«Մասնակից:Zaqaryan13/Ավազարկղ3»–ի խմբագրումների տարբերություն

 
=== Այրիություն ===
Այն պահից, երբ ավարտվեցին [[Ուիլյամ Կուրտենե, Դևոնի 1-ին կոմս|Ուիլյամ Կուրտենեի]] տիտղոսի փոխանցման հետ կապված բոլոր ձևականությունները, նա արդեն լուրջ հիվանդ էր, հունիսի 9-ին կոմսը մահացավ պլևրիտից{{sfn|Mosley|2003|p=1123}} [[Պլացենտիա (պալատ)|Պլացենտիա պալատում]], որտեղ հյուրընկալել էր իր կնոջ հետ։ Թագավորը հատուկ թույլտվություն տվեց Բլեքֆրայերս աբբայությունում ճոխ հուղարկավորության համար, հուղարկավորության կազմակերպմամբ զբաղվեց Եկատերինան, որին ամուսինը իր կտակում անվանել էր իր վերջին կամքի գլխավոր կատարողը{{sfn|Everett Green|1851|p=28}}։ Հուղարկավորությունից հետո Եկատերինան կարգադրեց ամենօրյա պատարագներ կարդալ և շուրջօրյա մոմ վառել Ուիլյամի գերեզմանի վրա{{sfn|Everett Green|1851|p=30}}։
 
Երեսունմեկ տարեկանում այրիանալով՝ Եկատերինան [[1511]] թվականի [[Հուլիսի 6|հուլիսի 6-ին]] վերջնականապես պետությանը փոխանցեց Մարչի կոմսությունը, և որպեսզի ապահովի հետագա ազատ կյանքը ամուսնական պլաններից, [[Հուլիսի 13|հուլիսի 13-ին]] [[Կուսակրոնություն|կուսակրոնության]] երդում տվեց{{sfn|Panton|2011|p=92}}{{sfn|Nicolas|1830|p=xxvii}} {{iw|Լոնդոնի եպիսկոպոս|Լոնդոնի եպիսկոպոսի|en|Bishop of London}}՝ {{iw|Ռիչարդ Ֆիցջեյմս|Ռիչարդ Ֆիցջեյմսի|en|Richard FitzJames}} ներկայությամբ {{sfn|Weir|2011|p=140}}{{sfn|Westcott|2004|loc=«Left a widow at the age of thirty-seven, Katherine almost at once (on 6 July) completed the transfer of her rights in the earldom of March to the crown, and to ensure her future freedom took a vow of chastity»}}։ Ի ծնե լինելով շատ գործուն՝ Եկատերինան իր մնացած կյանքը նվիրեց իր և որդու տիրույթներում կարգուկանոն հաստատելուն{{sfn|Everett Green|1851|p=30}}։ [[1512]] թվականի [[Փետրվարի 3|փետրվարի 3-ին]] նա [[Հենրի VIII|թագավորից]] Դևոն կոմսությունում հանգուցյալ ամուսնու բոլոր կալվածքները ցմահ օգտագործելու իրավունք ստացավ{{sfn|Westcott|2004|loc=«On 3 February 1512 she received from the king, in her own right, all the estates of the earldom of Devon for her lifetime»}}։
 
