Բացել գլխավոր ցանկը

Մանկտավագ

արական անձնանուն

Մանկտավագ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն մանկտի և ավագ բառերից։ Նշանակում է «մանուկների ավագ, ուսուցիչ կամ վարժապետ»։ Մեկ անգամ հիշատակված է 12-րդ դարում, 2 անգամ էլ՝ 15-րդ դարում[1]։

Մանկտավագ
Մանկտավագ
Տեսակարական անձնանուն
Սեռարական
Նշանակությունմանուկների ավագ, ուսուցիչ կամ վարժապետ
Ծագում
Ծագման լեզուհայերեն
Գիրհայերենի այբուբեն
Կապված հոդվածներ«Մանկտավագ» սկսվող էջեր

ԳործածություններԽմբագրել

  • Մանկտավագ Մշեցի, որդի Խամարդավլայի, 1242 թվականին 100 դահեկան է նվիրել Բագնայրի վանքին[2]։
  • Մանկտավագ, որդի Մարտիրոսի, տանուտեր կամ ռես, ով Մցի գյուղում գնեց մի Ավետարան և 1455 թվականին նվիրեց իր նորընծա որդի Ղազար քահանային[3]։
  • Մանկտավագ, որդի տանուտեր Աստվածատուրի, ով Ռշտունյաց Բերդաձորի վանքում 1463 թվականին Մարգարե գրչին գրել տվեց մի Ավետարան[4]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Հրաչյա Աճառյան, Հայոց Անձնանունների Բառարան, հ. Գ, Երևան, «Երևանի պետական համալսարանի հրատարակություն», 1946, էջ 203-204 — 742 էջ։
  2. Արձանագրություն Շիրակ 122
  3. Ձեռագիր Վենետիկ Ա․ 582
  4. Ձեռագիր Վասպուրական 443