Վինչենցո Սալվատորե Կարմելո Ֆրանչեսկո Բելլինի (իտալ.՝ Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini, նոյեմբերի 3, 1801(1801-11-03)[1][2][3][…], Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա[4][5] - սեպտեմբերի 23, 1835(1835-09-23)[1][2][3][…], Պյուտո[4][5]), իտալացի օպերային կոմպոզիտոր։ Գրել է 11 օպերաներ, որոնցից առավել հայտնի են՝ «Լուսնոտը» (1830 թ.), «Նորմա» (1831 թ.) և «Պուրիտաններ» (1835 թ.)։

Վինչենցո Բելլինի
Vincenzo bellini.jpg
Բնօրինակ անունիտալ.՝ Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini
Ի ծնե անունիտալ.՝ Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini
Ծնվել էնոյեմբերի 3, 1801(1801-11-03)[1][2][3][…]
Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա[4][5]
ԵրկիրBandiera del Regno di Sicilia 4.svg Kingdom of Sicily (1734-1816)
Մահացել էսեպտեմբերի 23, 1835(1835-09-23)[1][2][3][…] (33 տարեկան)
Պյուտո[4][5]
ԳերեզմանՊեր Լաշեզ[6] և Catania Cathedral
Ժանրերօպերա և սիմֆոնիա
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր
Պարգևներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
Commons-logo.svg Vincenzo Bellini Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վինչենցո Բելլինին սերել է երաժիշտների ընտանիքից (հայրը՝ դիրիժոր, պապը՝ երգեհոնահար և երգահան)։ Ուսանել է Նեապոլի երաժշտանոցում։ Գրել է 11 օպերա, որոնցից այսօր առավել հաճախ կատարվողներն են «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» (առաջին կատարումը՝ 1830 թ., «Ֆենիչե» թատրոն, Վենետիկ), «Լուսնոտը» (1831 թ., «Կարկանո» թատրոն, Միլան), «Պուրիտաններ» (1835 թ., Իտալական թատրոն, Փարիզ).

Առավել նշանավոր ստեղծագործությունը «Նորմա» օպերան է (1831 թ., «Լա Սկալա», Միլան)։

Բելլինին իտալական բելկանտո ոճի խոշորագույն վարպետներից է։ Նրա երաժշտության աչքի է ընկնում վառ մեղեդայնությամբ, ճկունությամբ, զարգացման անընդհատությամբ[7]։

Մահացել է 1835 թ. սեպտեմբերի 23-ին Փարիզի արվարձաններից մեկում։

ՕպերաներԽմբագրել

ՀղումներԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 365