«Կկվի կանչը» (անգլ.՝ The Cuckoo’s Calling), Ջոան Ռոուլինգի կրիմինալ վեպը, որը լույս է տեսել 2013 թվականի ապրիլին՝ Ռոբերտ Գելբրեյտ կեղծանվամբ (անգլ.՝ Robert Galbraith): Ռոուլինգի հեղինակությունը բացվել է գրքի լույս տեսնելուց երեք ամիս անց՝ հուլիսի 14-ին[1][2]։

Կկվի կանչը
անգլ.՝ The Cuckoo's Calling
Volání kukačky.JPG
ՀեղինակՋոան Ռոուլինգ
Տեսակգրական ստեղծագործություն
Ժանրքրեական
Բնօրինակ լեզուանգլերեն
Կերպար(ներ)Cormoran Strike? և Robin Ellacott?
Նկարագրում էԼոնդոն
ՇարքCormoran Strike?
ՀաջորդՇերամը
ԵրկիրFlag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
ՀրատարակիչLittle, Brown and Company
Հրատարակման տարեթիվապրիլի 18, 2013
ԳՄՍՀ978-1-4087-0399-1

ՍյուժեԽմբագրել

Մասնավոր հետախույզ, պատերազմի վետերան Կորմորան Ստրայկը (անգլ.՝ Cormoran Strike), ցանկանում է բացահայտել մոդել Լուլա Լենդրիի (անգլ.՝ Lula Landry) առեղծվածային մահը։ Բոլորը մտածում են, որ Լուլան իր կյանքին վերջ է տվել ինքնասպանությամբ, սակայն նրա եղբայրը կասկածում է դրանում և վարձում է Ստրայկին, որպեսզի իրավիճակը ամբողջովին պատկերացնի[3]։ Սակայն Ստրայկը թերահավատորեն է մոտենում գործի։ Իմանալով Լուլայի ակնհայտ ինքնասպանության մասին, նա ի սկզբանե չի ցանկանում այդ գործի հետ կապված աշխատանք տանել։ Այնուամենայնիվ մասնավոր հետախուզությունը դա միակ հնարավորությունն է Ստրայկի համար ինչ-որ չափով ոտքի կանգնելու և գումար վաստակելու համար, և նա անցնում է գործի։ Այդ հարցում նրան գնում է քարտուղարուհի Ռոբին Էլակոտը (անգլ.՝ Robin Ellacott)[2]:

Հետախուզության ժամանակ Ստրայկը ծանոթանում է Լուլայի թիկնապահի, ընկերների, անձնական վարորդի և դիզայների հետ։ Կասկածյալներից յուրաքանչյուրը պատմում է իր պատմությունը և Ստրայկը սկսում է հասկանալ, որ Լուլայի մահի պատճառները այնքան միանշանակ չեն, ինչքանով որ ինքն էր պատկերացնում։ Հետապույզի մոտ յուրահատուկ հետաքրքրություն են առաջացնում Լուլայի հորեղբայր Տոնի Լենդրան, անտուն ընկերուհին՝ Ռոշելը և ընկերը՝ Էվան Դաֆֆիլդը (անգլ.՝ Evan Duffield): Սակայն առավել շատ Ստրայկը հետաքրքրությունների տեղիք է ունենում, երբ որ լսում է Լուլայի հարևանուհու պատմությունը, ըստ որի Լուլան ոչ թե դիմել է ինքնասպանության այլ նրան բրդել է ինչ-որ տղամարդ[4]։

Գրքի պատմությունԽմբագրել

Մինչև հրապարակումԽմբագրել

Շատ տարիների ընթացքում Ջոան Ռոուլինգը խոսում է կրիմինալ վեպ գրելու իր ցանկության մասին։ 2007 թվականին էդինբուրգյան միջազգային գրքի փառատոնի ընթացքում գրող Իեն Ռենկինը «Sunday Times» ամսագրին պատմում է, որ իր կինը տեսել է Ռոուլինգին, սևագրության մեջ կրիմինալ վեպի «էսքիզները» տալիս[5]։ Ավելի ուշ նա հայտարարում է, որ դա կատակ էր[6]։ 2012 թվականի փետրվարին «Guardian» ամսագիրը տեղեկացնում է Ռոուլինգի մյուս գրքի լույս տեսնման մասին, որը ըստ նախնական տեղեկությունների պետք է պատկաներ դետեկտիվ ժանրին[7]։

