«Գեղարվեստական գրականություն»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589)
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.7)
չ (Colon֊ը (:, U+003A) փոխարինում եմ հայերեն վերջակետով (։, U+0589))
'''Գեղարվեստական գրականություն''', [[արվեստ]]ի տեսակ, որն իբրև միակ նյութ օգտագործում է բնական լեզվի բառերն ու կառուցվածքները:կառուցվածքները։ Գեղարվեստական գրականության առանձնահատկությունն ի հայտ է գալիս, երբ համադրվում է արվեստի այլ տեսակների (օրինակ՝ երաժշտության կամ կերպարվեստի) հետ, որոնք բառա-լեզվականի փոխարեն կիրառում են այլ նյութ:նյութ։ Գեղարվեստական գրականությունը կարող է հանդես գալ նաև համատեղվելով արվեստի այլ տեսակների (թատրոն, կինո, երգ, տեսողական պոեզիա), ինչպես նաև՝ բանավոր [[տեքստ]]ի այլ տեսակների հետ՝ [[Փիլիսոփայություն|փիլիսոփայական]], [[Հրապարակախոսություն|հրապարակախոսական]], [[Գիտություն|գիտական]] և այլն։ Գեղարվեստական գրականության, ինչպես և՝ արվեստի մյուս ճյուղերի, բնորոշ գծերից մեկն էլ այն է, որ ընդգրկում է հեղինակային (ներառյալ՝ նաև անանուն) ստեղծագործությունները՝ ի տարբերություն հեղինակ չունեցող [[Բանահյուսություն|բանահյուսական]] ստեղծագործությունների։
== Գեղարվեստական գրականությունն ըստ սեռերի ==
=== Էպիկական սեռ ===
'''Էպոս''' ({{lang-grc|ἔπος}} — «բառ», «պատում») — պատում՝ անցյալում ենթադրաբար կամ իրոք տեղի ունեցած և պատմողի կողմից հիշվող դեպքերի, իրադարձությունների մասին:մասին։
 
Էպիկական (պատմողական) ստեղծագործությունները նկարագրում են արտաքին, օբյեկտիվ իրականությունը:իրականությունը։ Կերպարների նկարագրությունը կենտրոնացված է լինում նրանց վարքի ու արարքների և ոչ թե ներաշխարհի վրա, ինչպես քնարերգության մեջ է:է։ Էպիկական ստեղծագործությունների տիպական նմուշներ են վեպ-կենսապատումները, որոնք մեծ ժողովրդականություն էին վայելում 19-րդ դարում:դարում։ Այս առումով իբրև բնորոշ օրինակ կարող են ծառայել Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն»-ը, [[Ստենդալ]]ի «[[Կարմիրը և սևը]]», Ջոն Գոլսուորսիի «[[Ֆորսայթների պատմությունը]]» և բազմաթիվ այլ գործեր:գործեր։
 
Գրական այս սեռն իր անվանումն ստացել է ժողովրդի կողմից հին ժամանակներում հորինված էպոսներից:էպոսներից։
 
Էպիկական (պատմողական) սեռի մեջ մտնում են հետևյալ ժանրերը. [[առակ]], [[ասք]], դյուցազներգություն, [[բալլադ]], [[առասպել]], [[պոեմ]], [[նովել]] (նորավեպ), [[վիպակ]], [[պատմվածք]], [[վեպ]], [[հեքիաթ]], գեղարվեստական ակնարկ:ակնարկ։
=== Քնարական սեռ ===
Հիմնական հոդված՝[[Քնարերգություն]]
 
Գեղարվեստական գրականության քնարական սեռի մեջ մտնում են այնպիսի ստեղծագործություններ, որոնցում անդրադարձ է կատարված մարդու ներաշխարհին՝ հույզերին, հոգեվիճակին. տպավորություններին, ապրումներին<ref name="Лирика">{{cite web|url=http://litved.rsu.ru/lirika.htm|title=Лирика|accessdate=2013-04-27|archiveurl=https://www.webcitation.org/6GCy2nq0W?url=http://litved.rsu.ru/lirika.htm|archivedate=2013-04-28|dead-url=no}}</ref>:։ Այդպիսի ստեղծագործություններում եթե նույնիսկ առկա են պատմողական տարրեր, բոլոր դեպքերում գրական երկը իր էությամբ մնում է սուբյեկտիվ՝ կենտրոնացած լինելով քնարական հերոսի ներաշխարհի վրա:վրա։ Քնարական սեռի ստեղծագործությունների բնորոշ գծերն են՝ սեղմությունը, մենախոսային բնույթը, քնարական սյուժեի (դիպաշարի) միասնականությունը, ակնթարթայնությունը, արդիականությունը<ref>[[Кожинов, Вадим Валерианович|Кожинов В. В.]] К проблеме литературных родов и жанров // Теория литературы. Основные понятия в историческом освещении. Роды и жанры литературы. М., 1964. С.46</ref>:։ Քնարական սեռի ստեղծագործությունների մեծ մասը պոեզիայի մաս են կազմում:կազմում։
 
Քնարական ժանրերն են՝ ներբողը, էպիստոլյար (նամակագրական) գրականությունը, եղերերգը, էպիգրամը, մադրիգալը, էկլոգը, էպիտաֆիան, ստանսները:ստանսները։
 
=== Դրամատիկական սեռ ===
Հիմնական հոդված՝ [[Դրամատիկական սեռ]]
 
Դրամատիկական սեռի ստեղծագործություններին առաջին հերթին բնորոշ է այն, որ դրանք արտացոլում են հեղինակի ոչ թե ներաշխարհը, այլ դրանից դուրս գտնվողը:գտնվողը։ Այս առումով դրանք նման են էպիկական երկերին, սակայն տարբերվում են նրանով, որ վերջիններս իրենց ձևով պատումային-պատմողական են, իսկ դրամատիկական ստեղծագործությունները՝ երկխոսական(դիալոգային)<ref>[http://www.bukinistu.ru/drama-kak-rod.html Драма как род]</ref>:։ Դրամատիկական ստեղծագործություններում հեղինակի անունից խոսքը էպիզոդիկ բնույթ է կրում՝ մեծ մասամբ սահմանափակվելով ռեմարկներով և դիպաշարին առնչվող բացատրություններով:բացատրություններով։ Դրամատիկական երկերի մեծ մասը գրվում է թատրոնում բեմականացվելու նպատակով:նպատակով։
 
== Տես նաև ==