Անորեքսիա

բժշկական ախտանիշ

Անորեքսիա հիվանդուրյան պատմություն

Անորեքսիա
Symptoms-lost-appetite.jpg
Բժշկական մասնագիտությունհոգեբանություն և հոգեբուժություն
ՀՄԴ-9783.0
ՀՄԴ-10R63.0
Anorexia (symptom) Վիքիպահեստում

Անորեքսիա (anorexia) հիվանդության անվանումը առաջացել է հունական an (առանց) և orexis (ուտելու ցանկություն, ախորժակ) բառերից: Սննդից հրաժարվելու առաջին դեպքերի մասին խոսվել է 1155 թվականին Ավիցեննայի կողմից։ Առաջին անգամ անորեքսիան բնութագրել է Ռիչարդ Մորտոնը 1689 թվականին “նյարդային թոքախտ” անվանմամբ։ Մորտոնը իր առաջին անորեկսիկ հիվանդին՝ որը 2 տարի անորեքսիայով տառապող 18 ամյա անգլուհի էր, նկարագրել էր հետևյալ կերպ. «Երբ ես նրան տեսա, նա ասես մաշկով պատված կմախք լիներ»: (“When I saw her, she looks like a skeleton only clad in skin!”) 20-րդ դարասկզբին սննդից հրաժարվելու երևույթը սկսեցին համարել շիզոֆրենիայի դրսևորում, իսկ 1988 թվականին վերջնական անվանում ըտրվեց որպես «Նյարդային անորեքսիա»: Նախորդ դարի 60-ականների վերջին շատ մոդայիկ դարձավ նիհարությունը և բազում կանայք հենց այդ տարիներին սկսեցին տարբեր դիետաներ կիրառել: Եթե 1942-1958 թվականներին Նյու-Յորք նահանգի Փսիխոթերապիայի Ինստիտուտ հոսպիտալացվել էր անորեքսիայի նշաններով 6 մարդ, ապա հետագա 5 տարիներին այդ ցուցանիշը կրկնապատկվեց, իսկ 1960-1964 թվականների հոսպիտալացվեր էր արդեն 25 հիվանդ: Նյարդային անորեքսիան մի հիվանդություն է, որը բնորոշ է համապատասխան ժամանակաշրջանին և մշակութային մակարդակին: Ամեն ժամանակաշրջան մարդու նյարդային համակարգին «ներկայացնում է իր պահանջները»: Այս տեսանկյունից անորեքսիան մեր դարի հիվանդությունն է

Հիվանդության փուլերԽմբագրել

Անորեքսիան սովորաբար ընթանում է փուլերով՝

I. Դիսմորֆոմանիական (սկզբնական) - դիսմորֆոմանիկ փուլը բնորոշվում է ենթադրյալ գիրության պատճառով սեփական թերարժեքության մասին մտքերի առաջացմամբ: Ընդ որում, հիվանդի մոտ առաջանում է տագնապ, ճնշված տրամադրություն, նա երկար ժամանակ իրեն ուսումնասիրում է հայելու առաջ: Այս փուլում դիտվում են նաև ուտելիքի սահմանափակման առաջին փորձերը:

II. Անորեկտիկ - այս փուլում հիվանդն անցնում է կոշտ դիետաների և հյուծող ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության: Այդ ընթացքում նա զգալիորեն նիհարում է, քաշի կորուստը կազմում է 20-30%, որն ուղեկցվում է էյֆորիայով, սակայն չի դադարեցնում սովը, քանի որ չի կարող օբյեկտիվորեն գնահատել նիհարելու աստիճանը: Անընդհատ անբավարար սնման արդյունքում օրգանիզմում տեղի են ունենում ախտաբանական ռեակցիաներ: Առաջանում են այնպիսի նշաններ, ինչպիսիք են մազաթափությունը, մաշկի չորությունը, սեռական հակման նվազեցումը, ուշաթափությունները, առիթմիան, ստամոքսի ցավերը, սրտխառնոցը, դեպրեսիան: Առաջանում է չբերություն՝ կանանց մոտ կապված ամենորեայի՝ դաշտանի դադարեցման, իսկ տղամարդկանց մոտ՝ սպերմատոգենեզի ճնշման հետ:

III. Կախեկտիկական - հիվանդի մարմնի զանգվածը շարունակում է նվազել, օրգանիզմում տեղի են ունենում դիստրոֆիկ փոփոխություններ և առաջանում է կախեկտիկ ժամանակահատվածը: Անորեքսիայի այդ փուլը սովորաբար առաջանում է հիվանդությունը սկսվելուց հետո 2 տարի անց: Այս փուլում սկզբնական զանգվածի համեմատ մարդու քաշի կորուստը հասնում է 50 % և ավելի: Տվյալ փուլը, սովորաբար, անվերականգնելի է: Դիստրոֆիկ փոփոխությունները հանգեցնում են բոլոր օրգանների և համակարգերի վերջնական ֆունկցիոնալ ընկճմանը։

Հիվանդոււթյան նշաններ և ախտանիշներԽմբագրել

Անորեքսիան, հանդիսանալով սննդի բացակայությամբ առաջացած հիվանդություն, որի պատճառով մարմնի զանգվածը նվազում է մինչև ինքնակեղեքման աստիճան, կարող է հանգեցնել շատ բարդությունների, որոնցից յուրաքանչյուրը օրգանիզմի վրա կարող է թողնել իր հետքը։ Անորեքսիայի առաջին նշանը հիպոկալեմիան է, երբ արյան մեջ նվազում է կալիումի մակարդակը: Կալիումի զգալի նվազումը կարող է հանգեցնել սրտի ռիթմի խանգարումների, փորկապության, հոգնածության, մկանային վնասվածքի և պարալիզի։

Անորեքսիայի ախտանիշները կարող են ներառել ՝

  • նորմալ մարմի զանգվաշի ինդեքսի բացակայություն,
  • ամենորեա (դաշտանային ցիկլի խանգարում) - ախտանիշ, որը տեղի է ունենում երկարատև քաշի կորստից հետո, երբ առաջանում է դաշտանային ցիլի խանգարում, մազերը դառնում է փխրուն, իսկ մաշկը ստանում է դեղնավուն և անառողջ երանգ
  • առաջանում է վախ նույնիսկ մի փոքր ավելորդ քաշ հավաքելուց
  • ակնհայտ շատ արագ մարմնի զանգվածի 15%-ի կորուստ
  • ամբողջ մարմինը և երեսը պատվում են աղվամազերով
  • Հաճախասրտոըթյուն
  • հիպոտոնիա և բրադիկարդիա
  • ընկճախտ
  • բերանի խոռոչից տհաճ հոտ, որն առաջանում է փսխումների հետևանքով
  • չոր մաշկ և մազեր
  • մշտական հոգնածություն
  • տրամադրության հաճախակի փոփոխություն