ՀրապարակումԽմբագրել

Գրքի ձեռագիրը անան ուղարկվում էր տարբեր հրատարակչություններ, սակայն ամեն անգամ մերժում է ստանում։ Այսպես, Orion Publishing հրատարակչության տնօրեն Կեյտ Միլզը խոստվանում է, որ հրաժարվել էր հրատարակել գիրքը, քանի որ վեպը թվում էր նրան անշուք և չէր տպավորել, իսկ դետեկտիվների շուկան վերջին ժամանակներում «կուշտ էր»[8]։ Գիրքը լույս է տեսնում 2013 թվականի ապրիլին Sphere Books հրատարակչությամբ։

Վաճառք և ռեակցիաԽմբագրել

Մինչև վեպի հրատարակումը հեղինակավոր «Publishers Weekly» ամսագիրն անվանել է այն աստղային նորամուտ, խոստանալով գրողին լավ ապագա[9]։ «The Independent»-ը համեմատում է վեպն այնպիսի հայտնի գրողների աշխատանքների հետ, ինչպիսիք են Ֆիլլիս Դորոտի Ջեյմսը և Ռուտ Ռենդելը[4]։

Amazon.com կայքի վաճառքների վարկնշային աղյուսակում վեպը գտնվում է 5076-րդ հորիզոնականում, սակայն, երբ որ այն հայտնի է դառնում Ռոուլինգ կեղծանվամբ, սկսում է բարձրանալ մինչև առաջին հորիզոնական։

Հրապարակումից երեք ամիս անց վաճառվում է ընդամենը 1500 գիրք (հրատարակիչների տվյալներով՝ բրիտանական գրախանութներում ընդամենը` 449)[10], հեղինակի բացահայտման օրը վեպի վաճառքը մեկ օրվա ընթացքում աճում է 150 000 %-ով[3]։

Goodreads կայքում վեպը ունի 4/5 վարկանիշը՝ համաձայն 150 000 գնահատականների և ավելին քան 17 000 տեսությունների[11]։

Մրցանակներ և կոչումԽմբագրել

  • «Los Angeles Times» թերթի մրցանակը «Լավագույն դետեկտիվ» ժանրում - 2013[12]

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Հարի Փոթերի» հեղինակը նոր գիրք է գրել
  2. 2,0 2,1 «Новая книга Джоан Роулинг «Зов кукушки» выйдет в России 13 февраля»։ РИА Новости։ 2014-01-27։ Վերցված է 2014-01-27 
  3. 3,0 3,1 Alex Hern (2013-07-14)։ «Sales of "The Cuckoo's Calling" surge by 150,000% after JK Rowling revealed as author» (անգլերեն)։ New Statesman։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-24-ին։ Վերցված է 2013-07-13 
  4. 4,0 4,1 Richard Osley (2013-07-14)։ «JK Rowling's secret bestseller: The Cuckoo’s Calling, by 'Robert Galbraith'» (անգլերեն)։ The Independent։ Վերցված է 2013-07-13 
  5. «J.K. Rowling writing crime novel, says report» (անգլերեն)։ CBC։ 2007-08-19։ Վերցված է 2013-07-13 
  6. Richard Lea (2007-08-20)։ «Rowling's 'crime novel' is a red herring» (անգլերեն)։ Guardian։ Վերցված է 2013-07-13 
  7. Alison Flood (2012-02-24)։ «JK Rowling's new book: clues suggest a turn to crime fiction» (անգլերեն)։ Guardian։ Վերցված է 2013-07-13 
  8. Максим Степанов (2013-07-15)։ «Пролетая над кукушкой. Джоан Роулинг призналась в авторстве романа «The Cuckoo's Calling»»։ Газета.Ru։ Վերցված է 2013-07-15 
  9. «The Cuckoo’s Calling» (անգլերեն)։ Publishers Weekly։ Վերցված է 2013-07-15 
  10. Sam Marsden. (հուլիսի 14, 2013)։ «The Cuckoo’s Calling: publishers' embarrassment at turning down JK Rowling detective novel»։ The Telegraph (անգլերեն)։ Վերցված է 2013-07-17 
  11. «The Cuckoo's Calling (Cormoran Strike #1) by Robert Galbraith, J.K. Rowling» (անգլերեն)։ Goodreads։ Վերցված է 2013-07-13 
  12. Carolyn Kellogg (ապրիլի 11, 2014)։ «Jacket Copy: Победители «Los Angeles Times Book Prizes»»։ LA Times (անգլերեն)։ Վերցված է ապրիլի 14, 2014