«Կապիտալ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 5953 բայտ ,  3 տարի առաջ
չ
 
Ֆիզոկրատները վերլուծեցին կապիտալի նյութական բաղադրիչները, որոնք որոշում էին «տարեկան կանխավճարները», «տարեկան ծախսերը» և «առաջնային շահույթները», որոնք համապատասխանում են ներկայիս [[հիմնական կապիտալ|հիմնական]] և [[Շրջանառու կապիտալ|շրջանառու կապիտալն]]երին: Արտադրողական կապիտալը համարվում էր միայն հողագործության մեջ ներդրված կապիտալը: Ֆիզիոկրատները արդյունաբերական կապիտալը համարում էին «անպտուղ», որը չի ստեղծում «մաքուր արդյունք» և ենթակա չէ կանխավճարների մասնատման:[[Փող]]ը չէր դասվում [[Կանխավճար|ավանս]]ի որևէ տեսակի, քանի որ չկար դրամական կապիտալ հասկացությունը:Ֆիզոկրատները փողը ընդունում էին միայն որպես շրջանառության միջոց:
 
'''Դասական և ոչ դասական տնտեսագիտության  դպրոցում'''
 
'''Կապիտալը''' տնտեսագիտության մեջ ,ռեսուրսներ որոնք կարող են լինել օգտագործված  ապրանքների արտադրությունում կամ մատուցվող ծառայությունում: Դասական տնտեսագիտությունում երեքից մեկը արտադրության գործոնն է; մյուս երկուսը աշխատանքը և հողը:
Դասական քաղաքական տնտեսությունում կապիտալ հասկացության տակ սովորաբար հասկացվում է ֆիզիկական կապիտալ , որը օգտագործվում է որպես ապրանքների եւ ծառայությունների արտադրության միջոցներ-մեքենաներ, սարքավորումներ, տարածքներ: Որպեսզի իրը համարվի կապիտալ այն պետք է ուենա հետևյալ բնութագիրը:
 
·         Այն կարող է օգտագործվել այլ ապրանքների արտադրության մեջ,
 
·         Այն հանդիսանում է  վերամշակման արդյունք
 
·         Արտադրական գործընթացում ամբողջությամբ չի օգտագործվում
 
Մարքսիստական ​​քաղաքական տնտեսությունում
 
Դասական քաղաքական  տնտեսությունում բնորոշ է բացահայտել ցանկացած աշխատանքի միջոց, որպես ֆիզիկական կապիտալ: Մարքսը կարծում էր այդպիսի մոտեցումը ոչ ճշգրիտ և <<կապիտալ>> տերմինը բնութագրում էր որպես  <<ինքնաճող արժեք>>: Մարքսը որոշակի գույքի հետ կապիտալ չի սահմանել: Նա ընդգծում էր հասարակական հարաբերությունների համալիր կարևորությունը, որոնք դիտում էր որպես <<ինքնաճող >> արժեքի անհրաժեշտ պայման: Ըստ Մարքսի աշխատանքի միջոց կարող է լինել կապիտալը, միայն այն ժամանակ երբ սեփականատերերը անմիջական կամ անուղղակիորեն կանցնեն տնտեսական հարաբերությունների, աշխատողների հետ:
 
Կապիտալ առաջանում է այնտեղ, երբ սեփականատերերը արտադրության միջոցների եւ կենսամիջոցների  շուկայում գտնում են ազատ աշխատող, որպես իր աշխատանքի ուժ:
 
Կապիտալը- դա իր չէ, այլ որոշակի, սոցիալական, արտադրական հարաբերություն, որը պատկանում է հասարակության որոշակի պատմական ձեւավորմանը, որը ներկայացված է իրերի մեջ եւ տալիս է այդ իրերին  կոնկրետ սոցիալական բնույթ:
 
Կապիտալը- դա պարզապես նյութի եւ արտադրված արտադրության միջոցների գումար չէ: Կապիտալը - դրանք արտադրության կապիտալացված միջոցներ են, որոնք իրենք իրենցով համարվում են կապիտալ, ինչպես ոսկին կամ արծաթը ինքնըստինքյան գումարով:
 
Մարքսի մոտեցումը ենթադրում է արտադրության միջոցների առանձին սեփականության իրավունքը կամ աշխատուժը: Սակայն ի սկզբանե աշխատողները սովորաբար արտադրության միջոցների սեփականատերերն էին: Այդ պատճառով առանձնացնում են կապիտալի սկզբնական կուտակման նախապատրաստական ​​ժամանակաշրջան:
 
Ավստրիական տնտեսական դպրոցում
 
Յուրահատկությունը ավստրիական տնտեսական դպրոցի հանդիսանում է տնտեսական երեւույթների վերլուծությունը անձնական սպառման սուբյեկտիվ դիրքից: Քանի որ կապիտալը նախատեսված չէ ուղղակի սպառման համար , ավստրիական դպրոցի ներկայացուցիչները չունեին այս հասկացության հետ որոշակի եզրակացություն:
 
Բյոմ- Բավերկը ավստրիական դպրոցի հիմնադիրներից մեկը, կարծում էր,  որ, <<կապիտալը դա հենց այն է, որպես միջանկյալ արտադրանքի հավաքածու
 
, որոնք ստեղծվել են երկարատեւ արտադրական շրջանի յուրաքանչյուր փուլում  >>:
 
Բյոմ-Բավերկը առանձնացնում էր իրական օգուտներ  (գնահատված բարձր) եւ ապագայի օգուտներ (նրանց արժեքը ցածր է):
 
Ավստրիական  դպրոցի այլ ձեւակերպումների մեջ , կապիտալ-ռեսուրսներ ,որոնք ներկայումս չեն օգտագործվում,սակայն օգտագործվում են,  սակայն ապագայում օգտագործվում է սպառման ավելի բարձր մակարդակում:
 
Միեւնույն ժամանակ, կապիտալը վերադարձվում է որպես տոկոսային եկամուտ:
 
·         վճարումը հետաձգված սպառման համար
 
·         վճարումը սպառման սպառնալիքի կորստի վտանգի համար
 
== Պատմություն ==