Հռոմի սենատ (լատ.՝ senatus, senex բառից՝ ծերունի, ծերակույտ), Հին Հռոմի բարձրագույն մարմիններից մեկը։ Ծագել է Արիստոկրատ ցեղերի ավագանիներից արքայական դարաշրջանի վերջում (մոտ մ.թ.ա. VI դարում

Նկարիչ Չեզարե Մաչարի։

Հանրապետության հիմնադրման ժամանակ սենատը Մագիստրատների և հանրային ժողովների (կոմիտիաների) հետ միասին դարձել էր հանրային կյանքի կարևոր մասը։ Սենատի կազմի մեջ ցմահ մտնում էին նախկին մագիստրատները. այսպիսով սենատում կուտակվում էին քաղաքական ուժերը և Հռոմի պետական կառավարման փորձը։