Ֆոնտենբլո (ֆր.՝ Fontainebleau, [fɔ.tɛn.blo] աղբյուր Բլիտվալդա[4]), ֆրանսիական կոմունա, որը գտնվում է Սեն է Մառն դեպարտամենտի Իլ դը Ֆրանս երկրամասում։ Ֆոնտենբլոյի կենտրոնը գտնվում է մայրաքաղաք Փարիզից 55 կմ հարավ-հարավ-արևելք։

Բնակավայր
ֆր.՝ Fontainebleau[1]
Զինանշան

ԵրկիրՖրանսիա Ֆրանսիա
Մակերես172,05 կմ²
ԲԾՄ96 մետր
Բնակչություն15 945 մարդ (հունվարի 1, 2021)[2]
Ժամային գոտիUTC+1 և UTC+2
Փոստային դասիչ77300[3]
Պաշտոնական կայքfontainebleau.fr(ֆր.)
Ֆոնտենբլո (Ֆրանսիա)##
Ֆոնտենբլո (Ֆրանսիա)

172 քառակուսի կմ տարածքով Ֆոնտենբլոն Իլ-դը-Ֆրանս երկրամասի տարածքով երկրորդ կոմունան է` Փարիզից հետո։ Կոմունայի տարածքի մեծ մասը զբաղեցնում է Ֆոնտենբլո անտառը, իսկ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 15 942 մարդ (1999-ի մարդահամարի համաձայն)։ Ֆոնտենբլոյի բնակիչներն անվանում են իրենց պատմական ինքնանվանմամբ բելլիֆոնտեններ (ֆր.՝ Bellifontains

Տեսարժան վայրեր խմբագրել

Կոմունայի տարածքում գտնվում են.

  • Ֆոնտենբլո դղյակ - Ֆրանսիայի թագավորների նստվայր 12-րդ դարից սկսած, Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան (թիվ 160),
  • INSEAD բիզնես-դպրոցը, որը հիմնադրվել է 1957 թվականին,
  • Ինֆորմատիկայի և կապի բարձրագույն դպրոց (ESIGETEL), որը հիմնադրվել է 1986,
  • Ազգային ժանդարմերիայի դատական ոստիկանության մասնագետների պատրաստման պետական կենտրոն (CNFPJ) և Ժանդարմերիայի ճանապարհային անվտանգությունն ապահովող մասնագետների պատրաստման ազգային կենտրոն (CNFSR)
  • Ֆոնտենբլոյում էին գտնվում ՆԱՏՕԿենտրոնական Եվրոպայի շտաբները և ղեկավարման կենտրոնները, որոնք 1968 թվականին Ֆրանսիայի ՆԱՏՕ-ի կազմից դուրս գալուց հետո տեղափոխվեցին Գերմանիա և Նիդերլանդներ

Ամեն տարի Ֆոնտենբլո է այցելում 11 միլիոն զբոսաշրջիկ։ Ֆոնտենբլո անտառում կա ձիարշավարան։

Միայն Ֆոնտենբլո անտառում է աճում արոսենու էնդեմիկ համարվող Sorbus latifolia - «Ֆոնտենբլոյի ծառ>» տեսակը (ֆր.՝ Alisier de Fontainebleau).

Հայտնի մարդիկ խմբագրել

Տես նաև խմբագրել

Ծանոթագրություններ խմբագրել

  1. Code officiel géographique
  2. Populations légales 2021The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023.
  3. Base officielle des codes postauxLa Poste, 2018.
  4. Albert Dauzat и Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des noms de lieu en France, Париж, Librairie Guénégaud, 1979 (ISBN 2-85023-076-6), с. 295