Ցունդոկու (ճապ.՝ 積ん読), ընթերցանության նյութեր ձեռք բերելու, բայց առանց կարդալու դրանք տանը կուտակելու երևույթը[1][2][3][4]։ Նաև օգտագործվում է գրապահարանի վրա դրված այն գրքերի համար, որոնք պատրաստ են ավելի ուշ կարդալուն։

Սենյակը մաքրելուց հետո հայտնաբերված գրքերի կույտ

Տերմինը առաջացել է Մեյձիի դարաշրջանում (1868–1912) և հանդիսացել է ճապոնական ժարգոնի մաս[4]։ Այն ներառում է տերմինի տարրեր՝ (ճապ.՝ 積んでおく ցունդե-օկու, «Հավաքել պատրաստի իրեր և հեռանալ») և (ճապ.՝ 読書 դոկուշո, «ընթերցանություն»): Եղել են նաև առաջարկներ բառն անգլերեն լեզվով օգտագործելու և բառարաններում ներառելու համար, օրինակ՝ Քոլինի բառարանը[4]։

1921 թվականին ամերիկացի հեղինակ և գրքասեր էյ. Էդուարդ Նյուտոնը նկարագրել է նմանատիպ մի իրավիճակ[5]։

2007 թվականին Նասիմ Նիկոլաս Թալեբն իր հեղինակային «Սև կարապը» գրքում ներմուծել է «հակագրադարան» (անգլ.՝ Antilibrary) տերմինը, որը համեմատվել է ցունդոկուի հետ[6]։

Ծանոթագրություններ խմբագրել

  1. Brooks Katherine (19 March 2017)։ «There's A Japanese Word For People Who Buy More Books Than They Can Actually Read»։ The Huffington Post։ Վերցված է 16 October 2017 
  2. Tobar Hector (24 July 2014)։ «Are you a book hoarder? There's a word for that.»։ Los Angeles Times։ Վերցված է 16 October 2017 
  3. Gerken Tom (29 July 2018)։ «Tsundoku: The art of buying books and never reading them»։ BBC News։ Վերցված է 30 July 2018 
  4. 4,0 4,1 4,2 Crow Jonathan (24 July 2014)։ «'Tsundoku', the Japanese Word for the New Books That Pile Up on Our Shelves, Should Enter the English Language»։ Open Culture։ Վերցված է 28 March 2021 
  5. Dodson Steve (February 7, 2008)։ «A Quote on Bibliomania»։ Language Hat։ Վերցված է July 24, 2016 
  6. Popova Maria (2015-03-24)։ «Umberto Eco’s Antilibrary: Why Unread Books Are More Valuable to Our Lives than Read Ones»։ The Marginalian (en-US)։ Վերցված է 2022-01-26