«Հենրիխ Լյուբեկ (բոդրիչիների իշխան)»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589)
(Նոր էջ « {{Տեղեկաքարտ Անձ}} '''Հենրիխ Լյուբեկսկի'''(1066 թվականը–1127 թ. մարտի 22), 1093 - 1127 թվականների իշխան, Բոտույ...»:)
 
չ (Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589))
 
{{Տեղեկաքարտ Անձ}}
'''Հենրիխ Լյուբեկսկի'''(1066 թվականը–1127 թ. մարտի 22), 1093 - 1127 թվականների իշխան, Բոտույի եղբայրը՝ Գոթշալկի և դանիացի Սիգրիդի որդին:որդին։ Հատել է իր սեփական դրամը:դրամը։
 
== Հենրիխի պայքարը Կրուտոյի դեմ==
Հոր մահից հետո նա փախչում է [[Դանիա|է Դանիայում]] գտնվող իր մոր հարազատների մոտ:մոտ։ Մոտ [[1093 թվական]]ին Հենրիխը հավաքում է մեծ նավատորմ և մի քանի կործանարար արշավանքներ կատարում [[Սթարգրադ|Սթարգրադում]]:։ Կրուտոյը ստիպված էր թույլ տալ, որ Հենրիխը վերադառնա [[սլավոններ|սլավոնական երկիր]]:։ Ըստ [[Հելմոլդ ֆոն Բոզաու | Հելմոնդ]]ի՝ Կրուտոյը ծրագրում էր խորամանկությամբ սպանել Հենրիխին, և դա կանխում է միայն Կրուտոյ Սլավինայի կնոջ միջամտությունը:միջամտությունը։
Համաձայնություն ձեռք բերելով Սլավինայի հետ՝ Հենրիխը Կրուտոյին հրավիրում է խնջույքի:խնջույքի։ Խնջույքից հետո Հենրիխի պահակախմբից մի դանիացի կտրում է հարբած ծեր իշխանի գլուխը:գլուխը։
 
==Պատերազմ Ռույանների հետ==
Հետագայում Հենրիխը լավ հարաբերություններ է պահպանում Հոլշտեյնի կոմս Ադոլֆ I-ի հետ:հետ։ 1110 թվականին, երբ Հենրիխը գտնվում էր Լյուբեկում, քաղաքը պաշարվում Ռույանի կողմից:կողմից։ Հելմոնդի խոսքով՝ Հենրիխը կարողանում է օգնություն բերել քաղաքին և 1110 թվականի սեպտեմբերի 1-ին հաղթել Ռույանին:Ռույանին։ Նույն մատենագիրը գրում է. {{Քաղվածք|Եվ շարքերի ցեղերը սկսեցին ծառայել Հենրիխին՝ հարգանքի տուրք մատուցելով նրան, ինչպես նաև վագերին, լեհերին, բոդրիխներին, խիժաններին, պենյանների, Լյուտիչիի, պոմորացիների և բոլորի միջոցով:միջոցով։ Հենրիխը իշխում էր բոլոր Սլավոնական ցեղերի վրա, որոնք ապրում էին Ալբիայի և Բալթիկայի միջև ծովի ափին
[[Պատկեր:Settlements of the Slavic tribes in the Nordmark about 1150 ru.png|thumb|Земли стодорян (гавелян) ок. 1150 года]]
 
=== Ապստամբություն ===
1101 թվականին գերմանացիները (Ուդո Շտադ) չորսամյա պաշարումից հետո նորից տիրվում է Բրանիբորի կողմից՝ վերահսկողության տակ վերցնելով Գավելի հարթավայրը<ref>Грацианский Борьба стр 22</ref>:: Հենրիխը, վախենալով ապստամբության ծավալումից դեպի իր երկրներ, օգնության է հասնում գերմանացիներին (Նորդալբինգ և Հոլշտեյն):։
<ref>37. О ПОБЕДЕ МСТИВОЯ</ref>):
 
=== Վալդեմարի մահ ===
Որոշ ժամանակ անց ռույաների կողմից Վալդեմարը սպանվում:սպանվում։ Հենրիխը, ցանկանալով վրեժ լուծել որդու համար, դիմում է սաքսերին, որ օգնեն:օգնեն։ 1600 սաքս զինվորներ միանում են <ref>38. ПОХОД СЛАВЯН В ЗЕМЛЮ РАН</ref> Հենրիխի բանակին՝ ուղևորվելով Վոլիգոստ<ref>у Гельмонда смешивались [[Вольгаст]] и [[Волин (город)|Волин]]. Ближе к владениям Генриха расположен Вольгаст</ref>:։ Տրավնա գետն անցնելով՝ Հենրիխն ընդունում է հակառակորդի դեսպաններին, որոնք խաղաղության համար առաջարկում են վճարել 200 մարկ:մարկ։ Իշխանը, խորհրդակցելով զինվորների հետ, հրաժարվում է ընդունել առաջարկը:առաջարկը։
 
Հենրիխը, քաղաք գալով, խաղաղություն է կնքում ռույան հոգևորականների հետ, որի համաձայն պետք է նրանցից վերցներ 4400 մարկ:մարկ։ Բայց այդ գումարը չափազանց մեծ էր {{Քաղվածք|Նրանք սպառում են գանձարանի ոսկին և արծաթը, որը կար իրենց տանը և այդ ժամանակ հազիվ կեսը վճարեցին}}
Հենրիխը պայմաների խախտման պատճառով զայրացած սաքսոնիայի հերցոգ Լոթարի հետ ձմռանը նոր արշավանք է սկսում
<ref>Павинский и ряд других авторов (Богуславский и [[Грацианский, Николай Павлович|Грацианский]] относили эти походы Генриха к 1113 и 1114 гг. Но комментатор перевода Гельмонда 1963 года замечает: {{начало цитаты}}В конце главы Гельмольд говорит, что «Генрих, прожив после этого ещё не очень долгое время, смертью своей положил конец войне». Генрих умер в 1127 г. Едва ли бы Гельмольд мог определить промежуток в 13 лет как «не очень долгое время». Видимо: Генрих ходил на ран в 1123 и 1124 гг. {{конец цитаты|источник=38. ПОХОД СЛАВЯН В ЗЕМЛЮ РАН комментарий 111}}</ref>:
 
== Քրիստոնեություն==
Հենրիխի նստավայրը [[Լյուբեկ]] քաղաքն էր:էր։ Հենրիխի օրոք դա միակ քաղաքն էր, որն ուներ եկեղեցի:եկեղեցի։ Քրիստոնեության տարածումը իշխանությունում սկսվում է Վիտսելինի կողմից:կողմից։ 1127 թվականի մոտ նա հիլդեսհայմացի Ռոդոլֆեի և Վերդունցի Լյուդոլֆի հետ միասին թույլատրում է քարոզել:քարոզել։ 1127 թվականին Հենրիխը մահանում է և թաղվում Լյունեբուրգի Սուրբ Նիկոլասի վանքում:վանքում։
 
== Ժառանգություն==
Հենրիխ Սվյատոպոլի և Քնուդի որդիները ի սկզբանե ունեին իրենց սեփականությունը:սեփականությունը։ Բայց, ըստ Հելմոնդի, Սվյատոպոլկը {{Քաղվածք|ցանկանալով մենակ կառավարել, շատ վիրավորանք է պատճառում իր եղբորը՝ Կնուտին, և, ի վերջո, գոլզացների օգնությամբ նա փակում է նրան Պլյունե ամրոցում}}
 
1127 թվականին Կնուտը սպանվում է Լյութենբուրգում:Լյութենբուրգում։ 1129 թվականին Սվյատոպոլկը սպանվում է Հոլշտեյն Դազոյի կողմից:կողմից։ Նրա որդին՝ Վիnվինիկեն, սպանվում է կոմս Լեիգֆրիդի կողմից մոտ 1129 թվականին:թվականին։ Եվ Կնուդ Լավարդը Սլավոնական իշխանության իրավունքները գնում է կայսր Լոթարից<ref>Гельмонд именует его племянником Генриха 49. О КНУТЕ</ref>:։
 
== Ընտանիք և երեխաներ==
Հենրիխի կանանց շրջանում հայտնի է միայն Սլավինը, որը հիշատակվում է Հելմոնդի կողմից 1093 թվականին:թվականին։ Բայց միջնադարյան տոհմաբանության հիման վրա կարծում են, որ Հենրիխ Մստիվոյի և Վալդեմարի երկու որդիները ավելի վաղ ամուսնությունից էին:էին։
 
* '''Միստույ (Մստիվոյ)'''