«Մասնակից:Լիան Երիցյան/Ավազարկղ163»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
No edit summary
No edit summary
'''Դանիիլ Էլկոնին''' ([[1904]] [[փետրվարի 16]], [[1984]] [[հոկտեմբերի 4]]{{ԱԾ}}), խորհրդային [[հոգեբան]], մանկական և մանկավարժական հոգեբանության բնօրինակ ուղղության հեղինակ, ԽՍՀՄ ԱԱԳՄանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1968):
 
== Կենսագրություն ==
Դանիիլ Էլկոնինը ծնվել է 1904 թվականի փետրվարի 6֊ին [[Պոլտավա]] նահանգի Մալոյե[[Մալայա ՊերեշչեպինոՊերեշչեպինա]] գյուղում։ [[Վիկտոր Էլկոնին|Վիկտոր Էլկոնինի]] ավագ եղբայրն է (1910-1994):
 
[[1914]] թվականից սովորել է Պոլտավայի վարժարանում, սակայն 1920 թվականին, ընտանիքի ծանր նյութական վիճակի պատճառով, 1920 թվականին ստիպված է եղել կիսատ թողնել ուսումը։ Աշխատել է որպես ռազմաքաղաքական դասընթացների գործավար, մանկահասակ իրավախախտների գաղութումգաղութի դաստիարակ։ 1924 թվականին, Ուկրաինայի Ժողովրդական Կոմիսարիատի Նարկոմպրոսի գործուղմամբ, ընդունվել է [[Լենինգրադ]]ի սոցիալական կրթության ինստիտուտի հոգեբանական և ռեֆլեքսոլոգիայի բաժին (հետագայում համատեղվեցմիացվել Ա. Հերզենէ Լենինգրադի մանկավարժական[[Ալեքսանդր ինստիտուտիԳերցեն|Ալեքսանդր հետԳերցենի]] անվան մանկավարժական ինստիտուտին): 1927 թվականին ավարտել է ՀՊՄԻԼՊՄԻ մանկավարժական ֆակուլտետի մանկաբուժականմանկաբանության բաժինը։ Աշխատել է որպես «Հոկտեմբերյան երկաթուղու» երեխաների մասնագիտական դպրոցի մանկավարժ֊ուսուցիչմանկավարժ֊մանկաբան: [[1929]] թվականից աշխատել է Լենինգրադի պետական մանկավարժական ինստիտուտում, որտեղ նրա աշխատանքի թեման (համագործակցելով [[Լև Վիգոտսկի|Լև Վիգոտսկու]] հետ) մանկական [[խաղ]]ի հիմնախնդիրներն էին: Դասավանդել է մանկավարժությանմանկաբանության ամբիոնում: 1937 թվականից՝ մանկավարժականմանկաբանական կառույցների լուծարումից հետո, Լենինգրադի դպրոցներից մեկում աշխատել է որպես տարրական դասարանների ուսուցիչ, դասավանդել է [[մանկավարժություն|մանկավարժական]] ինստիտուտում, ծայրահեղ հյուսիսային ժողովուրդների համար կազմել է ռուսաց լեզվի դպրոցական դասագրքեր՝ ծայրահեղ հյուսիսային ժողովուրդների համար։դասագրքեր։ [[1940]] թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ նվիրված դպրոցականների խոսքի զարգացմանը։
 
[[Հայրենական մեծ պատերազմ|Պատերազմի]] ավարտից հետո, (որը նա անցկացրել է ռազմաճակատում, պարգևատրվել է շքանշաններով և մեդալներով)<ref>[http://podvignaroda.ru/?#id=22012013&tab=navDetailDocument Подвиг народа]</ref> Էլկոնինը, դեռչի զորացրված չէրզորացրվել, թեև շատ էր ցանկանում զորացրվել։ցանկանում։ Նա մանկավարժական աշխատանքի է անցել Մոսկվայի Խորհրդային բանակի մարզային ռազմամանկավարժական ինստիտուտում, որտեղ ոչ միայն հոգեբանություն է դասավանդել, այլև մշակել է խորհրդային ռազմական հոգեբանության կուրսի կառուցման հիմնական սկզբունքները։ Սակայն 1949 թվականից ի վեր բռնաճնշումների մի ալիք է սկսվել [[Աշխարհաքաղաքացիություն|կոսմոպոլիտիզմի]] դեմ պայքարի անվան տակ:
 
ՀանձնաժողովիԱյդ նիստը,պայքարի որըշրջանակներում [[1953]] թվականի նվիրված[[մարտի 5]]-ին նշանակվել էրէ հանձնաժողովի նիստ՝ նվիրված «Փոխգնդապետ Էլկոնինի կողմից կոսմոպոլիտ բնույթի թույլ տված սխալների վերլուծությանը և քննարկմանը», նշանակված էր [[1953]] թվականի [[մարտի 5]]-ին, սակայն այդ օրը մահացել էր [[Ստալին]]ը մահացել է, ևիսկ այննիստը՝ հետաձգվել, իսկ հետոապա չեղյալ էր համարվել: Փոխգնդապետ Էլկոնինը հեռացվել է պահեստայինների նստարանից։շարք։
 
1953 թվականի սեպտեմբերին Դանիիլ Էլկոնինը դարձել է ՌՍՖՍՀ-ի[[Ռուսաստանի հոգեբանությանԽորհրդային ինստիտուտիՖեդերատիվ (այժմՍոցիալիստական ՌԱՕ-իՀանրապետություն|ՌԽՖՍՀ]] հոգեբանականԳիտությունների ինստիտուտ)ակադեմիայի հոգեբանության ինստիտուտի հաստիքային աշխատակից, որտեղ էլ աշխատել է մինչև կյանքի վերջը։ Ինստիտուտում նա ղեկավարել է մի քանի լաբորատորիաներլաբորատորիա, [[1962]] թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն, իսկ [[1968]] թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ ԱԱԳԳիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Երկար տարիներ նա դասավանդել է [[Մոսկվայի պետական համալսարան]]ի հոգեբանության ֆակուլտետում, որը ստեղծվելկառուցվել է [[1966]] թվականին։
 
Դանիիլ Էլկոնինի որդին հոգեբան Բորիս Էլկոնինն է (ծնվ.ծնվել է 1950)<ref>[https://www.hse.ru/org/persons/9839417 Эльконин Борис Даниилович] на сайте НИУ ВШЭ</ref>։
 
== Գիտական գործունեություն ==