«Թրիլլեր»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ (մանր-մունր ուղղումներ, փոխարինվեց: , → , oգտվելով ԱՎԲ)
 
Ըստ Ռոսս Մաքդոնալդի սահմանման դետեկտիվ ժանրի ֆիլմում գործողությունները շարժվում են ժամանակով հետ,դեպի բացահայտում,առաջ՝ դեպի աղետ։Միշտ չէ որ կարելի է հեշտությամբ տարանջատել այդ ժանրերը,և մեկը հաճախ պարունակում է մյուսի տարրերը։Ըստ Դեյվ Կերայի, թրիլլերը հանդիսանում է առավելապես ամերիկյան ժանր է:
{| style="margin-bottom: 10px;" class="ts-Цитата-container"
| id="37" class="ts-Цитата-leftQuote" |[[ФайлՊատկեր:Aquote1.png|link=|alt=«|30x30փքս30x30px]]
| id="38" class="ts-Цитата-quote" | Ամերիկյան ֆիլմին հատուկ են անմիջականությունը և  ուժի ազդեցությունը, որոնք հազվադեպ են հանդիպում եվրոպականում․կյանքի ֆիզիկական եւ էմոցիոնալ սահմանների շոշափումը և դրա ճակատագրական գրավիչ ուժի գիտակցումը: <cite>Ռոսս Մաքդոնալդ</cite>
| id="43" class="ts-Цитата-rightQuote" |[[ФайлՊատկեր:Aquote2.png|link=|alt=»|30x30փքս30x30px]]
|}
Վլադիմիր Նաբոկովը նշել է, որ չնայած ըստ ժանրի օրենքների բարին պետք է հաղթի,իսկ նենգ չարագործը պետք է պատժվի։Ընթերցողին հատուկ  է հոգու ներսում թաքցնել այն հույսը,որ «ռոմանտիկ չարագործը կմնա անպատիժ,իսկ բթավուն բարեգործը երբեք չի "ստանա" քմահաճ աղջկան» :