«Վահրամ Պահլավունի»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
չ
{{Տեղեկաքարտ Անձ}}Պետական գործիչ
| հայերեն անուն = Վահրամ Պահլավունի
'''Վահրամ Պահլավունի''' ({{ԱԾ}}), հայ ռազմական և պետական գործիչ, զորավար, [[Պահլավունիներ]]ի նախարարական տոհմի ներկայացուցիչ, Գրիգոր Համզայի որդին և [[Գրիգոր Մագիստրոս]]ի հորեղբայրը։ Ուներ անթիպատ պատրիկի և իշխանաց իշխանի պատվաստիճան և հանդիսանում էր հայոց զորքերի սպարապետը։ Նշանավոր [[Մարմաշենի վանք|Մարմաշենի]] վանքային համալիրի և [[Ամբերդ]]ի եկեղեցու շինողն է։
| բնօրինակ անուն =
| պատկեր =
| պատկերի լայնություն = 220px
| նկարագրություն =
| տիտղոս = [[Իշխանաց իշխան]]
| կարգ =
| կարգ-ին =
| անվան տակ =
| դրոշ =
| կառավարման սկիզբ =
| կառավարման ավարտ =
| կառավարման ժամանակ = [[982]] - [[1021]]
| նախորդող =
| հաջորդող =
 
| տիտղոս_2 = [[սպարապետ|Հայոց սպարապետ]]
| կարգ_2 =
| կարգ-ին_2 =
| անվան տակ_2 =
| դրոշ_2 =
| կառավարման սկիզբ_2 =
| կառավարման ավարտ_2 =
<!--կամ՝ -->
| կառավարման ժամանակ_2 = [[1021]] - [[1045]]
| նախորդող_2 = [[Վասակ Պահլավունի (սպարապետ)|Վասակ Պահլավունի]]
| հաջորդող_2 =
 
| ազգություն =
| ծննդյան օր =
| ծննդավայր =
| վախճանի օր =
| վախճանի վայր =
| դինաստիա =
| հայր =
| մայր =
| ամուսին =
| զավակներ =
| դավանանք =
| կուսակցություն =
| գործունեություն =
| կրթություն =
| մասնագիտություն =
| գիտական աստիճան =
| պարգևներ =
| կայք =
| ինքնագիր =
| Վիքիպահեստ =
}}
'''Վահրամ Պահլավունի''' ({{ԱԾ}}), հայ ռազմական և պետական գործիչ, զորավար, անթիպատ պատրիկ, Իշխանաց իշխան (982-1021), Հայոց սպարապետ (1021-1045)։ [[Գրիգոր Համզա]]յի և [[Շուշան Պահլավունի|Շուշանի]] որդին, [[Գրիգոր Մագիստրոս]]ի հորեղբայրը, [[Պահլավունիներ]]ի իշխանական տոհմից։ Կառուցել է նշանավոր [[Մարմաշենի վանք|Մարմաշենի]] վանքային համալիրը և [[Ամբերդ]]ի [[Վահրամաշեն եկեղեցի]]ն։
 
== Կենսագրություն ==
[[Հովհաննես-Սմբատ]]ի և [[Աշոտ Դ]]-ի մահից հետո ղեկավարել է պայքարը [[Անի]]ն ուժով գրավել ցանկացող բյուզանդական բանակների դեմ, կազմակերպել է Աշոտի որդի [[Գագիկ Բ]]-ին Բագրատունյաց գահի վրա հաստատելը, դեմ է եղել երիտասարդ արքայի Բյուզանդիա մեկնելուն։ Անին Բյուզանդիայի կողմից նվաճվելուց հետո (1045 թ.) ութսունամյա զորավարը զենքը ձեռքին դարձյալ կռվել է հայրենի երկիրը ավերող մի այլ թշնամու՝ Դվինի էմիր Աբու-լ-Ասվարի դեմ։ Հենց այդ մարտում սպանվել է իր Գրիգոր որդու հետ միասին 1046 թ. կամ 1047 թ.։