«Մասնակից:Zaqaryan13/Ավազարկղ3»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ամուսնու մահից հետո Եկատերինան հազվադեպ էր լինում պալատում՝ նախընտրելով ապրել Դևոնում գտնվող Տիվերտոն ամրոցում կամ Կոլկոմբում, թեև հաճախ հյուրեր էր ընդունում Կոլկոմբում{{ref+|Հայտնի է Եկատերինայի կողմից իր զարմիկ [[Թոմաս Գրեյ, Դորսեթի 2-րդ մարկիզ|Դորսեթի մարկիզի]] այցի պատվին կազմակերպված ճոխ ընդունելության, ինչպես նաև արքայադուստր լորդ Մոնթեգյուի այցի մասին{{sfn|Everett Green|1851|p=35}}։|group="մ"}}։ Պալատում արքայադստեր քիչ այցելություններից մեկի առիթը Հենրի VIII-ի դստեր՝ Մարիի մկրտությունն էր․ Եկատերինան կնքամայրն էր{{sfn|Westcott|2004|loc=«Countess Katherine made occasional appearances at court, notably as a godmother to Princess Mary in 1516, but normally she resided at Tiverton Castle in Devon»}}։ Մեկ տարի առաջ նրա խնամակալությանն էր հանձնվել {{iw|Էլիզաբեթ Գրեյ, Լայլի վիկոնտուհի|Լայլի վիկոնտուհի Էլիզաբեթ Գրեյը|en|Elizabeth Grey, Viscountess Lisle}}, ով դարձավ Եկատերինայի որդու առաջին կինը։ Հենրիին շնորհվեցին մի քանի առանձնատներ և այլ բարիքներ{{sfn|Everett Green|1851|p=34}}։ Տիվերտոնում Քեթրինը շրջանի ամենաազդեցիկ ընտանիքի ղեկավարն էր և խոշոր կալվածքի սեփականատերը{{sfn|Westcott|2004|loc=«There her position as head of the county's principal family and owner of its largest estate provided full scope for the emergence of her robust personality»}}։ Նրա կալվածքները, որոնք կառավարվում են ծառայողների մի ամբողջ ցանցի կողմից, տարեկան շուրջ 2750 ֆունտի չափով եկամուտ էին ապահովում՝ խոշոր մի գումար, որի վրա պահպանվում էր տնային տնտեսությունը{{sfn|Westcott|2004|loc=«Her estates, which were administered by a network of officials, brought her an annual income of around £2750, from which she maintained a large household»}}։ 1519 թվականին մահացավ Կուրտենե տոհմի որոշ տիրույթների հանդեպ հավակնություններ ունեցող Հյու Կոնվեյը, և Քեթրինին պառլամենտական ակտի միջոցով վերադարձվեցին այն հողերը, որոնք հանգուցյալի ցմահ օգտագործման ներքո էին գտնվել{{sfn|Everett Green|1851|p=34}}։
 
1520-ական թվականների սկզբից պահպանված մանրամասն հաշվետվությունները ցույց են տալիս, որ Քեթրինը իր ծագմանը վայել կենսակերպ է վարել{{sfn|Everett Green|1851|p=34}}․ նա պարբերաբար շքեղության իրեր է գնել՝ համեմունքներ, ֆրանսիական և ռեյնյան գինիներ ու թանկարժեք գործվածքներ (ինչպես, օրինակ, թավիշ և ատլաս){{sfn|Westcott|2004|loc=«Accounts from the early 1520s show that Katherine lived in a style befitting her rank, with regular purchases of luxury goods—spices, French and Rhenish wines, and fine cloths like velvet and satin»}}։ Արքայադստոր մատուռն ունեցել է բազմաթիվ գեղեցիկ հանդերձանքներ, սուրբ անոթներ, կրոնական գրքեր և սրբերի պատկերներ{{sfn|Westcott|2004|loc=«Her chapel was similarly well equipped, with a handsome array of vestments, sacred vessels, service books, and images of saints»}}։ Քեթրինը լավ հարաբերությունների մեջ է եղել Դևոնի բարձրաստիճան կաթոլիկ և անգլիական հոգևորականների հետ, ստացել է նվերներ {{iw|Епископ Эксетера|епископа Эксетера|en|Bishop of Exeter}} иև отՖորդի аббатов Фордаաբբաներից, [[Баклэнд-Эбби|Бакланда]]ակլանդից և Նյուենհեմից и {{iw|Аббатство Ньюенхэм|Ньюенхэма|en|Newenham Abbey}}{{sfn|Westcott|2004|loc=«She was clearly on good terms with the prelates of Devon, receiving gifts from the bishop of Exeter and from the abbots of Ford, Buckland, and Newenham»}}. В 1520-х годах принцесса увлекалась охотой, слушала менестрелей, содержала трёх шутов; в новогодние праздники 1524 года дом Екатерины посетили несколько трупп актёров, а также христославы из Эксетера{{sfn|Westcott|2004|loc=«But religious devotion did not preclude sports and relaxation. Katherine is recorded as hunting in the early 1520s, she made several payments to minstrels, and she employed three fools, named Dick, Mug, and Kit; the new year festivities for 1524 included visits from troupes of players and from the Exeter waits»}}. Она часто объезжала свои владения, и к 45 годам всё ещё сохраняла активность: много ездила верхом, охотилась и занималась делами. Впрочем, тот факт, что в инвентарный список имущества Екатерины, составленный после её смерти, была включена повозка с лошадьми, может говорить о снижении активности принцессы в её поздние годы{{sfn|Westcott|2004|loc=«The fact that an inventory of Countess Katherine's goods made after her death included a horse litter may indicate declining mobility in her later years»}}.
 
