«Ցեղակրոնություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

{{հիմնական|Սիոնականություն}}
[[Համաստեղ]]ը պնդում է, թե ցեղակրոնության «ցեղային ըմբռնումն ու ներշնչումը առավելապես հրեա ժողովուրդեն կուգար»<ref>«Հայրենիք» օրաթերթ, 1963 թ. սեպտեմբերի 13, էջ 2</ref>: Ըստ [[Մուշեղ Լալայան]]ի, ով համաձայն չէ այդ կարծիքի հետ, «թեև Նժդեհը հարգալից էր արտահայտվում սիոնականության (ինչպես այլ հայրենատիրական, ազգայնական շարժումների) մասին, սակայն միանշանակ պնդում ենք, որ նրա ներշնչման աղբյուրը հայ ցեղշն է՝ իր ողբերգականով ու հերոսականով», որպես ապացույց բերելով Նժդեհի հետևևյալ խոսքերը<ref name="ԻնչուՍտեղծվեց" />.
{{քաղվածքի սկիզբ}}Ցեղակրոն շարժումը ո՛չ մի ընդհանուընդհանուր բան չունի և չէ՛ր էլ կարող ունենալ օտար վարդապետությունների հետ, քանզի նա, նախ և առաջ, բարեփոխիչ շարժում-վերածնունդ է, որը հնարավոր է միայն սեփակա՛ն, այլ ոչ փոխառնված արժեքներով։{{քաղվածքի վերջ}}
 
== Ցեղակրոնությունը և Ֆրիդրիխ Նիցշեի ուսմունքը ==