«Վրեժ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 2440 բայտ ,  7 ամիս առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ (Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589))
No edit summary
'''Վրեժ''' (նաև '''վրիժառություն'''<ref name="Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան">«Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան», Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան։ Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն, Երեւան, 1967։</ref>, վրեժխնդիր լինել<ref name="Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան"/>, վրեժ լուծել<ref name="Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան"/>), մարդու կողմից իրականացվող գործողություն, որի նպատակն է ավելի վաղ իրեն կամ իր հարազատին, գաղափարակցին վնաս պատճառած անձին կամ խմբին պատժելուն։ Վրեժառությունը մարդկությանն ուղեկցում է հին դարերից և տարբեր ժամանակներում մաս է կազմել առանձին ժողովուրդների հասարակական հարաբերությունների կյանքին։ Ներկայում պետությունների տարբեր օրենքներով վրեժառության դրսևորումները համարվում է պատժելի արարք։
'''Վրեժ''' - վնասակար գործողություններ, որոնք կատարվել են ավելի վաղ անձին հասցված վնասի համար պատժելու հորդորից։
 
Պատմությանը հայտնի են վրեժխնդրության բազմաթիվ անհատական և խմբակային օրինակներ, որոնք մեծ արձագանք ու դերակատարություն են ունեցել անհատների, ազգերի հոգեկերտվածքի, ձևավորման գործում։
Որոշ մշակույթներում վրեժխնդրությունը նորմ է, անհրաժեշտ և ազնիվ արարք (օրինակ ՝ [[Արյան վրեժ|արյան վրեժ)]]։ Որոշ կրոններում (օրինակ ՝ [[Քրիստոնեություն|քրիստոնեության]] մեջ), ընդհակառակը, խորհուրդ է տրվում բարին պատասխանել ՝ վրեժ լուծելու իրավունքը թողնելով միայն Աստծուն։
 
*«Վրեժխնդիր մի՛ եղիր և մի՛ տրտնջիր քո ժողովրդի որդիներին, այլ սիրեք ձեր ընկերոջը ձեր անձի պես» (Ղևտ. 19:18),
== Վրիժառության դրսևորումներ ==
*«Սիրելինե՛ր, վրեժխնդիր մի եղեք, այլ տեղ թողեք Աստծո բարկության համար։ Քանզի գրված է, Վրեժխնդրությունն իմն է, ես կվճարեմ, ասում է Տերը։ Այսպիսով, եթե ձեր թշնամին քաղցած է, կերակրեք նրան, եթե նա ծարավ է, խմեցրեք նրան, որովհետև այդպես վարվելով ՝ կրակի ածուխները կկուտակես նրա գլխին »(Հռոմ. 12:19-20):
Գոյություն ունի վրեժի մի շարք դրսևորումներ։ Ամենատարածված վրիժառության դրսևորումներից մեկը [[Արյան վրեժ|արյան վրեժն]] է։
 
== Վրեժխնդրությունը կրոնում ==
Որոշ կրոններում, ինչպես օրինակ [[քրիստոնեություն]]ն է, խորհուրդ է տրվում վնասակար արարքին պատասխանել բարությամբ և վրեժ լուծելու իրավունքը թողնել միայն Աստծուն։
*Քրիստոնեության մեջ ասվում է՝ «Վրեժխնդիր մի՛ եղիր և մի՛ տրտնջիր քո ժողովրդի որդիներին, այլ սիրեք ձեր ընկերոջը ձեր անձի պես» (Ղևտ. 19:18) և «Սիրելինե՛ր, վրեժխնդիր մի եղեք, այլ տեղ թողեք Աստծո բարկության համար։ Քանզի գրված է, Վրեժխնդրությունն իմն է, ես կվճարեմ, ասում է Տերը։ Այսպիսով, եթե ձեր թշնամին քաղցած է, կերակրեք նրան, եթե նա ծարավ է, խմեցրեք նրան, որովհետև այդպես վարվելով ՝վարվելով՝ կրակի ածուխները կկուտակես նրա գլխին» »(Հռոմ. 12:19-20):
 
== Վրիժառությունը հայերի մոտ ==
Վրիժառությունը հայերի հավաքական պատմության, հասարակական ընկալումների մեջ տեղ է գտել հին դարերից։ Հայերի կողմից կատարված և առավել լայն մեկնաբանություն ստացած վրիժառությունները հիմնականում ուղղված են եղել արտաքին թշնամիներին և նրանց աջակցած հայ դավաճաններին։ Այդպիսի գործողություններից է [[Հայոց ցեղասպանություն|Հայոց ցեղասպանության]] թուրք կազմակերպիչների նկատմամբ իրականացված [[Նեմեսիս գործողություն]]ը։
 
== Տես նաև ==
45 666

edits