Վահագնաձոր

գյուղ ՀՀ Լոռու մարզում

Վահագնաձոր (նախկին անվանումը` Շահալի կայարան), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում։

Գյուղ
Վահագնաձոր
ԱՄՐՈՑ «ՍԻՍԻ ԲԵՐԴ».JPG
Սիսի բերդ ամրոցը
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
Մարզ Լոռի
ԲԾՄ1040 մ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն300 մարդ (2011)[1]
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Վահագնաձոր (Հայաստան)
Red pog.png

ԱշխարհագրությունԽմբագրել

Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի ափին՝ ծովի մակերևույթից 1040 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է մարզկենտրոն Վանաձորից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևելք և Վանաձոր-Ալավերդի ճանապարհի 20-րդ կմ-ի վրա։ Գյուղի կենտրոնով հոսում են Փամբակ գետը, ինչպես նաև Զամառլու և Սիսի կոչվող փոքրիկ գետերը։ Փամբակ գետը համայնքը բաժանում է երկու թաղամասերի։ Գետի վրա կառուցված երեք կամուրջները թաղամասերը կապում են միմյանց հետ։ Կլիման ձմռանը մեղմ է, ամռանը՝ զով։

Համայնքը սահմանակցում է Վահագնի, Եղեգնուտ և Փամբակ գյուղերին[2]։

ՊատմությունԽմբագրել

Նախկին Շահապի կայարան գյուղը բնակեցվել է 1980 թվականին։ Սակայն գյուղը ավելի հին հիմքեր ունի, որի մասին է խոսում գյուղում կառուցված երկաթգծի Զամառլու կոչվող կամուրջը։ Համայնքը նախկինում միացված է եղել Վահանիի հետ։ 1990 թվականից համարվել է առանձին համայնք[2]։

Նախկինում եղել է երկաթուղային կայարանին կից ավան[3]։ Վերանվանվել է Վահագնաձոր 1978 թ. հունվարի 25-ին[3]։

Պատմամշակութային հուշարձաններԽմբագրել

Գյուղում է գտնվում 19-րդ դարի կամուրջ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ձեռամբ Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի օծվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին, որը կառուցվել է համայնքաբնակ Արտուշ Փարեմուզյանի և նրա ընտանիքի բարերարությամբ։

ԲնակչությունԽմբագրել

Ըստ ՀՀ 2011 թվական մարդահամարի արդյունքների` Վահագնաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 300, առկա բնակչությունը` 295 մարդ[4], բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Տարի Բնակչություն
1926 342 մարդ [5]
1939 362 մարդ [5]
1959 609 մարդ [5]
1970 534 մարդ [5]
1979 423 մարդ [5]
1989 425 մարդ [5]
2001 368 մարդ [5]
2011 300 մարդ [1]


ՏնտեսությունԽմբագրել

Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքները (հայ.)
  2. 2,0 2,1 Շախկյան Գառնիկ (2017)։ Թումանյանական աշխարհ. մշակութային գիտարան։ Երևան։ էջ 442 
  3. 3,0 3,1 Հակոբյան Թ. Խ., Մելիք-Բախշյան Ստ. Տ., Բարսեղյան Հ. Խ., Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, հ. 5 [-] (խմբ. Մանուկյան Լ. Գ.), Երևան, «Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն», 2001, էջ 735 — 916 էջ։
  4. 2011 թ ՀՀ մարդահամարի արդյունքները
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Հայաստանի Հանրապետության բնակավայրերի բառարան (հայ.)Երևան: 2008. — 184 p.