Օլգա Բատալինա (ռուս.՝ Ольга Юрьевна Баталина, նոյեմբերի 8, 1975(1975-11-08), Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ: Ռուսաստանի Դաշնության Աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարարի տեղակալ՝ 2020 թվականի փետրվարի 28-ից: «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության գլխավոր խորհրդի քարտուղարի տեղակալը 2019 թվականի նոյեմբերի 23-ից: Տնտեսական գիտությունների թեկնածու:

Օլգա Բատալինա
Olga Batalina, 17 March 2016 (cropped).jpg
 
Կուսակցություն՝ Միասնական Ռուսաստան
Կրթություն՝ Stolypin Volga Institute of Management?
Գիտական աստիճան՝ տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և տնտեսագետ
Ծննդյան օր նոյեմբերի 8, 1975(1975-11-08) (46 տարեկան)
Ծննդավայր Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
 
Կայք՝ er.ru/persons/450/
 
Պարգևներ

«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի երկրորդ աստիճանի մեդալ և ՌԴ նախագահի պատվոգիր

Ռուսաստանի Դաշնության VII գումարման Դաշնային ժողովի Պետական դումայի պատգամավոր, աշխատանքի, սոցիալական քաղաքականության և վետերանների հարցերով Պետական Դումայի կոմիտեի անդամ 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ից մինչև 2020 թվականի փետրվարի 28-ը: «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության գլխավոր խորհրդի քարտուղարի առաջին տեղակալ (2016-2019): Պետական Դումայի կոմիտեի Դաշնային ժողովի Ռուսաստանի Դաշնության VI գումարման աշխատանքի, սոցիալական քաղաքականության և վետերանների գործերով նախագահ (2014 թվականի նոյեմբերի 1-ից 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ը)։

ԿենսագրությունԽմբագրել

Օլգա Յուրիևնա Բատալինան ծնվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 8-ին Սարատով քաղաքում:

Ծնվել է ծառայողների ընտանիքում[1]։

1997 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Պ․ Ա․ Ստոլիպինի անվան պետական ծառայության ակադեմիան՝ «Պետական և մունիցիպալ կառավարում» մասնագիտությամբ, ստացել է մենեջերի որակավորում։

1995 թվականին սկսել է աշխատել աշխատակազմի հասարակայնության հետ կապերի գծով օգնական։

Այնուհետև աշխատել է Սարատովի մարզի վարչակազմի վերլուծության, տեղեկատվության և մամուլի կոմիտեում, Սարատովի մարզի նահանգապետ Դմիտրի Այացկովի մամուլի ծառայությունում[1][2]։

1997-1999 թվականներին աշխատել է «ՍԲՍ-Ագրո-Ռադոգրադ» բանկի զանգվածային լրատվության միջոցների և գովազդի հետ կապերի գծով օգնական: Աշխատել է Ռուսաստանի Կենտրոնական բանկի Սարատովի մարզի գլխավոր վարչության բաժնի պետ, որն այդ ժամանակ գլխավորում էր Յուրի Զելենսկին[3][4]։ 2002 թվականից տնտեսական գիտությունների թեկնածու է:

2006 թվականի մարտին Սարատովի քաղաքային դումայի պատգամավոր է ընտրվել «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության ցուցակով[1]։

2008 թվականի մարտից մինչև հուլիս աշխատել է Սարատովի վարչակազմի ղեկավարի հանրային հարաբերությունների գծով տեղակալ[2]։

2008 թվականին գլխավորել է «Միասնական Ռուսաստանի» Սարատովի տարածաշրջանային գործադիր կոմիտեն։

2010 թվականի հունվարին Սարատովի վարչակազմի ղեկավար Վյաչեսլավ Սոմովը կրկին Բատալինային նշանակել է հանրային հարաբերությունների գծով իր տեղակալի պաշտոնակատար և հանրային հարաբերությունների, վերլուծության և տեղեկատվության կոմիտեի նախագահ: Քաղաքապետարանի կառուցվածքը վերակազմավորելուց հետո Բատալինան դարձել է սոցիալական ոլորտի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալ[2]։ «Կոմերսանտ» թերթի տեղեկություններով՝ Բատալինի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալի տեղը երկու անգամ էլ ստացել է Վյաչեսլավ Վոլոդինի աջակցության շնորհիվ[5]։

2011 թվականի մարտին սեփական ցանկությամբ ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։ Պաշտոնանկության պաշտոնական վարկածը Համառուսաստանյան ժողովրդական ճակատում աշխատանքն էր և Պետդումայի առաջիկա ընտրությունները։

