«Կոճղարմատ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 1 բայտ ,  1 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
 
Վերջիններիս ծոցերում կամ հանգույցներում առաջանում են բողբոջներ, որոնք ամեն տարի ստորգետնյա նոր ընձյուղներ և հավելյալ արմատներ են առաջացնում։ Որոշ բույսերի ([[հիրիկ]]ի) կոճղարմատները կարճ են, հաստ, մյուսներինը (օրինակ՝ [[սիզախոտ]]ինը)՝ շատ բարակ, երկար, արագ ճյուղավորվող։ Կոճղարմատի ծերացած մասերի մահացման դեպքում վերգետնյա հատվածները միմյանցից առանձնանում են, տեղի է ունենում բնական [[վեգետատիվ բազմացում]]։ Կոճղարմատները հողում տարածվում են հորիզոնական ուղղությամբ, երբեմն՝ թեքությամբ։ Տարածման խորությունը սովորաբար ընդգրկում է վարելաշերտը, բայց որոշ բույսեր ([[մոլասորգո]]) թափանցում են մինչև մեկ և ավելի մետր։
 
Կոճղարմատավոր բույսերից մի քանիսը ([[արվանտակ]], [[սեզ]], [[մոլասորգո]], [[ձիաձետ]]) վարելաշերտում առաջացնում են արմատների խիտ ցանց՝ դժվարացնելով հողի մշակման, բույսերի ցանքի ու խնամքի աշխատանքները։ Որոշ բույսերի կոճղարմատները պարունակում են [[դեղանյութեր]] ([[կատվախոտ]]), ներկանյութեր (կզմուխ), [[դաբաղանյութեր]] (մատրասդ) Ան։ևն։ Երկար կոճղարմատներ ունեցող բույսերն օգտագործվում են ավազուտների ամրացման համար։
 
{{ՀՍՀ|հատոր=5|էջ=532}}
 
[[Կատեգորիա:Բույսերի վեգետատիվ օրգաններ]]
[[Կատեգորիա:Վեգետատիվ օրգանների ձևափոխություններ]]
[[Կատեգորիա:Բույսի բազմացում]]
 
 
{{Անավարտ}}
Անանուն մասնակից