«Մադրասի հայկական տպագրություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

չNo edit summary
[[File:{{Տեղեկաքարտ Տպարան|պատկեր=VorogaytParats.jpg|մինի|350փքս|նկարագիր=Որոգայթ փառաց, Մադրաս, 1773]]}}
 
[[Մադրասի հայկական տպագրություն]], հիմնվել է Հնդկաստանում ՝18-րդ դարի կեսերին՝ մեծ ներդրում ունենալով հայատառ տպագրության ծաղկման և տարածման գործում։<br>
 
18-րդ դարի 2-րդ կեսին հայկական տպագրությունը մուտք է գործել [[Հայաստան]], [[Հնդկաստան]] ու [[Ռուսաստան]]։ [[1771]] թվականին [[Սիմեոն Երևանցի]] կաթողիկոսը [[Էջմիածին|Էջմիածն]]ում հիմնել է տպարան, որտեղ [[1772]] թվականին լույս է տեսել նրա «Զբօսարան հոգեւոր» գրքույկը, որ Հայաստանի հողում կատարված անդրանիկ հրատարակությունն է։ Նույն ժամանակահատվածում հայկական տպագրությունը սկիզբ է առել նաև Հնդկաստանի [[Մադրաս]] քաղաքում։ Այստեղ հիմնադրվել են մի շարք հայկական տպարաններ։
[[1771]] թվականին [[Սիմեոն Երևանցի|Սիմեոն Երևանց]]ի կաթողիկոսը [[Էջմիածին|Էջմիածն]]ում հիմնել է տպարան, որտեղ [[1772]] թվականին լույս է տեսել նրա «Զբօսարան հոգեւոր» գրքույկը, որ Հայաստանի հողում կատարված անդրանիկ հրատարակությունն է։ Նույն ժամանակահատվածում հայկական տպագրությունը սկիզբ է առել նաև Հնդկաստանի [[Մադրաս]] քաղաքում։ Այստեղ հիմնադրվել են մի շարք հայկական տպարաններ։
 
== Առաջին տպարանը ==
 
Հարություն քահանա Շմավոնյանի ամենամեծ երախտիքը և նրա տպարանի դարակազմիկ հրատարակությունը եղել է '''հայոց առաջին պարբերականը'''՝ «[[Ազդարար (երկշաբաթաթերթ)|Ազդարարը]]»([[1794]]-[[1796]])։
 
 
[[19-րդ դար]]ի սկզբներին Մադրասում գործել են ևս երկու հայկական տպարան, որոնցից մեկը (գոյատևել է երեք-չորս տարի) պատկանել է Սարգիս Սատուր Աղավելյանին։ Այստեղ տպագրվել են հետևյալ գրքերը՝
25 301

edits