Սերգեյ Ելագինի տուն

Սերգեյ Ելագինի տուն (ռուս.՝ Дом Сергея Елагина), XIX դարի վերջի առանձնատուն Մոսկվայի Բուլվարնոյե կոլցոյում (Ստրաստնոյ բուլվար, տուն 11)։ Ունի մշակութային ժառանգության հայտնաբերված օբյեկտի կարգավիճակ[1]։

Museum Silhouette.svg
Սերգեյ Ելագինի տուն
Moscow, Strastnoy Boulevard 11.jpg
Տեսակտեսարժան վայր և շենք
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան
ՏեղագրությունՄոսկվա
ՎայրՍտրաստնոյ բուլվար
Ճարտարապետական ոճՆեոգրեկ
Հիմնադրված է1898
Ժառանգության կարգավիճակtentative cultural heritage site in Russia?

ՊատմությունԽմբագրել

Ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Սերգեյ Իվանովիչ Ելագինի տունը կառուցվել է 1898 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Դրանիցինի նախագծով։ 1910 թվականին բակի կողմից կատարվել է կցակառուցում ճարտարապետ Օսիպ Օսիպովիչ Շիշկովսկու նախագծով[2]։

1920-1930-ական թվականներին առանձնատանը գտնվում էր «Օգոնյոկ» ամսագրի խմբագրությունը։ Այն ժամանակ այստեղ հաճախել են Վլադիմիր Մայակովսկին, Դեմյան Բեդնին, Իլֆն ու Պետրովը, Վլադիմիր Գիլյարովսկին։ Առանձնատան պարտեզում գործել է «Ժուրգազա» ամառային ռեստորանը, որը ժողովրդականություն է վայելել լրագրողների ու գրողների շրջանում[3]։ Այն դարձել է Գրիբոյեդովի ռեստորանի նախատիպերից մեկը Միխայիլ Բուլգակովի «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպում[4]։ Ի հիշատակ «Օգոնյոկ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր Միխայիլ Կոլցովի տան ճակատին փակցվել է հուշատախտակ։

Հետպատերազմյան տարիներին առանձնատանը տեղակայվել է Սվերդլովսկի շրջգործկոմը, ապա՝ ԽՄԿԿ Մոսկվայի կոմիտեին կից կուսակցության պատմության ինստիտուտը, այնուհետև՝ ժողովրդական վերահսկողության մարզային կոմիտեն[3]։

2015 թվականին հայտնվել է Ս. Ի. Ելագինի տան «վերականգնման» նախագիծը։ Այն նախատեսում է պարտեզի տեղում հինգհարկանի հյուրանոցային համալիրի շինարարություն՝ բազմաշերտ ստորգետնյա ավտոկանգառով և առանձնատան վերակառուցում կեղծպատմական ոճով[4]։

ՃարտարապետությունԽմբագրել

Կիսանկուղով և վերին կիսահարկերով (բակում) մեկհարկանի առանձնատունը կառուցվել է նեոգրեկ ոճով։ Անհամաչափ ճակատը դեկորացված է արմավազարդերով և առյուծի դիմակներով։ Մասամբ պահպանվել է XIX դարի վերջի - XX դարի սկզբի ինտերիերը[2]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Дом потомственной почётной гражданки С. И. Елагиной, 1890-е гг., арх. А. А. Драницын. В 1920—1938 гг. в здании располагалась редакция журнала «Огонек»
  2. 2,0 2,1 Москва: Архитектурный путеводитель / И. Л. Бусева-Давыдова, М. В. Нащокина, М. И. Астафьева-Длугач. — М.: Стройиздат, 1997. — С. 203. — 203 с. — ISBN 5-274-01624-3
  3. 3,0 3,1 Ю. А. Федосюк Москва в кольце Садовых. — М., 1983. — С. 303—304.
  4. 4,0 4,1 «Что такое регенерация?»։ Архнадзор։ 2016-07-18։ Վերցված է 2018-05-15