«Գոդֆրուա Բուլյոնցի»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
}}
 
'''Գոդֆրուա IV Բուլյոնցի ''', նաև '''Գոդֆռուա դը Բուլյոն''' ({{lang-fr|Godefroi de Bouillon}}, {{lang-nl|Godfried van Bouillon}}, {{ԱԾ}}), Բուլյոնի կոմս ([[1076]]-[[1096]]), Ներքին [[Լոթարինգիա]]յի հերցոգ ([[1087]]-[[1096]]): [[1096]]-[[1099]]թթ. թվականներին [[Առաջին խաչակրաց արշավանք]]ի նախաձեռնողներից մեկը, [[Երուսաղեմ]]ի գրավումից հետո դառնում է [[Երուսաղեմի թագավորություն|Երուսաղեմի թագավորության]] արքան: Հրաժարվելով թագադրվել այն քաղաքում որտեղ [[Հիսուս Քրիստոս]]ին թագադրեցին փշե պսակով՝ ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան ընդունեց ''«Աստծո գերեզմանի պաշտպան»'' տիտղոսը ({{lang-la|Advocatus Sancti Sepulchri}}):
 
== Կենսագրություն ==
[[Գյուղացիների արշավանք|Աղքատների խաչակրաց արշավանքի]] տապալումից հետ Գոդֆրուա Բուլյոնցին (այդ ժամանակ արդեն Լոթարինգիայի հերցոգ) իր եղբայրներ` [[Բալդուին I (Երուսաղեմի արքա)|Բալդուինի]] և Էստաշի հետ միասին գլխավորեց խաչակիրների կանոնավոր բանակը: Նրանց ընկալում էին որպես` [[Հռոմի Պապ]]ի դաշնակիցներ: Աննա Կոմնենոսի վկայությամբ Գոդֆրուաի բանակը կազմված էր 10 հազարանոց հեծելազորից
Աղքատների խաչակրաց արշավանքի տապալումից հետ Գոդֆրուա Բուլյոնցին (այդ ժամանակ արդեն լոթարինգիայի հերցոգ) իր եղբայրներ` Բալդուինի և Էստաշի հետ միասին գլխավորեց խաչակիրների կազմակերպված բանակը: Նրանց ընկալում էին որպես` [[Հռոմի Պապ]]ի դաշնակիցներ: Աննա Կոմնենոսի վկայությամբ Գոդֆրուաի բանակը կազմված էր 10 հազ. հեծյալից և 70 հազ.հազարանոց հետևակայիններիցհետևակից, սակայսակայն այս թվերը զգալիորեն ուրճացված են: մինչևՄինչև զորքերը գլխավորելը Գոդֆրուաը վաճառեց իր ունեցվածքի զգալի մասը այդ թվում նաև Բուլյոնի կոմսությունը<ref name="Վիյմառ50">Վիյմառ. - Էջ 50.</ref>.: Լոթարինգիացիները արշավեցին առաջինը և նրանց առաջնորդներից պահանջվեց մեծ ջանքեր գործադրել, որպեսզի ընդհանուր հայտարարի գանհասնեն [[Հունգարիայի թագավորություն|Հունգարիայի]] բնակիչների հետ` ովքեր լավ էին հիշում աղքատ-խաչակիրների անմարդկային գործողությունները: [[Բելգրադ]]ից ոչ հեռու ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան հանդիպեց Բյուզանդիայի[[Բյուզանդիա]]յի կայսեր [[Ալեքսիոս Ա Կոմնենոս]]ի դեսպաններին և կնքեց նրանց հետ դաշինքդաշինք՝ Բյուզանդացիները պարտավորվում էին սննդամթերք տրամադրել խաչակիրներին[[խաչակիրներ]]ին նրանց հողերը պաշտպանելու պայմանով: Այս համագործակցությունը տևեց մինչև խաչակիրները անհայտ պատճառներով պաշարեցին Սելիբրիա քաղաքը: Տագնապահար Ալեքսիոսը հրամայեց Գոդֆրուաին ներկայանալ իր մոտ [[Կոստանդնոպոլիս]]: Սակայն Գոդֆրուաը հրաժարվեց ընդունել աուդիենցիան և [[1096]] թ.թվականի [[դեկտեմբերի 23-ին]] լոթարինգիացիները հասան Կոստանդնոպոլսի պարիսպներին<ref name="Կոմնենոս282">Կոմնենոս. - Էջ 282.</ref>.: Ալեքսիոսը որոշեց դադարեցնել խաչակիրների սնուցումը մթերքներով, բայց այն բանից հետո, երբ խաչակիրները սկսեցին թալանել քաղաքի շրջակայքը կայսրը որոշեց վերականգնել սնուցումը: Զինված բախումներից հետո Ալեքսիոսը և ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան դաշինք կնքեցին ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան երթմնակալեց Ալեքսիոսին փոխարենը շատ գումար ստացավ: Երբ [[Կոստանդնոպոլիս]] ժամանեցին մնացած խաչակիրները ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան շարժվեց դեպի Նիկիա[[Նիկեա]]: ՆիկանՔաղաքը գրավելուց հետո խաչակիրները բաժանվեցինբաժանվեցին՝ առաջնագիծը ղեկավարում էր [[Բոհեմունդ I (Անտիոքի դուքս)|Բոհեմունդը]], իսկ թիկունքը ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան:
 
