Ֆեոդոր Իվանովիչ Ինոզեմցև (փետրվարի 12 (24), 1802, Բելկինո (գյուղ, Բորովսկի շրջան), Բորովսկի ուեզդ, Կալուժսկայա գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 6 (18), 1869, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս բժիշկ-կլինիցիստ, մանկավարժ և հասարակական գործիչ։

Picto infobox med.png
Ֆեոդոր Ինոզեմցև
Захаров-Чеченец - Портрет Фёдора Ивановича Иноземцева.jpg
Ծնվել էփետրվարի 12 (24), 1802
ԾննդավայրԲելկինո (գյուղ, Բորովսկի շրջան), Բորովսկի ուեզդ, Կալուժսկայա գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էօգոստոսի 6 (18), 1869 (67 տարեկան)
Մահվան վայրՄոսկվա, Ռուսական կայսրություն
ՔաղաքացիությունFlag of the Russian Empire (black-yellow-white).svg Ռուսական կայսրություն
ԿրթությունQ30889518?
Մասնագիտությունբժիշկ և վիրաբույժ
Գիտական աստիճանբժշկության դոկտոր
ԱշխատավայրՄոսկվայի կայսերական համալսարան
ՊարգևներՍուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան

1828 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1835 - 1859 թվականներին՝ Մոսկվայի համալսարանի պրակտիկ վիրաբուժության ամբիոնի պրոֆեսոր։ Իվանովիչը Ռուսաստանում առաջինն է հիմնել ֆակուլտետային վիրաբուժության կլինիկա (1846)։ Զարգացրել է անատոմիա-ֆիզիոլոգիական ուղղությունը, բացահայտել վեգետատիվ նյարդային համակարգի դերը ախտաբանական պրոցեսների առաջացման գործում։ Ռուսաստանում առաջին անգամ կիրառել է եթերային նարկոզ, խոլերայի բուժման համար առաջարկել թուրմ՝ «Ինոզեմցևի կաթիլներ»։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 347