Գավրիլ (Գավրիիլ) Գավրիլի Կոլեսով (8 մարտի 1932 — 31 օգոստոսի 1997 մարտի 8, 1932(1932-03-08), Մեգինո-Կանգալասկի ուլուս, Յակուտիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն - օգոստոսի 31, 1997(1997-08-31)), յակուտյան դերասան և գրող։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր դերասան (1982), Յակուտիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ժողովրդական դերասան (1971).

Picto infobox masks.png
Գավրիլ Կոլեսով
Gavril Kolesov.jpg
Ծնվել էմարտի 8, 1932(1932-03-08)
ԾննդավայրՄեգինո-Կանգալասկի ուլուս, Յակուտիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
Մահացել էօգոստոսի 31, 1997(1997-08-31) (65 տարեկան)
Մասնագիտությունգրող
Պարգևներ և մրցանակներ
«Պատվո նշան» շքանշան
և ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ

ԿենսագրությունԽմբագրել

Գավրիլ Կոլեսովը ծնվել է 1932 թվականի մարտի 8-ին Յակուտիայի Մեգինո-Կանգալասսկի շրջանի Բատարինսկի 2-րդ գյուղական համայնքում։ Ֆերմերի որդին դեռ նախադպրոցական տարիքից տարվում է ժողովրդական երգերով և հեքիաթներով[1]։ Լսելով օլոնխո ժողովրդական վիպերգեր՝ հիշում է բովանդակությունները և երգերը։

1950 թվականին տասնութ տարեկանում ընդունվում է Յակուտսկի ռադիոկոմիտեի երգչախումբ։ 1954-ին առաջին անգամ ներկայացնում է Պ. Ա. Օյունսկու «Սրընթաց Նուրգուն Բոոթուր» օլոնխոն։ 1957-1997 թվականներին եղել է Պ.Ա.Օյունսկու անվան դրամատիկական թատրոնի դերասան։ Նա դրամատիկական և երաժշտական ​​ներկայացումներում ստեղծել է մի քանի խիստ բնորոշ կերպարներ ։

1957 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է Երիտասարդների և ուսանողների համաշխարհային VI փառատոնին[1]։

1968 թվականի սեպտեմբերի 5-ից 25-ը Գավրիլ Կոլեսովը «Մելոդիա» ֆիրմայի Լենինգրադի ստուդիայում ներկայացրել է Պ. Ա. Օյունսկու «Սրընթաց Նուրգուն Բոոթուր» օլոնխոյի ամբողջական տեքստը։ Այս եզակի ձայնագրման գիտական ​​ղեկավարը եղել է բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ ԳԱ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, օլոնխոյի մասին մենագրության հեղինակ Ի․ Վ․ Պուխովը[1]։

Յակուտերեն երեխաների և երիտասարդների համար մի քանի գիրք է գրել։ Սկսել է հրապարակվել է 1960 թվականից։ 1964 թվականին լույս տեսած «Որսորդի թոռը» վիպակը տայգայաբնակ երիտասարդ Մնչիլայի արկածների մասին է (ռուսերեն թարգմանությամբ գիրքը լույս է տեսել 1969-ին «Բևեռային աստղ» ամսագրում՝ Վ. Չուպրեեևի թարգմանությամբ[2]։ «Կյանքն առջևում է» (1966), «Սառը գարուն» (1969), «Զինվորի մտորումները» (1973) գրքերի հեղինակն է։ 1982 թվականից ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է[3][1]։

Հիմնական դերերԽմբագրել

Ա. Սոֆրոնովի «Манчаары» — Իստապանկա

Ի․ Գոգոլևի «Նաարա Սուոխ» — Նաարա Սուոխի

Ս․ Դանիլովի «Քանի դեռ սիրտը բաբախում է» — Նախով

Պ․ Օյունսկու «Կարմիր շաման» — Սասիլ Օյուուն

Պ. Օյունսկու «Մեծն Կուդանգսան» — Չաչիգիր Թաաս Օյունուն

Երաժշտական ​​ներկայացումներում կատարել է «Լոոկուուտ և Նյուրգուսուն» օպերայի Չիչիպ Չաապի հատվածը, Գ․ Գրիգորյանի «Հյուսիսի ծաղիկը» օպերետտայում՝ Թիեխե Թիխեեկը, Ժ․ Բատուևի «Չուրումչուկու» բալետային ներկայացման մեջ՝ Չուպչուրույդանայի մտերիմը։

Մրցանակներ և կոչումներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Սախայի (Յակուտիա) Հանրապետության Պ․ Ա․ Օյունսկու անվան պետական մրցանակի դափնեկիր Գավրիլ Գավրիլի Կոլեսով
  2. Բևեռայի աստղ 1970
  3. Արկտիկական հանրագիտարան։ Լրացուցիչ նյութեր հրատարակության համար։ 2017