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտը, դոկտորի կոչում ստացել այդ ասպարեզում։ Բանաստեղծական հինգ ժողովածուների, մեկ վեպի, պոեզիայի փիլիսոփայության վերաբերյալ տասնյակ Էսսեների հեղինակ է։ Ուսումնասիրություններ ունի տարբեր բանաստեղծների, մասնավորապես, Բորիս Պաստեռնակի, Կոնստանտինոս Կավաֆիսի մասին։ Ապրում է Մոսկվայում[1]։

Վլադիմիր Արիստովը հայերենԽմբագրել

  • Մետրոյի ննջավագոնը; Չինական հայելու մակերևույթը; «Խարույկի լույսն անճիշտ...»; «Դու խաղող ես սիրել, սալոր ու բալ...»; «Գուցե հյուսիսի խաղաղ երկրներում...»; Թղթախաղի վարպետը; «Հայելային մի ժայռապատ...»; Ուռենու և բարդու տերևներ՝ Մանդելշտամի ձեռամբ դրված Դու Ֆուի գրքում; Մարդու նույնականացումը; Կոնֆուցիոսի այգին; Համակարգչային խաղեր; Դիվային կրկնություն; «Ես ուշ աշունը վերհիշեցի հանկարծ...»; «Դու պառկել էիր դպրոցի քարե հին մասնաշենքում...»; «Թիթղոն...»; «Մենք բաժանվում ենք եռուն Սորբոնում...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 45-61։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 14։