«Երգիծանք»–ի խմբագրումների տարբերություն

 
== Էություն ==
Երգիծանք ենթադրում է կյանքի այնպիսի կողմեր, որոնք իրենց թերություններով հիմք են տալիս ծիծաղի համար։ Երգիծանք օգտվում է չափազանցման, գրոտեսկի, այլաբանության և գեղարվեստական պայմանականության այլ միջոցներից։ Հասարակական-գեղազիտականգեղագիտական բարձր իդեալի դիրքերից այն դատապարտում է արատավոր երևույթը։ Երգիծանքում իդեալը արտահայտվում է բացասականի ժխտմամբ։ Դրանով իսկ այն դառնում է հնի և հետադիմականի դեմ մղվող պայքարի զենք։ Գեղարվեստում որոշ ժանրեր, գրեթե պարտադրաբար, կապված են կյանքի երգիծական ընկալման հետ, օրինակ, կատակերգությունը, [[վոևդիլ]]ը, [[առակ]]ը, [[ֆելիետոն]]ը, [[պամֆլետ]]ը գրականության մեջ և թատրոնում, [[ծաղրանկար]]ը, շարժը՝ [[կերպարվեստ]]ում։
 
Երգիծանքը կարող է հանդես գալ նաև մյուս գրական ժանրերում ([[վեպ]], [[պատմվածք]], [[պոեմ]])։ Սկզբնավորվելով անտիկ գրականության մեջ, Երգիծանք համապատասխան փոփոխություններ է կրել հասարակության և արվեստի զարգացմանը զուգընթաց։ Բացառապես երգիծական տաղանդով օժտված գրողներից են [[Մոլիեր]]ը, [[Սվիֆտ]]ը, [[Գոգոլ]]ը, Մալտիկով Շչեդրինը։