2011 թվականի հուլիսին նշանակվել է Պովոլժիեի պետական ծառայության նորարարությունների զարգացման և պետական ու համայնքային իշխանությունների հետ աշխատանքի գծով պրոռեկտոր, բուհի վերակազմավորումից հետո՝ Պովոլժիեի կառավարման ինստիտուտի փոխտնօրեն[2]:

2011 թվականի հուլիսից մինչև Պետդումա ընտրվելը Սարատովի մարզում նախագահ Պուտինի հանրային ընդունարանի ղեկավարն էր:

2011 թվականի դեկտեմբերին ընտրվել է VI գումարման Պետական դումայի պատգամավոր, «Միասնական Ռուսաստան» խմբակցության անդամ, Պետդումայի Դաշնային կառուցվածքի և տեղական ինքնակառավարման հարցերով կոմիտեի նախագահի տեղակալ:

2012 թվականի հունիսին դարձել Է Պետդումայի ընտանիքի, կանանց և երեխաների հարցերով կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ։

2012 թվականի նախագահական ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ Վլադիմիր Պուտինի կողմնակիցների մի քանի հանրահավաքների հաղորդավարն էր[3]։

2012 թվականին դարձել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության գլխավոր խորհրդի քարտուղարի տեղակալ[6]։

2014 թվականի նոյեմբերի 11-ին Պետդուման Բատալինային հաստատել է աշխատանքի, սոցիալական քաղաքականության և վետերանների գործերի կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնում[7]։

2016 թվականի փետրվարի 18-ին ընտրվել է «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության գլխավոր խորհրդի նախագահության քարտուղարի տեղակալ։ Այդ նշանակումից հետո դադարել է գլխավորել կուսակցության կողմնակիցների կենտրոնական խորհուրդը[8]։

2016 թվականի սեպտեմբերին ընտրվել է VII գումարման Պետական դումայի պատգամավոր «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության դաշնային ցուցակով[9]։ VII գումարման Պետդումայի հասարակական միավորումների և կրոնական կազմակերպությունների հարցերով կոմիտեի անդամ[10]։

2020 թվականի փետրվարի 28-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարարի տեղակալ: Այդ կապակցությամբ 2020 թվականի մարտի 3-ին Պետդուման վաղաժամկետ զրկել է Բատալինային լիազորություններից[11]։

Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր՝ Օլգա և Էլիզաբեթ:

ՊարգևներԽմբագրել

  • Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար II աստիճանի շքանշան (2013 թվականի հունիսի 12), ռուսական պառլամենտարիզմի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և ակտիվ օրինաստեղծ գործունեության համար[12]։
  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (2016 թվականի սեպտեմբերի 20), օրինաստեղծ գործունեության մեջ ունեցած վաստակի և բազմամյա աշխատանքի համար[13]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 «Наши выпускники»։ Интернет-музей Поволжского института управления имени П. А. Столыпина։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-31-ին։ Վերցված է 2013-08-15 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Теперь уже бывший заместитель главы городской администрации Саратова стала проректором академии государственной службы // Газета недели в Саратове. — 2011-07-26. — № 26. Архивировано из первоисточника 31 Օգոստոսի 2013.
  3. 3,0 3,1 Козенко А. (2013-02-27)։ «Когда-то ты был битником. Что случилось с Ольгой Баталиной»։ Lenta.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-31-ին։ Վերցված է 2013-08-15 
  4. Депутат Государственной думы V созыва от «Единой России»
  5. Никитина Т. Идеологические баталии // Коммерсантъ-Саратов. — 15.01.2010. — № 5 (4303).
  6. «На Мизулину напали немецкие ЛГБТ-активисты»։ Lenta.ru։ 2013-11-23։ Վերցված է 2013-11-26 
  7. Исаев избран вице-спикером Госдумы
  8. И. Нагорных. «Единая Россия» перераспределилась «Коммерсант.ру» от 18.02.2016
  9. Сведения о проводящихся выборах и референдумах / Сайт ЦИК Российской Федерации
  10. «Баталина Ольга Юрьевна»։ Государственная Дума Федерального Собрания Российской Федерации։ 2016։ Վերցված է 2016-10-06 
  11. «Госдума досрочно прекратила полномочия депутата Баталиной в связи с ее переходом в Минтруд»։ ТАСС։ Վերցված է 2020-03-03 
  12. «Указ Президента Российской Федерации от 12 июня 2013 года № 557 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-19-ին։ Վերցված է 2013-06-13 
  13. Распоряжение Президента Российской Федерации от 20 сентября 2016 года № 285-рп «О поощрении»

Արտաքին հղումներԽմբագրել