Մամիկ

իգական անձնանուն

Մամիկ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մամ՝ «մայր կամ տատ» բառի փաղաքշական ձևից։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 13-րդ դարում, 2 անգամ էլ՝ ավելի ուշ[1]։

Մամիկ
Մամիկ
Տեսակիգական անձնանուն
Սեռիգական
Նշանակությունմայր կամ տատ
Ծագում
Ծագման լեզուհայերեն
Գիրհայերենի այբուբեն
Կապված հոդվածներ«Մամիկ» սկսվող էջեր

ԳործածություններԽմբագրել

  • Մամիկ, կին Սուկատի և մայր Կազերի․ միասին 1231 թվականին 2 տուն նվիրեցին Հոռոմոսի վանքին[2]։
  • Մամիկ, հիշատակված է 1552[3] և 1630[4] թվականներին։
  • Մամիկ, անձնանուն չէ, այլ հասարակ անուն և նշանակում է «տատ, մեծ մայր»[5]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Հրաչյա Աճառյան, Հայոց Անձնանունների Բառարան, հ. Գ, Երևան, «Երևանի պետական համալսարանի հրատարակություն», 1946, էջ 184 — 742 էջ։
  2. Արձանագրություն Շիրակ, էջ 21
  3. Ալպօյաճեան «Պատմ․ հայ Կես․ Բ․ 1853»
  4. Ձեռագիր Վենետիկ Ա․ 777
  5. Ձեռագիր Վասպուրական 430