Վերա Վարդ-Պատրիկյան

հայ արվեստագետ

Վերա Վասիլի Վարդ-Պատրիկյան (1897, Քութայիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1988), խորհրդային և հայ գեղանկարչուհի, մանկավարժ[1]։

Վերա Վարդ-Պատրիկյան
Ծնվել է1897
ԾննդավայրՔութայիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է1988
Ազգությունհայ
ԿրթությունԹբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտություննկարչուհի

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վերա Վարդ-Պատրիկյանը ծնվել է 1897թվականին, Քութայիս քաղաքում։ 1921–1930 թվականներին սովորել է է Թիֆլիսի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ Եղիշե Թադևոսյանի և Ե․ Լանսերի մոտ։ Վարդ-Պատրիկյանի ստեղծագործություններն առաջին անգամ ցուցադրվել են 1923 թվականին, Թբիլիսիում՝ Պանի անվան տակ։ 1930-1938 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է Երևանում[2]։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում[3]։

Հիմնական գործերից են՝ «Բեկովի դիմանկարը», «Սևանի Նավահանգիստը», «Պիոները», «Լերմոնտովի տնակը», «Լվացարարները», «Օդային գիմնաստները», «Հինը և նորը», «Պուշկինը Բզովդալի լեռնացքում»։

Նկարել է դիմանկարներ, այդ թվում՝ Ա․ Երզնկյանին, Մ․ Դուրգարյանին, Նիկոլայ Պոգոդինին, Տատյանա Մախմուրյանին, Համո Բեկնազարյանին։

Ենթադրվում է, որ կյանքի վերջին տարիները ապրել է Մոսկվայում[4][5]։ Մահացել է 1988 թվականին։

Անհատական ցուցահանդեսներԽմբագրել

  • Ելաբուկ քաղաք, 1949
  • Երևան, 1955, 1964
  • Մոսկվա, 1962
  • Թբիլիսի, 1965

ԾանոթագրություններԽմբագրել