Екатерина поддерживала добрые отношения с королевской четой: известно, что в 1524 году принцесса отправила им в подарок 20 фунтов. Екатерина регулярно одаривала сына, в частности к рождению внука она послала Генри 200 фунтов и ещё 40 подарила гонцу, сообщившему о рождении [[Эдвард Куртене, 1-й граф Девон|Эдварда]]{{sfn|Everett Green|1851|pp=37—38}}. Исторические документы описывают принцессу как человека очень доброго: она никогда не ссорилась с соседями, если тем случалось подстрелить дичь в её владениях, и не наказывала строго бедняков, если те решали полакомиться клубникой или кроликом на её земле; кроме того, она регулярно раздавала щедрую милостыню. Весной 1524 года Екатерина заболела. К её постели были вызваны два врача; она разослала распоряжения в свои владения, вероятно, на случай своей смерти, что может говорить о серьёзности болезни. В ближайших церквях молились за здоровье Екатерины{{sfn|Everett Green|1851|p=36}}. 2 мая 1527 года Екатерина составила завещание, в котором по большей части заботилась о своей душе: она распорядилась о выплате 21 фунта в год на неограниченный период трём священникам, которые должны были ежедневно служить мессы в церкви Святого Петра в Тивертоне в присутствии троих бедных мужчин, которые также получали выплаты раз в неделю{{sfn|Westcott|2004|loc=«Her will, drawn up on 2 May 1527, was largely devoted to ensuring the safety of her soul. She made elaborate provision for £21 per annum to be paid in perpetuity to three priests who were to say three masses daily in St Peter's Church, Tiverton, in the presence of three poor men receiving 8d. each per week, and also a weekly requiem»}}. Екатерина умерла 15 ноября 1527 года в Тивертонском замке{{sfn|Panton|2011|p=92}}{{sfn|Weir|2011|p=140}} в возрасте около сорока девяти лет{{sfn|Everett Green|1851|p=39}}{{ref+|Екатерина пережила всех своих братьев и сестёр и стала последним умершим ребёнком короля [[Эдуард IV|Эдуарда IV]].|group="մ"}} и была похоронена 2 декабря с пышной церемонией в местной церкви Святого Петра{{sfn|Everett Green|1851|p=40}}{{sfn|Westcott|2004|loc=«She died at Tiverton Castle on 15 November 1527, aged forty-nine, and was buried with much ceremonial in St Peter's on 2 and 3 December»}}. По её распоряжению все слуги должны были присутствовать на похоронах в чёрных одеяниях и получить годовое жалованье{{sfn|Westcott|2004|loc=«She had directed that all her servants and officers were to have a black gown, as well as a year's wages»}}. Также на похоронах присутствовали настоятели аббатств Форда, Монтекьюта и {{iw|Аббатство Торр|Торра|en|Torre Abbey}}; проповедь читал каноник Эксетерского собора{{sfn|Westcott|2004|loc=«The abbots of Ford, Montacute, and Torre attended; a canon of Exeter Cathedral preached»}}. Восьми тысячам бедняков были розданы деньги, чтобы они молились за душу Екатерины{{sfn|Westcott|2004|loc=«Eight thousand poor people each received 2d. to offer prayers for Katherine's soul»}}.
3888

edits