1512 թվականի փետրվարին Եկատերինան որդու անունից խնդրագիր ուղարկեց խորհրդարան՝ քննարկելու երիտասարդ Հենրիի տիտղոսն ու նրա հանգուցյալ հոր ունեցվածքը ժառանգելու հարցը։ Խնդրագիրը երեք անգամ ընթերցվեց Լորդերի պալատում, սակայն հարցի քննարկումը հետաձգվեց թագավորի հետ այն քննարկելու անհրաժեշտության պատճառով: Ուշացման պատճառ դարձավ այն փաստը, որ Հենրի Կուրտենեի ժառանգական որոշ սեփականություն թագավորի կողմից փոխանցվել էր [[Կուրտենե տոհմ|Կուրտենե տոհմին]] նախքան Ուիլյամի իրավունքների վերականգնումը: Եվս մեկ պատճառ հանդիասանումհանդիսանում էր Թոմաս Կուրտենեի տիրույթների նկատմամբ նրա համաժառանգ-քույրերի ամուսինների՝ {{iw|Հյու Կոնվեյ (լորդ-գանձապետ)|Հյու Կոնվեյի|en|Hugh Conway (Lord Treasurer)}}, ով Էլիզաբեթի ամուսինն էր, և Բեքինգհեմից Թոմաս Նայվետի, ով Ջոանի ամուսինն էր, հավակնությունները։ 1512 թվականի հոկտեմբերին Լոնդոնի եպիսկոպոսի միջնորդությամբ Եկատերինային հաջողվեց պայմանավորվել երկու հավակնորդների հետ. Կոնվեյին ցմահ օգտագործման հանձնվեցին որոշ հողեր, ինչպես նաև 177 ֆունտի չափով ցմահ ռենտա խոստացվեց, Նայվետի պահանջը 200 ֆունտի չափով ցմահ ռենտայի դիմաց հետ կանչվեց {{sfn|Everett Green|1851|pp=31—32}}։
[[Պատկեր:Arms of the Catherine of York, countess of Devon.svg|մինի|Եկատերինայի զինանշանը բաղկացած էր [[Յորքեր|Յորքերի]] օրոք թագավորական Անգլիայի և [[Ուիլյամ Կուրտենե, Դևոնի 1-ին կոմս|իր ամուսնու]] գերբերից{{sfn|Everett Green|1851|p=32}}։<br><small>Վահանը բաժանված է երկու մասի։ Աջից Ուիլյամ Կուրտենեի՝ Դևոնի կոմսի գերբն է․ ունի չորս բաժին՝ ոսկեգույն դաշտով 1-ին և 4-րդ մասերում մուգ կարմիր գնդեր են [<small>[[Կուրտենե տոհմ]]</small>], ոսկեգույն դաշտով 2-րդ և 3-րդ մասերում՝ կապույտ, մուգ կարմիր մագիլներով զինված ապստամբած առյուծ [<small>դե Ռիվեր տոհմ</small>]։ Ձախից Յորքերի թագավորական անգլիական գերբն է ՝ չորս մասով․1-ին մասում Անգլիայի թագավորական գերբն է (1-ին և 4-րդ մասերում կապույտ դաշտում երեք ոսկե շուշաններ են, 2-րդ և 3-րդ մասերում մուգ կարմիր դաշտում երեք ոսկեգույն զինված ընձառյուծներ՝ մեկը մյուսի վրա պատկերված։ 2-րդ և 3-րդ մասերում ոսկեգույն դաշտով մուգ կարմիրով ուղղահայաց խաչ է [դե Բուրգի տոհմ]․ 4-րդ մասում՝ կապույտ-ոսկեգույն դաշտում արծաթագույն վահան է, վահանի վերին մասում, անկյուններով ոսկեգույնի և լազուրի հայելային աստիճանական բաժանումներ են կենտրոնական մասում՝ լազուրե սյուների միջև ոսկեգույն սյուն է [<small>[[Մորտիմերներ]]</small>]){{sfn|Louda, Maclagan|1999|p=22}}.</small>]]
1512 թվականի նոյեմբերին խորհրդարանը հավանություն տվեց հանգուցյալ [[Ուիլյամ Կուրտենե, Դևոնի 1-ին կոմս|Ուիլյամ Կուրտենեի]] տիտղոսն ու հողերը նրա 10-ամյա որդուն՝ Հենրիին հանձնելուն{{sfn|Everett Green|1851|p=32}}, և ժամանակի ընթացքում Եկատերինայի որդին մտավ թագավորին մերձակա մարդկանց շրջանակի մեջ{{sfn|Westcott|2004|loc=«On 4 November following her ten-year-old son Henry received the title of earl of Devon, and in due course became established in the king's circle at court»}}։ Նա՝ ինքը, վայելում էր թագավորի բարյացկամությունը և իր նամակներն ու փաստաթղթերը ստորագրում էր որպես «արքայադուստր Եկատերինա, Դևոնի կոմսուհի, թագավորների դուստր, քույր և մորաքույր»{{sfn|Westcott|2004|loc=«… in her documents had styled herself ‘the excellent Princess Katherine, Countess of Devon, daughter, sister and aunt of kings’»}}։ Բացի դա, նա որպես իր անձնական զինանշան վերցրեց Անգլիայի թագավորական և Կուրտենեի գերբերի միավորմամբ զինանշանը՝ Օլսթերի և Մարչի գերբերի հավելումով{{sfn|Everett Green|1851|p=32}}։
 
