Յակուտ (1178[1], Անատոլիա, Բյուզանդական կայսրություն - օգոստոսի 20, 1229, Հալեպ), արաբ աշխարհագրագետ, պատմիչ և բանասեր։ Ծագումով՝ հույն։

Յակութ ալ-Համավի
արաբ․՝ ياقوت بن عبد الله الحَمَوي الرومي‎‎
Ծնվել է1178[1]
Անատոլիա, Բյուզանդական կայսրություն
Մահացել էօգոստոսի 20, 1229
Հալեպ
ԳերեզմանAl Khaisaran cemetery
Դավանանքիսլամ
Մասնագիտությունճանապարհորդ հետազոտող, աշխարհագրագետ, գրող և պատմաբան
Գործունեության ոլորտպատմություն, բանասիրություն և աշխարհագրություն
Տիրապետում է լեզուներինարաբերեն[1]

Փոքր հասակում վաճառվել է ստրկության մի արաբ առևտրականի։ Իբրև տիրոջ առևտրական գործակալ, եղել է շատ երկրներում։ 1200 թվականին ազատություն է ստացել։ Գրել է աշխարհագրական այբբենական բառարան («Մուջամ ալ Բուլդան») և «Գրականագետների բառարան»՝ արաբ մատենագիրների մասին։ Արժեքավոր տեղեկություններ է հաղորդում Հայաստանի վերաբերյալ, ընդհանրացրել է արաբ մատենագիրների տվյալները Հայկական լեռնաշխարհի մասին։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 109