== Գահակալումը ==
1099թ.[[1099]] թվականի [[հուլիսի 15]]-ին [[Երուսաղեմի պաշարում (1099)|Երուսաղեմը գրավելուց]] հետո ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան ընտրվեց արքա և ընդունեց «Աստծո գերեզմանի պաշտպան» տիտղոսը: Արքա դառնալուց հետո ԳոդֆրուաըԳոդֆրուան սկսեց ընդլայնել թագավորության տարածքները գրավելով Կեսարիան[[Կեսարիա]]ն, Ասկալոնը իրեն ենթարկեցնելով Հորդանան գետի ձախ ափի արաբ բնակչությանը: Նրա նախաձեռնությամբ մշակվեց օրենսդրություն: Ըստ Իբն ալ-Քալանիսի զոհվում է Աքքան[[Աքքա]]ն պաշարելու ընթացքում, իսկ ըստ ուրիշ աղբյուրների մահանում է խոլեռայից [[1100]] թվականին:
 
== Զինանշան ==
[[Պատկեր:Arms of the Kingdom of Jerusalem (Ströhl).svg|thumb|100px|[[Երուսաղեմի թագավորություն|Երուսաղեմի թագավորության]] զինանշանը]]
Գոդֆրուա Բուլյոնցու զինանշանը իրենից ներկայացնում է արծաթյա դաշտի վրա ոսկեգույն [[երուսաղեմյան խաչ]] (Т-աձև ճյուղավորված ծայրերով խաչ), չորս փոքր խաչերով շրջապատված։ Նման գույները խախտում էին [[Գերբագիտություն|գերբագիտության]] բոլոր կանոնները, ըստ որի՝ մետաղը մետաղի և էմալը էմալի վրա դնելը անթույլատրելի է։ [[Երուսաղեմի պաշարում (1099)|Երուսաղեմի գրավումից]] հետո նման զինանշանի ստեղծման նպատակը խաչակրաց արշավանքների կազմակերպան գործում Գոդֆրուայի ներդրած ջանքերը արտացոլելն էր։ Հետագայում երուսաղեմյան խաչը դարձավ քրիստոնեության նշաններից մեկը։
 
== Ժամանակակիցներ կարծիքը ==
Ըստ Աննա Կոմնենոսը իր «Ալեքսականում» Գոդֆրուաինն նկարագրում է, որպես՝ «մեծահարուստ մարդ, ով հպարտանում էր իր ազնվատոհմությամբ, խիզախությամբ և իր տոհմի մեծությամբ»։
 
[[Պատկեր:Godfrey of Bouillon, holding a pollaxe. (Manta Castle, Cuneo, Italy.jpg|thumb|200px|left|Գոդֆրուա Բուլյոնցին, Ջիակոմո Ջակեյռոի հեղինակած որմնանկարի վրա 1418—1430 թվականներ]]
 
== Սկզբնաղբյուրներ ==
* ''Ռայմունդ Աժիլցի'', Երուսաղեմը գրաված՝ ֆռանկերի պատմությունը ({{lang-la|Raimundi de Aguiliers. Historia Francorum qui ceperunt Iherusalem}})
* Ֆռանկերի գործունեությունը (''Անանուն'') ({{lang-la|Gesta Francorum}})։
* ''Իբն ալ-Քալանիս'' Դամասկոսի պատմությունը։
* ''Ժոզեֆ Ֆրանսուա Միշո'' Խաչակրաց արշավանքների պատմությունը։
 
== Գրականություն ==