Մենք երբեք եղբայրներ չենք լինի

«Մենք երբեք եղբայրներ չենք լինի» (ուկր.՝ Ніколи ми не будемо братами), ուկրաինացի բանաստեղծուհի Անաստասիա Դմիտրուկի բանաստեղծությունը, որը գրվել է 2014 թվականի մարտին Ղրիմի իրադարձությունների ժամանակ: Հեղինակի խոսքով՝ սա Ռուսաստանին ուղղված բանաստեղծություն է՝ «այն եղբայրական սիրո մասին, որը ոչ ոք չի տեսել, բայց բոլորը դրա մասին խոսում են»[1]։

Nuvola apps kaboodle.svg Արտաքին տեսաֆայլեր
Nuvola apps kaboodle.svg YouTube full-color icon (2017).svg Никогда мы не будем братьями! (стих)
Nuvola apps kaboodle.svg YouTube full-color icon (2017).svg Никогда мы не будем братьями! (песня)

Բանաստեղծության հիմքում «պայքարի գաղափարը գովերգելն է..., պայքարի պաթոսը և հեղափոխական ռոմանտիկայի հերոսացումը՝ ի հակակշիռ ռուս ժողովրդի ստրկամտության»[2]։

Լիտվացի երաժիշտները գրել և կատարել են երգ այս բանաստեղծության խոսքերի վրա, երաժշտության հեղինակը Կլայպեդյան երաժշտական թատրոնի մեներգիչ Վիրգիս Պուպշիսն է, կատարողների թվում են երգիչ Յարոնիմաս Միլյուսը[3]։

Ժողովրդականություն և գնահատականներԽմբագրել

 
Անաստասիա Դմիտրուկ, 2015

Ուկրաինայում հանդիսատեսը մեծամասամբ հավանության է արժանացրել բանաստեղծությունը, իսկ Ռուսաստանում՝ տհաճության[4][5][6]։ Ռուսական և ուկրաինական համացանցում սկսել են հայտնվել «պատասխաններ» և նմանատիպ ստեղծագործություններ՝ երկու ժողովուրդների միջև հարաբերությունների թեմայով: Այսպես, 2014 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին համացանցում հայտնվել է ավելի քան հարյուր տեսանյութ, որոնց վերնագրում հիշատակվել է Դմիտրուկը կամ նրա բանաստեղծությունը[4]։ Բանաստեղծուհին նշել է, որ Ուկրաինայում բանաստեղծությունը շատերին դուր չի եկել՝ «հիմնականում Արևելքի մարդկանց»[4][7]։

Պատասխան հատվածում ընդդիմախոսները անհամաձայնություն են հայտնել Դմիտրուկի «եղբայրական հարաբերությունների դարաշրջանն ավարտելու» թեզիսի մասին[4]։ Ղրիմի և Դոնբասի հեղինակների մի մասը համաձայնվել է այն կարծիքի հետ, որ «մենք միշտ ձեզ հետ եղբայրներ ենք լինելու»[4], սակայն մյուսները, ընդհակառակը, ասել են, որ «դուք երբեք եղբայրներ չեք եղել»[4]։ Մի շարք պատասխան տեսահոլովակներում Դմիտրուկի քննադատության համար օգտագործվել է նրա բանաստեղծությունը[4]։

Պատմաբան Դմիտրի Լաբաուրին բանաստեղծությունը համարում է «բեկումնային ժամանակաշրջանի» խորհրդանիշ, երբ երկու ժողովուրդների պատմական ուղիներն ու ճակատագրերը վերջնականապես բաժանվեցին[8]։

Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի պրոֆեսոր Վլադիսլավ Զուբոկի գնահատմամբ՝ «մենք երբեք եղբայրներ չենք լինի» բանաստեղծությունը մարդու ազգային ինքնագիտակցության արտահայտությունն է, որը ձևավորվել է բացառապես ինքնուրույն Ուկրաինայի պայմաններում[9]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Вы огромные, мы — великие»: Vgorode поговорил с киевлянкой-автором стиха об агрессии России — В городе
  2. Петренко М. С. Коммуникативные стратегии и конфликт интерпретаций украинского кризиса (на материалах обсуждений в блогосфере и социальных сетях Интернета) // Современное коммуникационное пространство: анализ состояния и тенденции развития. Материалы международной научно-практической конференции (Новосибирск, 22-24 апреля 2014 года)
  3. О песне Анастасии Дмитрук и Виргиса Пупшиса «Никогда мы не будем братьями»: Юрий Лоза — ИА REX
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 «Никогда мы не будем братьями»: феномен політичних віршів у контексті українсько-російської інформаційної війни Archived 2016-03-12 at the Wayback Machine. / В. Яремчук, А. Зуйковська // Наукові записки Інституту політичних і етнонаціональних досліджень ім. І. Ф. Кураса. — 2015. — Вип. 1. — С. 163—178.
  5. Этнические прозвища украинцев в российской и украинской блогосферах
  6. «Хто не скаче, той москаль»: информационная агрессия как компонент информационно-психологической войны
  7. Антиросійський вірш посварив її авторку з українськими друзями. Новини Вінниці | Depo
  8. Журнальный зал | Донбасский разлом: причины, суть, итоги конфликта на Юго-Востоке Украины
  9. Владислав Зубок. (6 января 2015)։ «Год Евромайдана и национального сознания» (ռուսերեն)։ BBC։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-09-29-ին։ Վերցված է 2015-02-26