Միջածանց, ածանց, որը հանդես է գալիս արմատի մեջ։

Հայերենը, ուրիշ շատ լեզուների պես, միջածանցներով աղքատ է. եղածներն էլ հիմնականում ժողովրդախոսակցական ու բարբառային կազմությունների (բաղադրությունների) տարրեր են՝ գերազանցապես սաստկական նշանակությամբ։ Դրանցից են՝ -լ- (բլնդել, պլոկել, ճլստալ), -ր- (դրմփալ, թրխկալ), -ռ- (շառաչել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • Հ. Զ. Պետրոսյան, Հայերենագիտական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1987, էջ 14։