Առտիալի բարբառ - հայերենի կը ճյուղի եռաստիճան բաղաձայնական համարգ ունեցող բարբառ։

Խոսվում է Լեհաստանի, Բուկովինիայի, Սուչավայի, Տրանսիլվանիայի, Հունգարիայի և Ռումինիայի տարբեր կողմերը ցրված հայաբնակ վայրերում։ Ներկայանում է տարբեր խոսվածքներով, որոնք ընդհանոր առմամբ այդպես են կոչվել Հրաչյա Աճառյանի կողմից։ Հնչյունական երևույթներով այս բարբառը նման է գրաբարին. սահմանական ներկան կազմվում է գի մասնիկով (գի սիրիմ). հայցականը ստանում է զ նախդիրը (ըզընկերը)[1]։

ԳրականությունԽմբագրել

  • Հրաչյա Աճառյան, Քննություն Առտիալի բարբառի, Երևան, 1953։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Հ. Զ. Պետրոսյան, Ս. Ա. Գալստյան, Թ. Ա. Ղարագյուլյան (1975)։ Լեզվաբանական բառարան։ Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն։ էջ էջ 29