Վիքիպեդիա:Նախագիծ:Թարգմանչի անկյուն/Այլ/18

ß

Գերմաներեն

Das Schriftzeichen ß (gesprochen Eszett [ɛsˈt͜sɛt], auch scharfes S bzw. Scharf-S) ist ein Buchstabe des deutschen Alphabets und der einzige, der ausschließlich in der deutschen Sprache vorkommt. Es ist kein Buchstabe des lateinischen Alphabets, sondern entstanden aus der Ligatur zwischen dem langen ſ (einer Variante des Buchstabens „s“) und der graphischen Variante des „z mit Unterschlinge“ oder auch „geschwänzten z“.

Das ß ist ein Konsonantenbuchstabe und dient zur Darstellung des stimmlosen s-Lautes [s]. Gelegentlich wird es auch als „Buckel-S“, „Rucksack-S“, „Dreierles-S“ oder „Ringel-S“ bezeichnet. In der Schweiz nennt man es auch „Doppel-S“, was aber außerhalb und zum Teil sogar in der Schweiz als Buchstabenfolge ss verstanden wird.

Das ß wird heute ausschließlich beim Schreiben in deutscher Sprache verwendet, allerdings nicht in der Schweiz und nicht in Liechtenstein. Deutsche Muttersprachler in Belgien, Dänemark (Nordschleswig), Luxemburg und Italien (Südtirol) gebrauchen das „ß“ in ihren geschriebenen Texten nach den in Deutschland und Österreich geltenden Rechtschreibregeln.

Die ſs-Ligatur war bis ins 18. Jahrhundert auch in anderen Sprachen gebräuchlich.

In vielen mittelalterlichen, aber auch in neuzeitlichen Dokumenten findet man das ß-Zeichen als Abkürzung für sch, wie etwa als Einzelzeichen für die Währung Schilling, oder die Abkürzung „ßo“ für das Zählmaß Schock.

ß-ի թարգմանություն

Թարգմանիչ --Vmakenas (քննարկում) 20:56, 20 Դեկտեմբերի 2015 (UTC)--Vmakenas (քննարկում) 20:56, 20 Դեկտեմբերի 2015 (UTC)[] Արված է
Վերստուգող


"ß"-ը գրված տարբեր տառատեսակներով

Գերմաներենում "ß" տառը կոչվում է «Էզցեթ» ("Eszett") կամ «հստակ Ս» ("scharfes S"): Այն երկար "s"-ի և "z"-ի (ſz) կամ երկար "s"-ի և "s"-ի (ſs) կցագիր է: "Էզցեթ" անվանումը գալիս է գերմաներենում S և Z տառերի արտասանության ձևից: 1996 թ. գերմաներենի ուղղագրական բարեփոխումից հետո "ß"-ը գրվում է միայն երկար ձայնավորներից և երկհնչյուններից հետո, մինչդեռ "ss"-ը՝ կարճ ձայնավորներից հետո:

Նախկինում "ß"-ն օգտագործվում էր տարբեր լեզուներում, սակայն ներկայում օգտագործվում է միայն գերմաներենում, թեև չի օգտագործվում Շվեյցարիայում, Լիխտենշթայնում և Նամիբիայում, որոնցում գերմաներենը պետական կամ պաշտոնական լեզու է:[1] Գերմանիայի, Ավստրիայի, Բելգիայի,[2] Դանիայի,[3] Լյուքսեմբուրգի[4] և իտալական Հարավային Թիրոլ ինքնավար երկրամասի[5] գերմանախոսները հետևում են "ß"-ի ստանդարտեցված կանոններին.

"ß"-ի ամենահին հայտնաբերված նմուշները պատկանում են մ.թ. 1300 թ. մի ձեռագրի: Այլ լեզուներում օգտագործվել է մինչև 18-րդ դարը:

Բազմաթիվ հին և նոր փաստաթղթերում "ß"-ն հանդիպում է որպես "sch"-ի հապավում, շիլինգի արժութային խորհրդանիշ կամ՝ գերմանական հաշվարկային «շոք» ("Schock") միավորը (որը հավասար էր 5 դյուժինի) խորհրդանշող "ßo" հապավման տեսքով:

Ծանոթագրություններ

  1. Leitfaden zur deutschen Rechtschreibung (Հայերեն: Գերմաներենի ուղղագրության ուղեցույց), երրորդ խմբագրություն 2007 (Գերմաներենով) from the Swiss Federal Chancellery, retrieved 22-Apr-2012
  2. Deutschsprachige Gemeinschaft in Belgien: Zuständigkeiten (Գերմաներենով)
  3. դանիական գերմանալեզու „Der Nordschleswiger“ ամսագրի համացանցային կայքը (Գերմաներենով)
  4. Mady Delvaux-Stehres: Communiqué – Reorganization of the German orthography in the Luxembourgian educational system 3. August 2005 (Luxembourg Ministry of Education) (Գերմաներենով)
  5. Ամսագրում օգտագործման օրինակ: Landmaus Nr 12 (Գերմաներենով)



Պատահական