Մոտոհրաձգային ջոկ, պարզագույն ստորաբաժանում է զինծառայության մեջ, Զինված ուժերի համակարգում ցամաքային զորքերի տեսակ, որը նախատեսված է մարտական գործողություններ վարելու ինչպես ինքնուրույն, այնպես էլ այլ զորատեսակների հետ համատեղ[1]։ Ջոկը ներառվում է մոտոհրաձգային, մոտոհետևակային, հետևակային, ականանետային, սակրային, կապի և այլ դասակների կազմի մեջ։ Մեկ դասակը կազմված է երեք ջոկից։ Ռազմական գործողությունների ժամանակ ջոկը իրեն առաջադրված խնդիրը կատարում է դասակի կազմում։ Մոտոհրաձգային ջոկը լինում է հետևակի մարտական մեքենայով (ՀՄՄ) կամ զրահապատ փոխադրիչով (ԶՓ), իսկ հրաձգային ջոկը՝ ավտոմեքենայով։

ՀՄՄ

Հետևակը որպես կատարող ուժԽմբագրել

ՀՄՄԽմբագրել

 
Հետևակը մարտական մեքենայով

ՀՄՄ կամ Հետևակի Մարտական Մեքենան, սա զրահապատ թարթչավոր մեքենա է, որը հիմնական ֆունկցիան հարձակման ճնշումն է։ Նրա վրա տեղադրված է հակատանկային ական և հրթիռային համալիր։ Նաև վերին մասում գնդացիր և հրանոթ։ ՀՄՄ-ն պատված է հակագնդակային և հակաբեկորային զրահով և ունի հակամիջուկային համակարգ, որը պաշտպանում է ամբողջ մեքենան և հակատանկային ականի հնարավոր պայթյունը։

ԶՓԽմբագրել

Զրահափոխադրիչ կամ ԶՓ, անվավոր մարտական մեքենա է, որը նախատեսված է զինծառայողների և բարձրաստիճան այրերի մի տեղից մյուս տեղը տեղափոխվելու համար։ Զրահափոխադրիչի վրա տեղադրված է գնդացիր և մի շարք գիշերային տեսասարքեր։ ԶՓ-ն պահպանում է կրակոցներից և միջուկային զենքի ճառագայթներից։

Մոտոհրաձգային ջոկի կազմըԽմբագրել

Մոտոհրաձգային ջոկի կազմում կարող են լինել ինչպես շարքայիններ, այնպես էլ մի շարք այլ պաշտոնյաներ (օրինակ՝ եֆրեյտորներ և սերժանտներ)։ Մոտոհրաձգային ջոկը կազմված է 9-11 հոգուց, որոնք համապատասխանաբար լինում են նշված պաշտոնյաներ

  • ավագ հրաձիգ և նրան ուղեկցող երեք կրտսեր հրաձիգներ
  • նռնականետ և նռնականետի օգնական
  • նշանառու օպերատոր
  • գնդացրորդ
  • վարորդ
  • ջոկի հրամանատար
  • կարգ ու կանոնի վերահսկիչ

Համազորային կռիվներԽմբագրել

ՄարտԽմբագրել

Մարտը դա երկու և ավելի ստորաբաժանումների զինված ընդհարումն է։ Մարտը կարող է սկսել սովորական տարաձայնություններից և ավարտվել խոշոր կորուստներով։ Մարտը կարող է ավարտվել երկու արդյունքներով, առաջին դեպքում մի կողմը հաղթում է, իսկ մյուսը հակառակը։ Մյուս դեպքում ավարտվում է ինչ որ տերության աջակցությամբ՝ հաշտությամբ։ Մարտը հաղթանակին հասնելու միակ միջոցն է։ Ժամանակակից մարտը համազորային է։ Համազորային մարտին մասնակցում են տարբեր տեսակի զորամիավորումներ և զորատեսակներ։ Նաև հանդիպում են դեպքեր երբ հատուկ զորքերը համագործակցում են ռազմաօդային և ռազմածովային զորքերի հետ։

ՊաշտպանությունԽմբագրել

Մարտի այն տեսակը, որը խափանում է հակառակորդի հարձակումը կամ հնարավոր հարձակումը կոչվում է պաշտպանություն։ Պաշտպանությունը մարտի կարևոր բաղկացուցիչ մասերից է և մարտերի հետ միասին կազմում է մեկ ամբողջություն։ Պաշտպանությունները լինում են երկու տեսակի՝ հարկադիր կամ կանխամտածված։ Ստորաբաժանումները կարող են հաղթանակի հասնել անմիջապես պաշտպանությունից հետո։

