«Էդիպուս արքա»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 73 բայտ ,  5 ամիս առաջ
չ
→‎Սյուժե: ամսաթվերի ձևաչափի ուղղում, փոխարինվեց: archive-date=2020-11-06 → archive-date=2020 թ․ նոյեմբերի 6, accessdate=2017-07-10 → accessdate=2017 թ․ հուլիսի 10 (2), archive-date=2014-05-25 → archive-date=2014 թ․ մայիսի 25
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8.5)
չ (→‎Սյուժե: ամսաթվերի ձևաչափի ուղղում, փոխարինվեց: archive-date=2020-11-06 → archive-date=2020 թ․ նոյեմբերի 6, accessdate=2017-07-10 → accessdate=2017 թ․ հուլիսի 10 (2), archive-date=2014-05-25 → archive-date=2014 թ․ մայիսի 25)
 
Ողբերգական այս պատմությունը սկսվում է այն ժամանակ, երբ Թեբեի արքա Լայոսին գուշակում են մահ սեփական որդու ձեռքերից։ Նա հրամայում է իր նորածին զավակին նետել Կիթերոնի լանջերից։ Սակայն ծառան, որին հրամայված էր սպանել Էդիպուսին, փրկում է մանուկին և հանձնում [[Կորինթոս]]ի արքայի՝ Պոլիբոսի հովիվներից մեկին։
 
Այդպիսով նորածնին մեծացնում է Պոլիբոսը, որին Էդիպուսն իր հարազատ հայրն էր համարում։ Երբ Էդիպուսը մեծանում է, նրան գուշակում են, որ մի օր սպանելու է հորն ու ամուսնանալու է հարազատ մոր հետ։ Փորձելով փախչել այդ դաժան ճակատագրից` նա հեռանում է հայրենի քաղաքից` ուղևորվելով դեպի Թեբե։ Այստեղ երիտասարդը կարողանում է փրկել քաղաքը հրեշավոր Սֆինքսից<ref>Ahl, Frederick. ''Two Faces of Oedipus: Sophocles' Oedipus Tyrannus and Seneca's Oedipus''. Cornell University Press, 2008. page 1. {{ISBN|9780801473975}}.</ref> և դառնում է Թեբեի թագավոր` ամուսնանալով վերջերս սպանված թագավորի` Լայոսի այրու հետ<ref>{{Cite web |url=https://records.viu.ca/~johnstoi/sophocles/oedipustheking.htm |title=Johnston, Ian. "Background Notes", Vancouver Island University |accessdate=2017-07- թ․ հուլիսի 10 |archive-date=2020-11-06 թ․ նոյեմբերի 6 |archive-url=https://web.archive.org/web/20201106015341/http://johnstoi.web.viu.ca//sophocles/oedipustheking.htm |dead-url=yes }}</ref>։ Երբ քաղաքում սկսվում է ժանտախտը, Էդիպուսը կնոջ եղբորը՝ Կրեոնին ուղարկում է [[Դելֆի]]՝ [[Ապոլլոն]]ից օգնություն խնդրելու։ Վերջինս հայտնում է, որ համաճարակը կվերանա միայն այն ժամանակ, երբ քաղաքից վտարվի նախկին թագավորին սպանողը։ Որոշվում է դիմել գուշակ [[Թիրեսիաս]]ի օգնությանը, որը սկզբում փորձում է խուսափել պատասխաններից, բայց ի վերջո բացահայտում է դառը ճշմարտությունը. Լայոս արքային՝ իր հորը, Թեբեի ճանապարհին անգիտությամբ սպանել է հենց Էդիպուսը, որից հետո, դառնալով Թեբեի թագավոր, ամուսնացել սպանված արքայի այրու` Իոկաստեի հետ, որն իր մայրն է։ Էդիպուսը ցնցվում է, և սկսում կասկածել Կրեոնին՝ մտածելով, որ դավեր է նյութում իր դեմ։ Իոկաստեն փորձում է Էդիպուսին համոզել, որ գուշակությունները հաճախ սուտ են լինում։ Չէ՞ որ Լայոսին գուշակել էին մահ սեփական որդու ձեռքերով, իսկ իրենց նորածին որդուն վաղուց սպանել էին։
 