Որդու գործերը կարգավորելով՝ Եկատերինան չէր մոռացել իր միակ դստեր մասին․ 1512 թվականին նա սկսեց փեսացու փնտրել [[Մարգարետ Կուրտենե|Մարգարետի]] համար: Եկատերինան նամակներ ուղարկեց թագավորական ծառայողներին՝ խնդրելով պարզել իր աղջկա ամուսնու առավել շահավետ թեկնածուներին։ Հետագա իրադարձությունները պատմաբանների կողմից նկարագրված են հակասական. Մերի Էնն Էվերեթ-Գրինը վերապատմում է տեղի լեգենդն այն մասին, որ [[Հենրի Սոմերսեթ, Վուսթերի 2-րդ կոմս|Հենրի Սոմերսեթի]]՝ Վուսթերի 1-ին կոմս [[Չարլզ Սոմերսեթ, Վուսթերի 1-ին կոմս|Չարլզ Սոմերսեթի]] որդու և ժառանգորդի հետ ամուսնությունից կարճ ժամանակ անց Մարգարետը, ով այցելել էր մորը հորական Կոլկոմբի տոհմական ամրոցում, խեղդվել է ձկան ոսկորից և մահացել, նույն վարկածը հաստատում է նաև Մարգարետի գերեզմանի գրությունը{{sfn|Everett Green|1851|p=33}}։ Սակայն այլ աղբյուրներ հայտնում են, որ Եկատերինայի դուստրը 1520 թվականին այցելել է իր զարմուհուն՝ [[Մարի Թյուդոր|Մարիային]]։ Մարգարետի մասին ոչ մի այլ տեղեկություն չկա, իսկ նրա ամուսինը, ով 1526 թվականին ժառանգեց հոր տիտղոսը, արդեն այդ պահին ամուսնացած է եղել մեկ այլ կնոջ հետ{{sfn|Cokayne|1898|p=200}}։
Улаживая дела сына, Екатерина не забывала и о единственной дочери: в 1512 году она стала подыскивать Маргарет жениха. Екатерина разослала письма королевским служителям с просьбой определить наиболее выгодных кандидатов в мужья девочке. Дальнейшие события историками описаны противоречиво. Мэри-Энн Эверетт Грин пересказывает местную легенду о том, что вскоре после свадьбы с [[Сомерсет, Генри, 2-й граф Вустер|Генри Сомерсетом]], сыном и наследником [[Сомерсет, Чарльз, 1-й граф Вустер|Чарльза Сомерсета, 1-го графа Вустера]], Маргарет, навещавшая мать в родовом замке отца в Колкомбе, подавилась рыбьей костью и умерла; эту же версию подтверждает и надпись на могиле Маргарет{{sfn|Everett Green|1851|p=33}}. Однако другие источники сообщают, что дочь Екатерины навещала свою двоюродную племянницу [[Мария I (королева Англии)|Марию]] в 1520 году. Больше никаких сведений о Маргарет нет, а её муж, в 1526 году унаследовавший титул отца, к этому моменту был женат на другой{{sfn|Cokayne|1898|p=200}}.
 
=== Վերջին տարիներ և մահ ===
3888

edits