Ֆերարայի համալսարան

Ֆերարայի համալսարան (իտալ.՝ Università degli Studi di Ferrara, UniFe), Ֆերարա քաղաքում պետական կրթական հաստատություն (Էմիլիա Ռոմանիա, հյուսիսային Իտալիա), Եվրոպայի հնագույն համալսարաններից մեկը, որի պատմությունը սկիզբ է առնում 14-րդ դարից: Համալսարանի կարգավիճակ է ստացել 1391 թվականին:

Ֆերարայի համալսարան
իտալ.՝ Università degli Studi di Ferrara
Università degli Studi di Ferrara - logo.svg
03 Palazzo di Renata di Francia. Noto anche come palazzo di San Francesco, palazzo Gavassini, o palazzo Pareschi.jpg
Տեսակհամալսարան
Կարգախոսլատ.՝ Ex labore fructus
Հիմնադրված է1391
Ռեկտորպրոֆեսոր Ջորջո զաուլի
Ուսանողներ18465 (2017/2018 տարիներ)[1]
Ընդհանուր անձնակազմ600 մարդ
ԱնդամակցությունORCID[2]
ԵրկիրFlag of Italy.svg Իտալիա
ՏեղագրությունԻտալիա Ֆերարա, Իտալիա
Կայքwww.unife.it Կայք

Error: Must specify an image in the first line.

<div style="font-size:88%;line-height:1.2em;position:absolute;z-index:2;left:Արտահայտության սխալ․ չճանաչված բառ՝ «strong»։%;top:Արտահայտության սխալ․ < անսպասելի օպերատոր։%">
Red pog.png
Ֆերարայի համալսարան, Template loop detected: Կաղապար:Տեղորոշման քարտեզ
University of Ferrara Վիքիպահեստում

Ուսանողների ընդհանուր քանակը կազմում է մոտավորապես 18000, որոնցից ավելի քան 1000-ն օտարերկրյա են: Ունի 8 ֆակուլտետ: Համալսարանական քաղաքում կան մոտավորապես 1600 մարդ, այդ թվում 1137 գիտական աշխատող[1]: Համարվում է հեղինակավոր կրթական հաստատություններից մեկը, այդ թվում ֆիզիկայի ոլորտում: Մտնում է Եվրոպայի համալսարանների ասոցիացիայի կազմում (European University Association, EUA):

Իտալական CIVR (Comitato di Indirizzo per la Valutazione della Ricerca) կոմիտեն, 2007 թվականի հանրային զեկույցի համաձայն, գնահատել է Ֆերարայի համալսարանը որպես կիրառական հետազոտությունների մասում լավագույն իտալական համալսարան:

ՊատմությունԽմբագրել

Ֆերարայի համալսարանը հիմնադրվել է 1391 թվականի մարտի 4-ին մարքիզ Ալբերտո V դ’Էստեի կողմից՝ Հռոմի պապ Բոնիֆացիոս IX-ի թույլտվությամբ: Համալսարանի բացումը տեղի է ունեցել նույն տարվա Սուրբ Ղուկասի (հոկտեմբերի 18) օրը, գործում էին իրավագիտության, արվեստի և աստվածաբանության ամբիոնները: Ֆերարայի համալսարանին տրամադրվել են նույն արտոնությունները, ինչ Բոլոնիայի (հիմնադրվել է 1088 թվականին) և Փարիզի (հիմնադրվել է 1170 թվականին) հնագույն համալսարաններին[3]: Համալսարանի գտնվելու վայրը, սկսած 1567 թվականից, եղել է «Պալացցո Պարադիզոն»[4], որը վարձակալվել է կարդինալ Իպոլիտո II դ'Էստեի կողմից։ Ընդամենը երեք տարի անց տնտեսական դժվարությունները ստիպել են համալսարանին փակվել։ Միայն 1402 թվականին Նիկոլո III դ'Էստեն՝ Ալբերտո V-ի իրավահաջորդը, վերսկսել է համալսարանի աշխատանքը' Ֆերարա բերելով մի քանի հեղինակավոր դասախոսներ:

1598 թվականին Ֆերարան հայտնվել է Պապական մարզի ուղղակի վերահսկողության ներքո, և համալսարանը կորցրել է խելացի կենտրոնի կարգավիճակը: Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ, 1797 թվականին տեղի է ունեցել վերականգնում, մասնավորապես, համալսարանում ստեղծվել է Եվրոպայում սահմանադրական իրավունքի առաջին ամբիոնը՝ Ջուզեպպե Կոմպանոնիի ղեկավարությամբ։ 1816 թվականին գործում էին իրավունքի, բժշկության, գիտության և փիլիսոփայության ֆակուլտետներ:

Իտալիայի միավորումից հետո Ֆերարայի համալսարանը դարձել է իրավունքի, մաթեմատիկայի, դեղագործության, նոտարիատի ֆակուլտետներով, բժշկության եռամյա կուրսով (1863-1864 թվականներին կրճատվել է մինչև երկու տարի), ինչպես նաև անասնաբուժական բժշկությամբ (վերացվել է 1876 թվականին) անվճար համալսարան:

Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը համալսարանը հաշվվում էր մոտ 500 ուսանող, ինչի շնորհիվ այն Իտալիայի անվճար համալսարանների շարքում առաջին տեղն էր զբաղեցնում։ Այսօր համալսարանում սովորում է շուրջ 18 000 ուսանող, որոնց տարեկան շնորհվում է մոտ 400 աստիճան։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո համալսարանը ստացել է զգալի պետական աջակցություն, որը թույլ է տվել բացել լրացուցիչ ֆակուլտետներ և հետազոտական բաժիններ: Առավել նկատելի աճ է գրանցվել 1970-ականների և 1980-ականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։

ԿառուցվածքԽմբագրել

Համալսարանում կա 8 ֆակուլտետ:

2014 թվականի դրությամբ՝ կան 12 ուսումնական կուրսեր, որոնք կազմակերպված են որակավորման բարձրացման հատուկ ինստիտուտի շուրջը[5]:

Հայտնի դասավանդողներ և շրջանավարտներԽմբագրել

ՊատկերասրահԽմբագրել

 
Բուսաբանական այգի

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել