«Մասնակից:Zaqaryan13/Ավազարկղ3»–ի խմբագրումների տարբերություն

Այն պահից, երբ ավարտվեցին Ուիլյամ Կուրտենեի տիտղոսի փոխանցման հետ կապված բոլոր ձևականությունները, նա արդեն լուրջ հիվանդ էր, հունիսի 9-ին կոմսը մահացավ պլևրիտից{{sfn|Mosley|2003|p=1123}} [[Պլացենտիա (պալատ)|Պլացենտիա պալատում]], որտեղ հյուրընկալել էր իր կնոջ հետ։ Թագավորը հատուկ թույլտվություն տվեց Բլեքֆրայերս աբբայությունում ճոխ հուղարկավորության համար, հուղարկավորության կազմակերպմամբ զբաղվեց Եկատերինան, որին ամուսինը իր կտակում անվանել էր իր վերջին կամքի գլխավոր կատարողը{{sfn|Everett Green|1851|p=28}}։ Հուղարկավորությունից հետո Եկատերինան կարգադրեց ամենօրյա պատարագներ կարդալ և շուրջօրյա մոմ վառել Ուիլյամի գերեզմանի վրա{{sfn|Everett Green|1851|p=30}}։
 
Երեսունմեկ տարեկանում այրիանալով՝ Եկատերինան 1511 թվականի հուլիսի 6-ին վերջնականապես պետությանը փոխանցեց Մարչի կոմսությունը, և որպեսզի ապահովի հետագա ազատ կյանքը ամուսնական պլաններից, հուլիսի 13-ին [[Կուսակրոնություն|կուսակրոնության]] երդում տվեց{{sfn|Panton|2011|p=92}}{{sfn|Nicolas|1830|p=xxvii}} в присутствии {{iw|ЕпископԼոնդոնի Лондонаեպիսկոպոս|епископаԼոնդոնի Лондонскогоեպիսկոպոսի|en|Bishop of London}}՝ {{iw|Фицджеймс,Ռիչարդ РичардՖիցջեյմս|РичардаՌիչարդ ФицджеймсаՖիցջեյմսի|en|Richard FitzJames}} ներկայությամբ {{sfn|Weir|2011|p=140}}{{sfn|Westcott|2004|loc=«Left a widow at the age of thirty-seven, Katherine almost at once (on 6 July) completed the transfer of her rights in the earldom of March to the crown, and to ensure her future freedom took a vow of chastity»}}.։ Будучи по натуре весьма деятельной, Екатерина посвятила оставшуюся жизнь наведению порядка в своих владениях и владениях сына{{sfn|Everett Green|1851|p=30}}. 3 февраля 1512 года она получила от короля право пожизненного пользования всеми владениями покойного супруга в графстве Девон{{sfn|Westcott|2004|loc=«On 3 February 1512 she received from the king, in her own right, all the estates of the earldom of Devon for her lifetime»}}.
 
В феврале 1512 года Екатерина направила в парламент от лица сына петицию, в которой просила рассмотреть вопрос наследования молодым [[Генри Куртене, маркиз Эксетер|Генри]] титула и владений его покойного отца. Петиция была трижды зачитана в палате лордов, однако рассмотрение вопроса было отложено по причине необходимости обсуждения его с королём. Причиной задержки стал тот факт, что некоторая наследственная собственность Генри была передана королём чете Куртене до того, как Уильям был восстановлен в правах. Ещё одной причиной стали претензии на владения Томаса Куртене мужей его сестёр-сонаследниц: {{iw|Конвей, Хью (лорд-казначей)|Хью Конвея|en|Hugh Conway (Lord Treasurer)}}, который был женат на Элизабет, и Томаса Найвета из Бекингема, который был женат на Джоан. В октябре 1512 года Екатерине при посредничестве епископа Лондонского удалось договориться с обоими претендентами: Конвею были переданы в пожизненное пользование некоторые земли, а также обещана пожизненная рента в размере 177 фунтов; претензии Найвета были отозваны в обмен на пожизненную ренту в размере 200 фунтов{{sfn|Everett Green|1851|pp=31—32}}.
3888

edits