Մասնակից:Hunanyanax/Մարիկաj Նինո

Hunanyanax/Մարիկաj Նինո

Մարիկաj Նինո (հուն․՝ Marika Ninou) (1922-1957 թ.23 փետրվար), հայ-հունական ռեբետիկ երգչուհի է,[1][2] ծնվել է Եվանգելիա Աթամյան (հուն․՝ Evangelia Atamian):

ԿենսագրությունԽմբագրել

Նա ծնվել է 1922 թ.-ին «էվանգելիստրիա» նավում, որը իր մայրիկին, իր երկու քույրերին և նրա ութամյա եղբորը ՝ Բարկև Աթամյանին, բերում էր մորը, իր երկու քույրերին և ութամյա եղբորը ՝ Բարկև Աթամյանին, Զմյուռնիայից (ներկայիս Իզմիր) դեպի Պիրեա: Նա ծնվում է և քանի որ կարծում էին, որ նա չի ապրի, տեղափոխում են պահեստ: Այնուամենայնիվ, նա ողջ է մնում և մկրտվում «Էվանգելիստրիա»ի նավապետի կողմից, և նրան անվանում են հենց այդպես ՝ Եվանգելիա (նշանակում է հունարեն «նա Ավետարանից է,նա բարի լուր է»): Հունաստանում նրա ընտանիք բնակություն է հաստատում Կոկկինիայում ՝ Մեգարայի 50 հասցեում: Յոթ տարեկան հասակում Նինուն սկսում է հաճախել Կոկինիայի Հունաստանի «Կապույտ խաչ» հայկական «Զավարիան» դպրոցը:

Այնտեղ նա սովորում է մանդոլինա և միանում դպրոցի նվագախմբին: Մինչդեռ ձայնային տվյալների պատճառով նա սկսում է երգել Կոկկինիայի Սուրբ Հակոբ եկեղեցում:

1939-ին նա ամուսնանում է իր առաջին ամուսնու ՝ Հայկ Մեսրոբյանի հետ, ով փականագործ էր և խանութ ուներ Կոկկինիայում, իսկ 1940-ին որդի է ունենում ՝ Օվանեսը:

1947-ին սովետական նավերը հասում են Հունաստան ՝ վերցնելու այն հայերին, ովքեր ցանկանում են հեռանալ և մեկնել Հայաստան, Սալոնիկի և Աթենքի հայ բնակչության կեսը հեռանում է:

Նրանց թվում էր Նինուի ամուսինը ՝ Հայգը ՝ լքելով կնոջը և որդուն:

Նա հանդիպում է ակրոբատ Նիկոս Նիկոլաիդեսի ՝ Նինոին, և 1944-ին ամուսնանում նրա հետ: Նրանք սկսում են միասին հանդես գալ որպես «Երկու Նինո»: Երբ նրա որդին միանում է այդ ելույթին նրանք դառնում են «երկուսուկես Նինո»: Նինոների ներկայացնումը տեսնելով ՝ նկարիչ Պետրոս Կիրյակոսը լսում է նրա երգեցողությունը և նրան առաջարկում Մանոլիս Չիոտիսին: Չիոտիսը իր հետ երկու երգ է ձայնագրում 1948 թ.: 1948 թ. Հոկտեմբերին, Ստելակիս Պերպինիադիսը (հունարեն ՝ Σέλλακης Πρμπίνιδης) նրան իր հովանու տակ է առնում, որպես երգիչ Ֆլորիդայի ակումբում:

1949 թ.-ին Նինուն սկսել էր աշխատել Վասիլիս Ցիցանիսի հետ Ֆեթ Ջիմիսում, մի վայր, որը վճռորոշ դեր էր ունենալու նրանց երկուսի համար,և Ցիցանիս-Նինո զույգը գալիս էր հունական երաժշտության պատմության մեջ առանձնահատուկ գրավելու:

1951-ի հոկտեմբերին Նինուն Ցիցանիսի բետ հանդես է գալիս Ստամբուլում, բայց այս ուղևորությունից հետո նրանք որոշում են գնալ իրենց առանձին ճանապարհներով: [3]

1954 թվականին Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց առաջ նա Աթենքում քաղցկեղի վիրահատության է տանում: Այնուամենայնիվ, նրա քաղցկեղը արագորեն տարածվում էբԱՄՆ-ում եղած ժամանակ և նա վերադառնում է Հունաստան, որտեղ կարճ ժամանակ անց ցավերով աշխատում է,և 35 տարեկան հասակում մահանում քաղցկեղից:

ԺառանգությունԽմբագրել

Նինուն տիրապետում էր զգալի մարմնի և ծավալի և անբասիր տոնայնության բարձրորակ ձայնին և երգում հուզական ինտենսիվությամբ: Նա ձայնագրեց ընդհանուր 174 երգ, որից 119-ը `որպես գլխավոր երգիչ: Կոստաս Ֆերիսի «Ռեմբետիկո» ֆիլմը հիմնված է նրա կյանքի վրա:[4]

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Kupula edited by Mikko (2008)։ Epi tēs ousias : studies in honour of Jussi Korhonen։ Finland, Helsinki: Books on Demand։ ISBN 9789524980777 
  2. Greek original text by Elias Petropoulos ; translated from the, introduction, with, Kanavakis, additional text by Ed Emery, illustrations by A. (2000)։ Songs of the Greek underworld : the Rebetika tradition։ London: Saqi։ ISBN 9780863563980 
  3. Broughton ed. by Simon (1999)։ World music (New ed.)։ London: Rough Guides։ ISBN 9781858286358 
  4. Cowie edited by P. (1984)։ International film guide 1985 (22nd updated ed.)։ London: Tantivy Press։ ISBN 9780900730221