«Գևորգ Բաշինջաղյան»–ի խմբագրումների տարբերություն

Content deleted Content added
չ clean up, փոխարինվեց: : → ։ (2), → oգտվելով ԱՎԲ
չ clean up, փոխարինվեց: - →  - , , → , (35), ։ → ։ (12), → (39), ), → ), (2), )։ → )։ (3), ( → ( (6) oգտվելով ԱՎԲ
Տող 16.
}}
 
'''Գևորգ Բաշինջաղյան''' ([[1857]] [[հոկտեմբերի 28]], Սղնախ, Թիֆլիսի գուբերնիա  -  [[1925]], [[հոկտեմբերի 4]], [[Թբիլիսի]], Վրաստանի ԽՍՀ), հայ [[Նկարչություն|նկարիչ]], [[գրող]], հասարակական գործիչ, ազգային ռեալիստական բնանկարչության հիմնադիր։
 
Տնտեսագետ [[Զաքար Բաշինջաղյան|Զաքար]] և լեզվաբան [[Լևոն Բաշինջաղյան]]ների հայրն է, այգեգործ, գինեգործ [[Սերգեյ Բաշինջաղյան]]ի եղբայրը։
Տող 24.
 
== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Բաշինջաղյանի նկարների (շուրջ 1000) մեծ մասը հայկական [[բնապատկեր]]ներ են, որոնց բնորոշ են բնության մանրազնին պատկերումը՝ ակադեմիզմի որոշ տարրերով («Արարատ», [[1883]], «[[Խաչատուր Աբովյան]]ի տունը Քանաքեռում», [[1884]])։ [[1890]]-ական թթ. ստեղծել է վառ անհատականությամբ բնորոշվող հայրենասիրական կտավներ («Արարատ», [[1895]], «Դիլիջանի ճանապարհը», [[1895]], «Սևան», [[1896]], «Սևան։ Անձրևային օր», [[1899]])։ Բաշինջաղյանի նկարներն աչքի են ընկնում քնարերգականությամբ։ Իր կյանքի ընթացքում ստեղծել է մոտ 2000 կտավ։
 
Բնանկարչությունը ինքնուրույն ժանրի նշանակություն է ստացել Բաշինջաղյանի էպիկական և մոնումենտալ գործերում, որոնցում գեղարվեստական մեծ ընդհանրացումներով, համոզչականությամբ է վերարտադրված հայրենի բնությունը («Արարատ», [[1912]], «Վաղ գարուն»)։
 
Բաշինջաղյանը նաև պատմվածքների, [[Նովել|նորավեպերի]], ակնարկների, ուղեգրությունների, [[Պիես (թատրոն)|պիես]]նեիի, հոդվածների հեղինակ է։
Տող 34.
 
==Մրցանակներ==
«Կեչիների պուրակ» ( [[1883]]) նկարի համար արժանացել է Սանկտ Պետերբուրգի ակադեմիայի արծաթե մեդալի։
 
==Ցուցահանդեսներ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Թիֆլիսում ([[1883]]), նաև [[Ռուսաստան]]ի հայաբնակ քաղաքներում, [[Փարիզ]]ում ([[1899]], [[1900]]) և այլուր։
 
== Պատկերասրահ ==