Շուտով Էդիպուսը հիշում է, որ Թեբեի ճանապարհին վեճի մեջ սպանել էր մի ծերունու և նրա ուղեկիցներին։ Հանկարծ Կորնթոսից սուրհանդակ է գալիս՝ հայտնելով, որ Պոլիբոսը մահացել է, և կորնթոսցիներն ուզում են Էդիպուսին արքա կարգել։ Այստեղ նաև պարզվում է, որ Էդիպուսը Պոլիբոսի հարազատ որդին չէ։ Սուրհանդակը պատմում է, որ շատ տարիներ առաջ, երբ նա հովվություն է արել Կիթերոնի լեռներում, Լայոսի ծառաներից մեկը նրան նորածին երեխա է տվել։ Ճշմարտությունը դառնում է անխուսափելի։ Ի նշան ճակատագրի դեմ բողոքի՝ Էդիպուսը կուրացնում է իրեն, իսկ Իոկաստեն ինքնասպան է լինում։
 
Այսպիսով, այս ողբերգությունը ներկայացնում է աստվածների ու ճակատագրի ազդեցությունը մարդկանց կյանքի ընթացքի վրա։ Մյուս կողմից, Սոփոկլեսը ցույց է տալիս մարդու ներքին ուժը, հզորությունը, որ կարող է դիմակայել աստվածներին ու ճակատագրին։ Էդիպուսը, հասկանալով, թե ինչ են պատրաստել իր համար աստվածները, ոչ թե հնազանդվում, այլ իրեն կուրացնելով` ըմբոստանում է գերագույն ուժերի դեմ։ Էդիպուսը չի պարտվում, դառնում է անհաղթելի։ Նա փորձում է հասկացնել, որ ինքը մարդ է. չի կարելի այդպես վարվել մարդկանց հետ։ Կուրացնելու քայլն ուղղված էր նաև իր դեմ։ Դրանով նա ցույց է տալիս, որ տեսնում է իր ներքինը, որ տեսողությունը պետք է ուղղված լինի ոչ թե դեպի դուրս, այլ դեպի ներս։ Ահա թե ով է մարդը Սոփոկլեսի համար<ref name="ijalel">Ziaul Haque, Md. & Kabir Chowdhury, Fahmida. "The Concept of Blindness in Sophocles' ''King Oedipus'' and Arthur Miller's ''Death of a Salesman''", {{Cite web |url=http://www.ijalel.org/view.aspx?articleid=269 |title=Արխիվացված պատճենը |accessdate=2017-07- թ․ հուլիսի 10 |archive-date=2014-05- թ․ մայիսի 25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20140525214338/http://www.ijalel.org/view.aspx?articleid=269 |dead-url=yes }}, ''International Journal of Applied Linguistics & English Literature'', vol. 2, no. 3; 2013, p. 118, Retrieved on April 01, 2015.</ref>։
 
Ե՛վ Լայոսը, և՛ Էդիպուսը փորձում են խուսափել իրենց ճակատագրից, բայց խուսափելու համար կատարված քայլերի հետևանքով վերջինս հասնում է նրանց։ Աստվածները, կարծես, ծիծաղում են մարդկային ջանքերի վրա։ Եթե Լայոսը իրենից չհեռացներ նորածին որդուն, վերջինս կճանաչեր հորն ու չէր սպանի նրան։ Եթե Էդիպուսը ճակատագրից խուսափելու համար չհեռանար իր ենթադրյալ հորից, չէր սպանի իրական հորը։ Էդիպուսը անիծում է մարդասպանին, որը ժանտախտի պատճառ է դարձել՝ չկասկածելով անգամ, որ անիծում է ինքն իրեն։ Նա գուշակին կույր է անվանում՝ չհասկանալով, որ իրական կույրն ինքն է<ref name=poiesis>{{cite book|title=Poiesis|url=https://archive.org/details/poiesisstructure0000kitt|author=Kitto, H.D.F|pages=[https://archive.org/details/poiesisstructure0000kitt/page/236 236]–242|year=1966|publisher=University of California Press}}</ref>։ Սա է աստվածների դաժան հեգնանքը։
167 013

edits