«Պետեր ֆոն Վինտեր»–ի խմբագրումների տարբերություն

Content deleted Content added
No edit summary
Տող 1.
{{Տեղեկաքարտ Երաժիշտ}}
 
'''Պետեր ֆոն Վինտեր ''' (գեր․ {{lang-de|Peter von Winter}}, {{ԱԾ}}), գերմանացի օպերային կոմպոզիտոր, որի ստեղծագործությունը կապ է [[Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ|Մոցարտի]] և [[Կարլ Մարիա ֆոն Վեբեր|Վեբերի]] միջև։
 
== Կենսագրություն ==
Պետեր ֆոն Վինտերը ծնվել է 1754թ․ օգոստոսի 28-ին Մանհայմում։[[Մանհայմ]]<nowiki/>ում։ Պետերի հայրը աշխատել է որպես ոստիկան քաղաքային դատարանում։ Տղան եղել է բազմակողմանի զարգացած և արդեն 10 տարեկանում Մանհայմի նվագախմբում նվագել է Մանհայմի նվագախմբումջութակ ջութակի վրա, իսկ հետո նաև կոնտրաբասի։[[Կոնտրաբաս (լարային նվագարան)|կոնտրաբաս]]։ Մանհայմում Վինտերի ուսուցիչը եղել է Գեորգ Ֆոգլերը։
 
1778 թվականին Վինտերը նվագախմբի հետևիցհետ մեկնում է Մյունխեն։ Նույն թվականին ամուսնանում է դերձակդերձակուհի Մարիաննա Գրոսերի աղջկա հետ։ 1780 թ․ իր գործընկեր Ֆրանց Տաուշի հետ Պետերը մեկնում է [[Վիեննա]] ՝<nowiki/>[[Անտոնիո Սալիերի|Անտոնիո Սալիերիի]] մոտ ուսուցման համար։
 
30 օպերաներիցօպերաների մեծ մասը, գրված 1778-ից 1780 թվականներին, եղել են հաջողված։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը եղել է երաժշտական դրամա «Ընդհատված զոհաբերություն» ( {{lang-de|Das unterbrochene Opferfest}})-ը, որը առաջին անգամ կատարել է 1796 թվականին Վիեննայում։ Այդ օպերայի ձայնային քառյակը[[կվարտետ]]<nowiki/>ը Բեթհովենը օգտագործել է WoO 75 ստեղծագործության մեջ<ref>{{статья |автор={{nobr|Кириллина Л.}}|заглавие=Бетховен и Петер фон Винтер (о загадке 32 вариаций)|ссылка=http://www.beethoven.ru/node/504|издание=Старинная музыка|тип=журнал|год=2000|номер=1|страницы=16–18}}</ref>,՝ որպես դաշնամուրի համար գրված 7 թեմաներ։տարեղանակների թեմա։ Բացի դրանից, 1798 թվականին Վիեննայում Վինտերը գրում է «Լաբիրինտ կամ Տարրերիկռիվ կռիվներըտարերքների հետ»( {{lang-de|Das Labyrinth oder Der Kampf mit den Elementen}}), որի [[Լիբրետո|լիբրետոն]] նրա համար գրել է Էմմանուել Շիկանդերը, ինչպես Մոցարտի «[[Կախարդական սրինգ]]»-ի շարունակությունը։
 
1878 թվականից նա եղել է փոխ-, իսկ 1798-ից՝ կապելամյստերկապելամեյստեր Մյունխենի պալատական խմբական անսամբլում։
 
1803 թվականին կոմպոզիտորը այցելում է Լոնդոն։ 1808-ին նա դառնում է Փարիզի կոնսերվատորիայի անդամ, իսկ 1815-ին՝ Շվեդիայի թագավորական երաժշտական ակադեմիայի։ Պալատական երաժշտի 50-ամյա ստեղծագործության շնորհիվ 1814 թվականի մարտի 23-ին Բավարիայի թագավոր ՄաքսիմիլանըՄաքսիմիլիանը Վինտերին պարգևատրում է Բավարիայի թագավորության պատվո շքանշանով։
 
Բացի դրամատիկական աշխատանքից, Պետեր ֆոն Վինտերը ստեղծել է նվագախմբային երաժշտություն (սիմֆոնիաներ և կոնցերտներհամերգներ գործիքներինվագախմբի համար), կամերային սետղծագործություններստեղծագործություններ և սրբազան երաժշտություններ։
 
1817 թվականին Վինտերը գրում է իր ամենայատնիամենահայտնի օպերաներից մեկը՝ Մաոմետտոն ( {{lang-de|Maometto}})։ Նրա հաջորդ օպերան «Երգչուհին և դերձակը» ( {{lang-de|Der Sänger und der Schneider}}), թողարկվել է 1820 թվականին Մյունխենում, որտեղ էլ նա մահացավ 1825 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։ Նրա մահից հետո «Ընդհանուր երաժշտական թերթ»-ը գրել է մեծ մահախոսական, որտեղ Վինտերին անվանել է իր ժամանակի ամենակարևոր գերմանացի կոմպոզիտորը։
 
== Ծանոթագրություններ ==