ՀարձակումԽմբագրել

Հարձակումը մարտի ամենակարևոր բաղադրիչն է։ Հիմնականում նրա նշանակությունը կայանում է նրանով, որ հակառակորդի նկատմամբ հաղթանակի կարելի է հասնել միայն հարձակման պարագայում։ Միայն վճռական հարձակմամբ կարելի է հասնել հաղթանակի։ Հարձակումից առաջ սովորաբար անցկացվում է համապատասխան պարապմունքներ՝ կրակային և շարային։ Այս պարապմունքների նպատակը կայանում է նրանով, որ հրետանու և օդուժի նախօրոք պլանավորված հարձակումները պետք է չեզոքացնվի։ Հարձակման վճռական պահը կոչվում է գրոհ։ Հարձակվող հակառակորդի վրա հարձակումը կոչվում է հանդիպական կայուն մարտ։ Այն առաջանում է տարբեր իրավիճակներում։ Նահանջող հակառակորդի վրա հարձակումը կոչվում է հետապնդում:

Մոտոհրաձգային ջոկի երթակարգը և մարտակարգըԽմբագրել

Երթակարգ և մարտակարգԽմբագրել

Մոտոհրաձգային զորքերը և ստորաբաժանումները կարող են տեղաշարժվել մի վայրից մյուս վայրը և գործել երթակարգով։ Երթակարգը և Մարտակարգը կախված է հակառակորդի գործողություններից և ռազմական տեղագրությունից։ Երթակարգի տեղաշարժումը բաժանվում է երկու մասի՝ միաշարասյուն և երկշարասյուն։ Սրանք սահմանված են հետիոտնի և ցամաքային ռազմական մեքենաների համար։ Սա ունի շարժման բարձր արագություն և ուժգնություն։

Մոտոհրաձգային ջոկի մարտակարգԽմբագրել

Մոտոհրաձգային ջոկի մարտակարգը զինծառայողների մարտ վարելու ժամանակ դասավորվածությունն է։ Մարտակարգը պետք է ապահովի անընդմեջությունը, նվազեցնել անձնակազմի խոցելիությունը հակառակորդի հարձակումից։ Մոտոհրաձգային ջոկի մարտակարգը հետիոտն հարձակվելիս զինվորների միությունն է։ Զինծառայողների միջև միջին հեռավորությունը պետք է լինի 6-8 մ, իսկ երկու նռնականետորդների (կամ օգնականների) միջև պետք է լինի 1-2 մ։ Շղթայի հետևից պետք է շարժվի զգոն հետևակը մարտական մեքենայով, իսկ վերևից ռազմաօդային ուժերը։ Պաշտպանությունում ջոկը զբաղվում է մինչև 100-110 մետր ճակատային դիրքով։ Ամեն ինչ հիմնված է համապատասխան սպառազինության հետ։ Ջոկի մեջ գնդացրորդը տեղակայված է հրամանատարի կողքին։ Նռնականետորդը գործում է անկախ։ Ավագ հրաձիգը ունի փոփոխական դիրք, սակայն հիմնականում հանդես է գալիս հրամանատարի ՀՄՄ-ի կողքին։

Մարտական հնարավորություններԽմբագրել

Մարտավարության հիմունքներԽմբագրել

Մարտական հնարավորությունները ցուցանիշներ են, որը բնորոշ է մարտական խնդիրը լուծելուն։ Մարտական հնարավորությունների ցուցանիշները լինում են քանակական և որակական։ Մարտական հնարավորությունները կազմված են մոտոհրաձգային ջոկի

  • քանակությունից
  • պատրաստակամությունից
  • բարոյաքաղաքական վիճակից
  • սպառազինությունից
  • հրամանատարական կազմից

Մարտական հնարավորությունների վրա ազդող էական գործոններն են

  • գործողությունների բնույթը
  • ժամը
  • տեղանքը
  • մթնոլորտային պայմանները
  • անվտանգ կենսագործունեությունը

Մոտոհրաձգային ջոկի մարտական հնարավորության բնորոշող գծերն են

  • կրակային հզորություն
  • զորաշարժային հզորություն

Կրակային հզորությունԽմբագրել

Կրակային հզորությունը ներառում է

  • հակատանկային և հակահետևակային ականները
  • զենք զինամթերքը
  • համաօդային ներուժը
  • համաջրային ներուժը

Կրակային հզորությունը հակատանկային ականների միջոցով և ինքնաձիգների միջոցով տված կորուստների հնարավորությունն է։ Լրիվ սպառազինված մոտոհրաձգային ջոկը ընդունակ է պայքար մղել մարտական մեքենայի, ուղղաթիռների և ոչնչացնել նրանց արտադրողական ձեռնարկությունը (շտաբը)։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել