Հին կայարան (Եկատերինբուրգ)

Հին կայարան (ռուս.՝ Ста́рый вокза́л), Եկատերինբուրգի նախկին կայարանի շենքը։ Տեղակայված է քաղաքի Երկաթուղային շրջանում, Եկատերինբուրգի մարդատար կայարանի տարածքում, ժամանակակից գործող կայարանի հարևանությամբ և մետրոյի «Ուրալյան» կայարանի մուտքի մոտակայքում։

Հին կայարան
ՏեսակԵրկաթուղային կայարան
Երկիր Ռուսաստան
ՏեղագրությունԵկատերինբուրգ
Ճարտարապետական ոճկեղծռուսական ոճ
Հիմնադրված է1878
Ժառանգության կարգավիճակՌուսաստանի մարզային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ
Քարտեզ
Քարտեզ

Պատմություն խմբագրել

 
Կայարանի շենքը (լուսանկարը` Մետենկովի, 1880-1914 թթ.)
 
Պերմ I-ի կայարանի շենքը` կառուցված նույն նախագծով (լուսանկարը` 1880-կան թթ..)

Կայարանի շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Պյոտր Շրեյբերի նախագծով 1878 թվականին[1]։ Կայարանը Պերմ I կայարանի հետ միասին համարվում է Ուրալյան լեռնագործարանային երկաթուղու վերջին կայարանը (ճանապարհի շինարարությունը սկսվել է 1874 թվականին)։ Երկու կայարանների շենքերի նախագծերը եղել են միատեսակ։

1914 թվականին, ժամանակակից երկաթուղային կայարանի կառուցումից հետո, հին կայարանն օգտագործվում էր միայն երկրի զինված ուժերի ներկայացուցիչների տեղաշարժի հետ կապված գնացքների ընդունելու և ճանապարհելու նպատակով[2]։

Ժամանակակից վիճակ խմբագրել

2003 թվականին «Եկատերինբուրգյան գեղարվեստի ֆոնդ» ստեղծագործական արտադրական միավորումը (գլխավոր տնօրեն` Սերգեյ Տիտլինով) իրականացրեց շենքի համալիր վերակառուցում և վերականգնում։ Վերակառուցման արդյունքում շենքը դարձավ Սվերդլովսկի երկաթուղու պատմության, գիտության և տեխնիկայի թանգարան[3]։

Եկատերինբուրգյան գեղարվեստի ֆոնդի մտահղացման շնորհիվ թանգարանի առջև գտնվող հրապարակում տեղադրվեցին տարբեր ժամանակաշրջանների երկաթուղային տրանսպորտի մասնագիտությունները ներկայացնող քանդակներ, կայարանապետ, որը պատրաստվում է զանգակի միջոցով հայտնել գնացքի մեկնելու մասին, երկաթուղային բանվորներ և վարպետներ, ուղեկցող, որը թեյ է բաժանում ուղևորներին։ Անմիջապես մուտքի դիմաց տեղակայվեց «Ուղևորներ» արձանախումբը, որը պատկերում էր ուղևորների կյանքը կայարանում։ Քաղաքային քանդակագործության ոճով կատարված արվեստի այս ստեղծագործությունների հեղինակներն էին քանդակագործներ Յուրի Կռիլովը և Ալեքսանդր Կոկոտեևը։ Այստեղ քանդակները հաջողությամբ ներկայացված են բնական ցուցանմուշների տեսքով, փայտակոճ տեղափոխելու բեռնասայլակ, փակուղի, լուսազդանշան, ուղեփակոց ազդանշանային հարմարանքով և այլն։

Ցուցադրությունների ներքին հատվածը պայմանականորեն բաժանված է 2 մասի, պատմական և տեխնիկական։ Պատմական մասը ընդգրկում է Ե. Ա. և Մ. Ե. Չերեպանովների կողմից Ռուսաստանում առաջին շոգեքարշի ստեղծման ժամանակաշրջանից մինչև ժամանակակից տրանսպորտային բարեփոխումների շրջանը, առաջին երկաթուղային ճանապարհների կառուցումը, ՀՃՆ-ի ստեղծումը, Ուրալյան Լեռնագործարանային և Պերմի ճանապարհների կառուցումն ու շահագործումը, կրթության, գիտության և սոցիալական ոլորտների զարգացումը։

Ծանոթագրություններ խմբագրել

  1. "Дорожный музей". Свердловская ЖД. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 5-ին. Վերցված է 2010 թ․ փետրվարի 8-ին.
  2. И. В. Вакульская Мельковская слобода в 1900—1917 годах // История Железнодорожного района / Научный консультант В. П. Микитюк. — Екатеринбург: ООО «Джемини», 2008. — С. 28. — 252 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-903645-03-9
  3. Дорожный музей Archived 2013-02-05 at the Wayback Machine. — страница на сайте Свердловской железной дороги.

Արտաքին հղումներ խմբագրել